II SA/Wa 1674/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Fundacji [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia - odmówić zwolnienia od kosztów sądowych - Fundacja [...] z siedzibą w W. - w dniu 1 grudnia 2009 r. - wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1674/09 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm..; dalej powoływana jako ppsa), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w całości rozpoznawany przez Sąd w świetle przesłanek z art. 246 ppsa, a Sąd orzekając w tym zakresie nie jest w żaden sposób związany wcześniej wydanym orzeczeniem. Z treści wniosku Fundacji z dnia 13 listopada 2009 r. wynika, iż stan rachunków bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku przedstawiał się następująco: 1) ujemny stan konta na rachunku związanym ze zbiórką publiczną (-30,15 zł), 2) rachunek, na którym zgromadzone są środki uzyskane z tytułu 1% podatku dla instytucji pożytku publicznego (10 139,90 zł), 3) rachunek, na którym zgromadzone są środki stanowiące fundusz techniczny (37 536,97 zł), 4) środki stanowiące fundusz stypendialny (21 131,74 zł) i 4) konto bieżące (19 907,02 zł). Ponadto Fundacja oświadczyła, że wszystkie zebrane środki przeznacza na bezpośrednią pomoc na terenach wiejskich. W formularzu podała, że koszty bieżące pokrywane są z darowizn na cele administracyjne, a środki na ten cel zgromadzone są na koncie bieżącym. Z kolei, ze złożonego do akt, w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 5 stycznia 2010 r., dokumentu źródłowego w postaci zestawienia wysokości kosztów wynagrodzeń pracowników fundacji, czynszu za wynajem biura oraz opłat telefonicznych i pocztowych za ostatnie 3 miesiące, tj. październik, listopad i grudzień 2009 r. wynika, że koszty te w rozbiciu na każdy z wymienionych miesięcy wyniosły odpowiednio: w październiku 14 744,93 zł, w listopadzie 16 927,85 zł, a w grudniu 14 470,37 zł. W myśl zaś art. 246 § 2 ppsa, osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane: 1) w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zestawiając zatem podstawy do przyznania prawa pomocy z wykazaną sytuacją majątkową Fundacji należy uznać, że po stronie Fundacji nie zachodzi przesłanka obligująca Sąd do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wedle informacji zamieszczonej przez Prezesa Zarządu Fundacji w rubryce 9. formularza wniosku, Fundacja na koniec października 2009 r. dysponowała wolną kwota w wysokości 19 907,02 zł, a środki te zgromadzone były na rachunku bieżącym wnioskodawcy. Natomiast łączna kwota wydatków w miesiącu październiku 2009 r. wyniosła aż 14 744,93 zł (stan na koniec miesiąca), co oznacza, że Fundacja w miesiącu październiku musiała dysponować kwotą wynoszącą co najmniej 34 651,95 zł. Także i w następnych dwóch miesiącach – listopadzie i grudniu 2009 r. – Fundacja posiadała wystarczające środki na pokrycie wydatków na łączną sumę 31 398,22 zł, a wszystkie te środki zostały przeznaczone tylko i wyłącznie na cele administracyjne. W tej sytuacji nie można podzielić stanowiska Fundacji, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania skoro udokumentowane miesięczne wydatki administracyjne Fundacji stanowią każdorazowo sumę wielokrotnie przekraczającą kwotę wszystkich możliwych kosztów sądowych w prowadzonym z jej skargi postępowaniu sądowoadministracyjnym. W konsekwencji Fundacja nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z tych względów na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.