II SA/Wa 1673/15
WyrokWSA w Warszawie2016-02-09
Skład orzekający: Maria Werpachowska, Ewa Pisula – Dąbrowska, Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o niedopuszczalności odwołania od decyzji przyznającej zasiłek dla bezrobotnych jest zasadne, gdy odwołanie dotyczy braku orzeczenia o odsetkach od zasiłku?Ratio decidendi
Postanowienie o niedopuszczalności odwołania jest zasadne, gdy decyzja przyznająca zasiłek dla bezrobotnych nie rozstrzyga o odsetkach, ponieważ prawo do odsetek powstaje w przypadku opóźnienia w wypłacie świadczenia po ukształtowaniu prawa do zasiłku ostateczną decyzją. W sytuacji, gdy decyzja przyznająca zasiłek nie jest ostateczna, nie można orzekać o odsetkach od niej.Stan faktyczny
Skarżący P.P. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta przyznającej mu zasiłek dla bezrobotnych, domagając się przyznania odsetek od zasiłku za okres od daty wniosku do daty wypłaty. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania, wskazując na brak przedmiotu zaskarżenia, gdyż decyzja przyznająca zasiłek nie zawierała rozstrzygnięcia w sprawie odsetek. Skarżący zaskarżył postanowienie Wojewody, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niezgodność z wyrokiem WSA.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 lutego 2016 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji - oddala skargę -
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. [...], na podstawie art. 134 Kodeks postepowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność odwołania P.P. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w powodu braku przedmiotu zaskarżenia
– odsetek od zasiłku dla bezrobotnych.
W motywach uzasadnienia organ wskazał, że Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. przyznał P.P. prawo do zasiłku
od dnia 19 grudnia 2013 r. w wysokości 988,40 zł miesięcznie, w okresie pierwszych
90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz w okresie od dnia 19 marca 2014 r. do dnia
19 września 2014 r. w wysokości 776,10 zł brutto miesięcznie.
P.P. złożył do Wojewody [...], za pośrednictwem Prezydenta [...], odwołanie, w którego treści wskazał, iż cyt.: "Odwołuję się od decyzji nr [...] Prezydenta [...]; znak [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., w części nie orzekającej o przyznaniu odsetek
od przysługującego zasiłku dla bezrobotnych: Wnoszę o bezzwłoczne wypłacenie odsetek od przyznanego mi zasiłku dla bezrobotnych decyzją z dnia 19 września 2013 r., w okresie od dnia 19 grudnia 2013 r. do dnia 19 września 2014 r., a wypłaconego
w dniu 9 czerwca 2015 r."
Uzasadniając niedopuszczalność odwołania organ wskazał, że odwołanie P.P. od decyzji przyznającej mu prawo do zasiłku nie odnosiło się do okresu na jaki zasiłek został mu przyznany, ale do braku orzeczenia w przedmiocie odsetek. Wyjaśnił, że decyzja przyznająca P.P. prawo do zasiłku nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie odsetek i nie wywołuje żadnych skutków prawnych jeśli chodzi o odsetki od przyznanego prawa do zasiłku.
Powyższe postanowienie Wojewody [...] stało się przedmiotem skargi P.P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Kwestionując prawidłowość zaskarżonego postanowienia skarżący twierdził, że spełnia przesłanki do wypłacenia mu odsetek ustawowych, bowiem zasiłek winien być mu wypłacany począwszy od 19 grudnia 2013 r.
Zarzucił naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, niezgodność zaskarżonego postanowienia z wyrokiem WSA w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 650/14 z dnia
25 lutego 2015 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia
20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wskazał, że odsetki przysługują, gdy organ nie dokonał wypłaty świadczenia w terminie. Wyjaśnił, że decyzja Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie zawierała rozstrzygnięcia w tym zakresie (odsetek), a zatem brak było przedmiotu zaskarżenia, co uzasadniało stwierdzenie niedopuszczalności odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy zaistniały przesłanki podmiotowe lub przedmiotowe do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 kpa od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. Powyższą decyzją organ orzekł o przyznaniu skarżącemu prawa do zasiłku począwszy od 19 grudnia 2013 r. Organ nie orzekł natomiast o przyznaniu odsetek z tytułu opóźnienia w wypłacie tego zasiłku.
Istotnym dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy przepisy ustawy z dnia
20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.) w ogóle przewidują możliwości przyznania prawa do odsetek
z tytułu opóźnienia w wypłacie zasiłku. W rozpoznawanej sprawie od wniesienia wniosku o przyznanie prawa do zasiłku (19 września 2013 r.) do daty wydania decyzji ([...] czerwca 2015 r.) minęły prawie dwa lata.
Podkreślić należy, iż decyzja o przyznaniu prawa do zasiłku jest decyzją kształtującą prawo do zasiłku, co oznacza, że dopiero od daty wydania decyzji, ukształtowania prawa do zasiłku, świadczenie to staje się wymagalne i płatne. Przy czym zaznaczyć należy, iż pojęcie wymagalności należy odróżnić od pojęcia płatności. Ustawa o promocji zatrudnienia (...) istotnie w art. 72 ust. 1 pkt 12 przewiduje odsetki ustawowe jeżeli organ nie dokonał wypłaty zasiłku w terminie.
Wyjaśnić jednak należy, iż przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy prawo do zasiłku (okresu pobierania, wysokości) zostało już ukształtowane ostateczną decyzją. W przedmiotowej sprawie decyzja kształtująca prawo skarżącego do zasiłku (decyzja Prezydenta [...] z [...] czerwca 2015 r.) nie jest decyzją ostateczną, bowiem skarżący wniósł od niej odwołanie, kwestionując brak przyznania odsetek
od 2013 r. (od daty wniesienia wniosku).
Reasumując, skarżącemu przysługiwać ewentualnie będą odsetki, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy w sytuacji, gdy organ opóźni się w realizowaniu ostatecznej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., którą przyznano skarżącemu prawo do zasiłku. Na dzień rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy przez tutejszy Sąd decyzja ta nie jest ostateczna (bo skarżący wniósł od niej odwołanie) co oznacza, że nie jest ani wymagalna ani płatna. Na poparcie prezentowanego stanowiska przedstawić można pogląd wymieniony w tezie wyroku WSA w Olsztynie
z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 800/10, iż wykładania przepisu art. 72 ust. 12 ustawy z 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zarówno językowa, jak i systemowa prowadzi do związania prawa do odsetek z uchybieniem terminu wypłaty zasiłku, przez co należy rozumieć opóźnienie w dokonaniu czynności faktycznej, które w tym przypadku rodzi skutki prawne, a nie z opóźnieniem wynikającym z wykonywania kompetencji przez właściwe urzędy pracy
i wykorzystywania przez strony postępowania administracyjnego przysługujących im środków prawnych. Prawo do odsetek jest konsekwencją obowiązywania rygorów
w zakresie wypłat zasiłków i ma miejsce w przypadku uchybień powiatowego urzędu pracy zobowiązanego do wypłaty zasiłków.
Reasumując, skoro przedmiotem rozstrzygnięcia decyzji Prezydenta
[...] z [...] czerwca 2015 r. nr [...] nie były (bo nie mogły być) odsetki za okres od wniesienia wniosku o przyznanie prawa do zasiłku do daty wydania decyzji
w tym przedmiocie (tj. za okres od 19 września 2013 r. do [...] czerwca 2015 r.) i organ nie mógł rozstrzygnąć w tym przedmiocie, zasadnie na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji kształtującej prawo do zasiłku z przyczyn przedmiotowych.
Wyjaśnić dodatkowo należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie opóźnienia w spełnieniu świadczenia pieniężnego ma co do zasady cywilnoprawny charakter, może być ono ewentualnie przedmiotem sporu cywilnego rozpoznawanego przez sąd powszechny. Sam fakt zamieszczenia przepisu art. 72 ust. 12 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie pozbawia roszczenia o odsetki ustawowe charakteru cywilnoprawnego.
Reasumując przepisy cytowanej wyżej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie uprawniały organu do wydania decyzji w zakresie przyznania odsetek. Przedmiotowa decyzja o przyznaniu prawa do zasiłku ukształtowała prawo skarżącego do tego świadczenia i zasadnie nie odnosiła się do odsetek, albowiem organ w tym zakresie nie posiadał uprawnień. A skoro w tym zakresie nie posiadał uprawnień i właściwości to trafnie uznał, iż roszczenie o odsetki nie mieści się w zakresie przedmiotowym rozpoznawanej sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu na podstawie art. 151 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło