II SA/Wa 1675/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni palnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie A. P. uczynił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni palnej, znajdującej się na wyposażeniu Komendy Regionalnej Straży Ochrony Kolei w [...]. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż jej wykonanie może spowodować nieodwracalne skutki, w postaci zwolnienia ze służby w straży ochrony kolei, bowiem jego pozostawanie w zatrudnieniu jest uwarunkowane posiadaniem pozwolenia na broń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek, zawartych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Podkreślił, że ustawowym wymogiem wykonywania pracy w charakterze strażnika w służbie ochrony kolei jest wymóg niekaralności za przestępstwo umyślne, a nie posiadanie dopuszczenia do dysponowania bronią palną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że ochrona tymczasowa możliwa jest wyłącznie wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje skutki, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien zawierać uzasadnienie przyczyn, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodują trudne do odwrócenia skutki. Należy stwierdzić, że skarżący, powołując się na fakt, iż brak dopuszczenia do posiadania broni palnej pozbawi go możliwości wykonywania dotychczasowej pracy w charakterze strażnika ochrony kolei, nie wykazał, iż poniesie znaczną szkodę oraz że skutki wykonania decyzji będą trudne do odwrócenia. Słusznie bowiem organ zauważył, że stosownie do treści art. 59 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 ze zm.), funkcjonariuszem straży ochrony kolei może być osoba, która m.in. nie była karana za przestępstwa umyślne. Natomiast w niniejszej sprawie bezsporne jest, że A. P. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla [...] w [...] Wydział Karny z siedzibą w [...], sygn. akt [...] został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. W tej sytuacji argument dotyczący cofnięcia pozwolenia na dopuszczenie do posiadania broni palnej, w kontekście wykonywania dotychczasowej pracy, jest pozbawiony znaczenia. Trzeba również podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest przywracanie stanu prawnego sprzed wydania decyzji, w tym przypadku możliwości dalszego zatrudnienia skarżącego, a jedynie niwelowanie na określony czas (na czas postępowania sądowoadministracyjnego) jej potencjalnych, niekorzystnych i to kwalifikowanych skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.