II SA/Wa 1671/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi Z. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu [...] sierpnia 2012 r. Z. J. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Jednocześnie ze skargą, Z. J. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Komendanta Głównego Policji. W przypadku zaś nieuwzględnienia przez organ wniosku, skarżący zwrócił się o jego rozpatrzenie przez Sąd. Uzasadniając swoje żądanie, podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie prowadziło do nieodwracalnych dla skarżącego skutków, w postaci zbycia dwóch sztuk wartościowej i unikatowej broni myśliwskiej po zaniżonej cenie, a ewentualne cofnięcie skutków takiego działania wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych na jej odkupienie. Skarżący podkreślił, iż broń palna, którą dysponuje, to sztucer "[...]", wraz z lunetą "[...]", która została dostrojona do tego konkretnego egzemplarza, dzięki czemu znacznie zwiększyła jej wartość oraz dubeltówka "[...]", z rzeźbioną kolbą, co sprawia, że jest ona unikatowa. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Komendant Główny Policji odmówił wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż powołana we wniosku argumentacja w żaden sposób nie uzasadnia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania tej decyzji. Organ podkreślił, że skarżący ma możliwość zdeponowania broni oraz amunicji w depozycie właściwego organu Policji bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów przez okres jednego roku od dnia ich złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/04, publ. LEX nr 281811). Analiza powołanych przez Z. J. we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji. W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, jak również powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. Podkreślenia wymaga, iż ewentualna niekorzystna dla skarżącego różnica w cenie nabycia i zbycia broni nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani też okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto, osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, może – w przypadku gdy nie dokona jej zbycia – złożyć broń do depozytu policyjnego, co spowoduje uniknięcie szkody materialnej związanej z jej ewentualną sprzedażą, o czym skarżący został w sposób szczegółowy poinformowany pismem Zastępcy Naczelnika Wydziału Postępowań Administracyjnych KWP [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]. Ponoszenie zaś ewentualnych opłat depozytowych (które zgodnie z treścią art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji – t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 576 pobierane są i tak dopiero po upływie roku od dnia złożenia broni i amunicji do depozytu), podobnie jak i obowiązek niezwłocznego zbycia broni, należy do zwyczajnych następstw decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni i nie ma charakteru nadzwyczajnego, który pozwalałby na wstrzymanie wykonania takiej decyzji. Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Godzi się również wyjaśnić, że zarzuty dotyczące legalności decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] Sąd podda ocenie w trakcie rozpoznawania skargi, gdyż wchodzenie w meritum sprawy na etapie badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mijałoby się z celem tej instytucji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.