II SA/Wa 1671/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w B. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. wydaną na podstawie art. 96. ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 z późn. zm.), § 1, § 2 pkt 4 i § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku zbiegu uprawnień do jego otrzymywania (Dz. U. z 2002 r. Nr 118, poz. 1014 z późn. zm.) orzekł o utracie przez [...] SG A. C. od dnia [...] marca 2010 r. uprawnień do pobierania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż decyzją Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. [...] SG A. C. otrzymywał od dnia [...] czerwca 2003 r. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Dnia [...] stycznia 2010 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej przydzielił [...] SG C. w miejscowości C. przy ulicy [...], lokal mieszkalny nr [...] o powierzchni mieszkalnej 29,27 m2, lecz funkcjonariusz mimo utrzymania w mocy przez Komendanta Głównego Straży Granicznej decyzji przydziału wymienionego wyżej lokalu mieszkalnego nie przyjął tego mieszkania. Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej funkcjonariuszowi, który sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. W związku z § 2 pkt 4 powołanego na wstępie rozporządzenia funkcjonariuszowi, który odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, który odpowiadał przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym równoważnik za brak lokalu mieszkalnego nie przysługuje. W ocenie organu, argumenty odmowy przyjęcia mieszkania podane przez funkcjonariusza (budowa domu i spłata kredytu zaciągniętego na tę budowę, kupno mebli do mieszkania w C. czy dojazd żony do pracy) nie mogły być uznane za uzasadnione do nie przyjęcia lokalu mieszkalnego znajdującego się w miejscowości pobliskiej do miejsca pełnienia służby , odpowiadającego należnym normom zaludnienia i będącego w należytym stanie technicznym. Od powyższej decyzji funkcjonariusz złożył odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej argumentując w nim, że odmowa przyjęcia przydzielonego lokalu mieszkalnego nie była bezzasadna. Podjęcie takiej decyzji było uzasadnione stanem zaawansowania budowy własnego domu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby. Komendant Główny Straży Granicznej decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego , art. 60 pkt 3, art. 92 ust. 1, art. 96 ust. 1 i art. 101 ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku zbiegu uprawnień do jego otrzymywania (Dz. U. z 2002 r. Nr 118, poz. 1014 z późn. zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał m. in. iż ze złożonego przez funkcjonariusza dnia [...] stycznia 2010 r. wniosku o przydział lokalu mieszkalnego wynika, że przysługuje mu prawo do 3 norm zaludnienia, co zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 czerwca 2002 r. w sprawie przydziału, opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych (Dz. U. Nr 99, poz. 898 ze zm.), odpowiada lokalowi o powierzchni mieszkalnej od 21 m2 do 30 m2. Funkcjonariuszowi został przyznany lokal o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej liczbie przysługujących mu norm zaludnienia (29, 27 m2), znajdujący się w C., miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby. W ocenie organu, odmowa przyjęcia przez funkcjonariusza wskazanego lokalu była bezzasadna. Wskazane przez niego powody odmowy, jak ponoszenie kosztów utrzymania lokalu przy jednoczesnej budowie domu, czy konieczność reorganizacji życia rodziny, nie stanowią przesłanki mogącej uzasadnić zasadność odmowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. C. wniósł o uchylenie powyższej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej i zasądzenie kosztów postępowania . Skarżący podnosi, że w stanie faktycznym sprawy nie posiada, w rozumieniu art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), lokalu mieszkalnego przydzielonego decyzją administracyjną, nie przyjął bowiem przydzielonego mu taką decyzją lokalu w miejscowości C., pobliskiej do miejsca pełnienia służby, ze względu na budowę domu jednorodzinnego w miejscowości D., miejscowości, w której pełni służbę. Argumentuje, że odmowa przyjęcia przydzielonego lokalu mieszkalnego nie była bezzasadna i przepis § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku zbiegu uprawnień do jego otrzymywania, w którym nie zdefiniowano użytego zwrotu "odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego", nie powinien być, w jego przypadku, stosowany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.) funkcjonariuszowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Według § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych warunków jego zwrotu, a także sposobu postępowania w przypadku zbiegu uprawnień do jego otrzymywania (Dz. U. z 2002 r. Nr 118, poz. 1014 z późn. zm.), równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się funkcjonariuszowi pod warunkiem, że: 1. nie utracił lub nie zrzekł się prawa do zajmowanego dotychczas lokalu mieszkalnego lub domu, o którym mowa w § 1 pkt 1 – 5, 2. nie otrzymał pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu, o którym mowa w § 1 pkt 2 i 4, ze środków budżetu państwa, z wyjątkiem funkcjonariusza przeniesionego do służby w miejscowości innej niż pobliska, 3. jego małżonek nie otrzymał pomocy, o której mowa w pkt 2, 4. nie odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego, który odpowiadał przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, 5. wystąpił do właściwego organu z wnioskiem o przydział lokalu mieszkalnego albo tymczasowej kwatery. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż wnioskiem z dnia [...] stycznia 2010 r. [...] A. C. zwrócił się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w B. o przydział lokalu mieszkalnego i zgodnie z wnioskiem Komendant Oddziału decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. przyznał funkcjonariuszowi na czas pełnienia służby w Placówce SG w D., lokal mieszkalny nr [...] w miejscowości C., ul. [...] tj. miejscowości pobliskiej do miejscowości pełnienia służby. Od wymienionej decyzji funkcjonariusz wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej, zaś po utrzymaniu decyzji w mocy, odmówił przyjęcia lokalu i jego zasiedlenia. W sprawie organ zasadnie przyjął, iż skarżący odmówił bezzasadnie przyjęcia lokalu mieszkalnego. Skarżący nie kwestionuje, iż przydzielony lokal odpowiadał przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym. Zatem inne, podnoszone przez funkcjonariusza okoliczności, nie czyniły odmowy przyjęcia lokalu uzasadnioną. Regulacja zawarta w przepisie § 2 wskazanego wyżej rozporządzenia, w jego pkt 4 wskazuje, iż funkcjonariusz może zasadnie odmówić przyjęcia lokalu mieszkalnego, który nie odpowiada przysługującym mu normom zaludnienia oraz znajduje się w nienależytym stanie technicznym i sanitarnym. W przypadku, jak w niniejszej sprawie, jeśli przydzielony lokal odpowiadał przysługującym normom zaludnienia oraz znajdował się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, to odmowa jego przyjęcia była bezzasadna w rozumieniu tego przepisu. Tym samym zaistniała przesłanka, o której stanowi pkt 4 § 2 powołanego wyżej rozporządzenia, uniemożliwiająca wypłacenie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.