II SA/Wa 1680/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. bez numeru w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od orzeczenia w sprawie kontrolnego badania inwalidy postanawia odrzucić skargę B. R. wdowa po emerytowanym żołnierzu, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. [...] lipca 2015 r. bez numeru w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od orzeczenia w sprawie kontrolnego badania inwalidy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga B. R. jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła postanowienie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. [...] lipca 2015 r. bez numeru w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od orzeczenia w sprawie kontrolnego badania inwalidy- jej zmarłego męża emerytowanego żołnierza. Orzeczenie to zostało oparte o przepisy art. 20 ust. 1 - 3 i art. 21 ust 1 i 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.), § 4, § 17, § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2006 r. Nr 12, poz. 75 ze zm.) oraz § 16 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80) oraz § 5 ust 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. poz. 1013). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, iż wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby wojskowej, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczania jej do określonego stopnia zdolności do służby. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy – zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń stanowią orzeczenia ustalające schorzenia, czy też inwalidztwo danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego. Podstawę takich orzeczeń stanowią w obecnym stanie prawnym przepisy: ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 648 ze zm.), ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. z 2003 r. Nr 83, poz. 760 ze zm.), czy ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.). Orzeczenia z tej grupy poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby czy inwalidztwa ze służbą wojskową (v. uchwała z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, publ.: OSNP 2000/5/167). Podobne wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu 7 sędziów z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/00 (publ.: ONSA 2001/2/47) stwierdzając, iż w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził NSA w cytowanym powyżej wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04. Skoro zatem postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania dotyczyło sprawy wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych, to generalnie nie była w tym przypadku dopuszczalna skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt I OSK 1969/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.