II SA/Wa 1673/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Asesor WSA Jacek Fronczyk, Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2006 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów przejazdu i przewozu urządzenia domowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] maja 2006 r. Nr [....] 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r., wydaną na podstawie art. 127 § 2 i 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., odmawiającą S. N. prawa do zwrotu kosztów jednorazowego przejazdu jego i członków rodziny oraz kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego miejsca zamieszkania w kraju - w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych przeniesionych do pełnienia służby w innej miejscowości. W uzasadnieniu podał, iż stosownie do art. 95 pkt 6 powołanej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, przysługuje zwrot kosztów jednorazowego przejazdu oraz powozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju - w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych przeniesionych do pełnienia w innej miejscowości. Natomiast wysokość i szczegółowe warunki wypłacania należności tym żołnierzom reguluje rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487). Organ wskazał, iż zgodnie z § 10 ust. 2 powołanego rozporządzenia, warunkiem koniecznym do otrzymania należności jest przedstawienie dokumentu potwierdzającego fakt zameldowania zainteresowanego na pobyt stały w nowym miejscu zamieszkania. Z dokumentów przedstawionych przez żołnierza wynika, że przewóz urządzenia nastąpił w dniu [...] kwietnia 2006 r., zaś fakt zameldowania na pobyt stały w m. L. miał miejsce przynajmniej w dniu [...] października 2005 r. Natomiast S. N. dopiero z dniem [...] maja 2006 r. uzyskał status żołnierza zwolnionego z zawodowej służby wojskowej, a zatem zameldowanie na pobyt stały nastąpiło jeszcze w trakcie pełnienia zawodowej służby wojskowej. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. N. podniósł, że podane przez organ przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w żądanym punkcie nie wskazują, że meldunek na pobyt stały musi być dokonany po zwolnieniu (lub przeniesieniu służbowym), a nadto wspomniane rozporządzenie nakazuje zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego w związku z przeniesieniem służbowym - a nie po przeniesieniu służbowym. Skarżący podał również, że termin przewozu urządzenia domowego wynikał z możliwości firmy przewozowej oraz konieczności opuszczenia wynajmowanego mieszkania z dniem [...] kwietnia 2006 r. Stwierdził także, iż organy dokonały nadinterpretacji art. 95 pkt 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, gdyż o zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego żołnierz może ubiegać się dopiero po zwolnieniu, co nie oznacza, że przewóz urządzenia domowego może nastąpić dopiero po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Zdaniem skarżącego spełnił wszystkie wymogi niezbędne do przyznania prawa do wnioskowanych przez niego należności. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniania pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis art. 95 pkt 6 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), który stanowi, że żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługuje zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju - w wysokości i na zasadach określonych jak dla żołnierzy zawodowych przeniesionych do pełnienia służby w innej miejscowości. Wskazaną wysokość oraz zasady zwrotu tych należności reguluje zaś rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże. Z powołanego przepisu art. 95 pkt 6 nie wynika ponadto to, że przesłanką, od której uzależnione jest przysługiwanie wymienionych w nim należności, jest zwolnienie żołnierza ze służby. Natomiast wspomniane rozporządzenie w § 4 i § 7 określa wysokość ryczałtu na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania żołnierza i członków jego rodziny oraz wysokość kosztów przewozu urządzenia domowego, które musi być stwierdzone rachunkiem. Z kolei § 10 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia ustanawia zasady wypłaty przedmiotowych należności, stanowiąc, iż wypłaca się je na pisemny wniosek po objęciu przez żołnierza stanowiska służbowego w nowym miejscu pełnienia służby, zaś do wniosku o wypłatę należności z tytułu zwrotu kosztów przewozu urządzenia domowego żołnierz obowiązany jest dołączyć rachunek za przewóz tego urządzenia oraz dokument potwierdzający fakt zameldowania żołnierza na pobyt stały w nowym miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, a w razie przeniesienia się z członkami rodziny - również dokument potwierdzający zameldowanie tych osób. Analiza wskazanych przepisów rozporządzenia, które stosuje się wobec żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej i przenoszących się wraz z rodziną do obranego miejsca zamieszkania w kraju, prowadzi do wniosku, że wypłata przedmiotowych należności następuje na pisemny wniosek złożony już po zamieszkaniu w obranym miejscu. W żadnym zaś wypadku wypłata nie jest uzależniona od daty zameldowania się na pobyt stały żołnierza i członków jego rodziny w nowym miejscu, czy też od daty przewozu urządzenia domowego. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...] kwietnia 2006 r. i przeniósł się do L. wraz z członkami rodziny. Wniosek o zwrot kosztów przejazdu oraz przewozu urządzenia domowego złożył już po dacie zwolnienia i dołączył do niego wymagane dokumenty w postaci rachunku za przewóz urządzenia domowego oraz potwierdzające fakt zameldowania jego i członków rodziny na pobyt stały w nowym miejscu zamieszkania. W tej sytuacji odmowa przez dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] wypłaty przedmiotowych należności wydana została z naruszeniem art. 95 pkt 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz powołanych przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienie i podróże służbowe, w sposób nieuprawniony uzależniając prawo do nich od daty przewozu urządzenia domowego i zameldowania na pobyt stały w nowym miejscu zamieszkania. Natomiast zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), gdyż utrzymuje w mocy decyzję wadliwą. Konieczne było zatem uchylenie zarówno zaskarżonej, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości Sąd orzekł w oparciu o art. 152 powołanej ustawy.