II SA/Wa 1684/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Janusz Walawski, Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Rektora Szkoły [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia studiów - oddala skargę - Rektor Szkoły [...] w [...] ([...]), decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] odmawiającą wznowienia studiów przez M. S. na kierunku [...]. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Dziekan Wydziału [...] skreślił M. S. z listy studentów z uwagi na nieuzyskanie zaliczenia semestru w określonym terminie. Skreślenie było spowodowane niezaliczeniem praktyk z IV semestru i powtarzanym dwukrotnie z tego powodu warunkowym wpisem na listę studentów oraz niezaliczeniem tych modułów w semestrze VI, stanowiących warunek zaliczenia wcześniejszych semestrów. Decyzja ta stała się ostateczna. Podaniem z dnia [...] grudnia 2015 r. M. S. wystąpił o wznowienie studiów. Rektor [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] nie wyraził zgody na wznowienie studiów. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Rektor [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M. S., wyrokiem z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 841/16, stwierdził nieważność powyższych decyzji. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że organem I instancji właściwym w przedmiocie wznowienia studiów jest Dziekan Wydziału, zgodnie bowiem z § 18 ust. 3 Regulaminu studiów w Szkole [...] w [...] - tekst jednolity stanowiący załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2015 r., w sprawie zmian w Regulaminie studiów w [...], decyzję o wznowieniu podejmuje Dziekan. W niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie niewyrażenia zgody na wznowienie studiów została wydana przez Prorektora [...]. Prorektor [...] nie ma natomiast uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawie wznowienia studiów przez studenta. W związku z tym, że decyzja Prorektora została wydana przez organ nieuprawniony, należało stwierdzić jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 K.p.a. Rozpatrując sprawę ponownie Dziekan Wydziału [...] decyzją dnia [...] czerwca 2017 r., działając na postawie art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z póżn. zm.), art. 104 K.p.a. oraz § 18 Regulaminu studiów w Szkole [...] w [...] - tekst jednolity stanowiący załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie zmian w Regulaminie studiów w [...], odmówił wyrażenia zgody na wznowienie studiów przez M. S. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że z uwagi uznaniowość tej decyzji, konieczne jest przeanalizowanie przyczyn skreślenia z listy studentów w tym przypadku. Zdaniem organu nie można też abstrahować od dotychczasowego przebiegu studiów strony. Organ wyjaśnił, że podaniem z dnia [...] września 2014 r. M. S. wniósł o wyrażenie zgody na warunkowe wpisanie go na V semestr studiów oraz wyrażenie zgody na odbycie przez niego 30 godzin obowiązkowych praktyk zawodowych do [...] stycznia 2015 r. Prośbę swą uzasadniał trudną sytuacją finansową i mieszkaniową. Nadto, już w tym piśmie wyraził on wątpliwość, co do kontynuowania studiów na specjalności [...], w związku z nieuruchomieniem wybranej przez niego specjalności. Prodziekan Wydziału wyraził zgodę na powyższą prośbę. Dwoma kolejnym podaniami datowanymi na dzień [...] lutego 2015 r. M. S. wniósł o powtórne wyrażenie zgody na powtórzenie I etapu praktyk studenckich za semestr IV, w VI semestrze roku akademickiego 2014/2015 (na powtórzenie których, już raz zgodę otrzymał) oraz o wyrażenie zgody na warunkowe zaliczenie V semestru studiów i warunkowe wpisanie na VI semestr studiów oraz wyrażenie zgody na odbycie ll etapu praktyk w terminie do końca sesji zaliczeniowej VI semestru. Podanie swoje motywował chęcią kontynuowania rozpoczętych studiów i poświęceniem się w ostatnim semestrze opiece nad osobą niepełnosprawna, co uniemożliwiło mu zrealizowanie praktyk w okresie piątego semestru. Prodziekan Wydziału wyraził zgodę na te prośby, przy czym określono, że zaliczenia praktyk z IV semestru oraz zaliczenie praktyk z V semestru ma nastąpić do dnia [...] czerwca 2015 r. Dnia [...] września 2015 r. M. S. złożył ponownie (po raz trzeci) podanie o wyrażenie zgody na powtórzenie VI semestru i wyrażenie zgody na umożliwienie powtórzenia w VI semestrze niezaliczonych dotychczas modułów praktyk, na które uzyskał on już wpis warunkowy, w związku z poprzednimi podaniami oraz praktyk z semestru IV. Organ zwrócił uwagę na to, że w ciągu jednego roku (w tym oczekując na rozpoczęcie semestru szóstego) M. S. chciał zaliczyć praktyki z trzech semestrów. Na uzasadnienie swojego podania wskazał, że chce ukończyć rozpoczętą edukację i że niezaliczenie praktyk było wynikiem niemożności znalezienie instytucji zgodnej z profilem specjalności oraz, że to był powód wpływający na fakt niezaliczenia w terminie wymaganych dwóch kolejnych modułów praktyk. Ponadto nadmienił, że z powodu nieodbycia praktyk osoba prowadząca zajęcia z jednego z przedmiotów odmówiła mu udostępnienia narzędzi niezbędnych do wykonania diagnozy. W kolejnych trzech pismach ([...] września 2014 r., [...] lutego 2015 r., [...] września 2015 r.) podawał on różne przyczyny niemożności odbycia praktyk (powody mieszkaniowe i finansowe, później opieka nad osobą niepełnosprawną, a na końcu niemożność znalezienia placówki), co zdaniem organu czyni jego ostatnie wyjaśnienia niewiarygodnymi. Organ wyjaśnił także, że pismem z dnia [...] maja 2017 r. M. S. sprecyzował, że wnosi o wpisanie na listę studentów szóstego semestru (letniego) roku akademickiego 2017/2018 i wyrażenie zgody na przedłużenie terminu zaliczenia praktyk w przedłużonym terminie i w trakcie oczekiwania na rozpoczęcie szóstego semestru. Dziekan Wydziału [...] wyjaśnił, że powodem odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów jest w tym przypadku dotychczasowa postawa strony, jako studenta określonej specjalności, analiza listy niezaliczonych przedmiotów i praktyk, analiza przebiegu studiów i sposobu wykonywania obowiązków oraz wyjaśnień strony w tym zakresie. Organ podkreślił, że okoliczności stanowiące podstawę decyzji z dnia [...] września 2015 r, o skreśleniu M. S. z listy studentów są wciąż aktualne. Zdaniem organu skoro ustawodawca uznał, że studentami nie powinny pozostawać osoby, które nie rokują na pomyślne zakończenie studiów w postaci uzyskania tytułu zawodowego (przepis art. 190 ust. 2 pkt 1 ustaw Prawo o szkolnictwie wyższym umożliwia skreślenie z listy studentów osoby, która nie wykazuje postępów w nauce), to tym bardziej dopuszczalna jest odmowa wyrażenia zgody na wznowienie studiów z ww. powodu. Organ opisał specyfikę studiów na kierunku [...] na specjalności [...], w kontekście przyszłej pracy absolwentów tego kierunku. Podkreślił, że studia te kształcą w zakresie tzw. zawodów "społecznych" polegających na udzielaniu pomocy innym ludziom i wymagających angażowania się w ich sprawy. Zawód ten, w porównaniu do innych zawodów nauczycielskich, jest zawodem specyficznym i wyjątkowym, ponieważ utożsamiany jest z osobą, która wywiera istotny wpływ na rozwój podopiecznych z problemami. Organ stwierdził, że podjęcie pracy [...] nigdy nie powinno być dziełem przypadku. Rezultaty pracy [...] zależą bowiem w dużym stopniu od osobistych walorów pedagoga. W zawodzie tym ogromną rolę przypisuje się osobowości. Konieczne są takie cechy jak empatia, opiekuńczość, otwartość na innych, czy umiejętność nawiązywania kontaktu. Naczelnymi zasadami, które powinny obowiązywać w tym zawodzie są wymieniane przez powszechnie znanego J. K. szacunek, zainteresowanie dzieckiem oraz chęć prawdziwego poznania. Do najbardziej pożądanych cech, postaw pedagoga zalicza się motywację wyrażająca się dążeniem do osiągania dobrych efektów w pracy i wytyczonego celu. W ocenie organu nie można abstrahować od faktu, że M. S. w rozmowach z kierownikiem specjalności wielokrotnie wskazywał, iż nie jest zadowolony z tego, że znalazł się na specjalności [...]. Znalazło to także swoje odzwierciedlenie w skargach, które kierował on do władz Uczelni. Ponadto, jak wynika z rozmowy z kierownikiem specjalności, M. S. podawał, że nie chce pracować z dziećmi. W związku z tym, zdaniem Dziekana Wydziału, motywacja strony do wykonywania zawodu [...] jest bardzo niska i nie stanowi przesłanki do domniemania, że ta praca da mu satysfakcje, czy przyjemność. Organ podkreślił, że dbałość, o jakość kształcenia, dobrą opinie o Wydziale [...] i kształtowanie jego marki w środowisku, nie pozwala na pominięcie faktu, iż absolwenci specjalności [...] powinni cechować się wysokim poczuciem odpowiedzialności. Dziekan Wydziału negatywnie ocenił poczucie odpowiedzialności M. S. za podjęte zobowiązania, czy wyjaśnienia. Pomimo warunkowego zaliczenia semestru IV z powodu nieodbytych praktyk, ponownie prosił on o przesuniecie terminu realizacji tych praktyk w semestrze V. Dwukrotnie otrzymał szanse realizacji tego samego modułu i w ogóle nie wywiązał się z obowiązku jego realizacji, podając coraz to odmienne wyjaśnienia. Zdaniem organu wyjaśnienia te były nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. Organ zauważył, że problemy ze znalezieniem placówki, która przyjęłaby M. S. na praktyki pojawił się dopiero w trzecim podaniu z września 2015 r. W poprzednich podaniach z września 2014 r. i lutego 2015 r. nie sygnalizował on takich problemów. Zdaniem organu należy domniemywać, że skoro pojawił się problem ze znalezieniem placówki dopiero przy trzeciej próbie przedłużenia terminów realizacji praktyk, to znaczy, że przez cały poprzedni rok M. S. nie podejmował prób jej znalezienia lub ewentualnie mając taka placówkę, która zgodziła się przyjąć go na praktyki nie zgłosił się do niej. Problemy natury mieszkaniowej, czy związanej z opieką nad inna osobą w tym zakresie nie mogą stanowić przeszkody do odbycia praktyk w wymiarze 30 (czwarty semestr), czy 60 godzin w semestrze piątym. Dodatkowo organ zarzucił, że był to jedyny taki przypadek problemów ze znalezieniem odpowiedniej instytucji, przy odbywających praktyki, co najmniej kilkudziesięciu studentach w każdym roku akademickim. Ponadto, wbrew ostatnim sugestiom M. S., że znalazł on nareszcie odpowiednia placówkę dla odbycia praktyk, nie wskazuje jej. Dziekan Wydziału negatywnie ocenił też brak zaangażowania M. S. w osiągnięcie jak najwyższej oceny z kluczowych przedmiotów specjalnościowych. Pomimo braku zaliczenia praktyk, dostał on szansę zaliczenia przedmiotu "[...] ", jednak nie zaliczył pozytywnie ani jednego zadania z wymaganych 12-stu z zakresu [...]. Co więcej, do zaliczenia 11-stu z nich nawet się nie zgłosił. Choć zaliczenie tych 12 zadań było warunkiem oddania pracy egzaminacyjnej, nie zaliczywszy ich oddał tę pracę. W ocenie osoby egzaminującej poziom wykonania zadania egzaminacyjnego nasuwał duże wątpliwości, co do tego, czy w ogóle uczestniczyło w diagnozie dziecko. Warunkiem zaliczenia innego kluczowego przedmiotu "[...]" było przeprowadzenie pełnej diagnozy trudności dziecka. Wymaga to dostępu do testów diagnostycznych używanych w poradnictwie pedagogicznym. W związku z nieodbyciem jakichkolwiek praktyk, M. S. nie otrzymał dostępu do tych narzędzi, ponieważ umiejętność posługiwania się nimi nasuwała w tym przypadku wiele wątpliwości natury merytorycznej i etycznej. W końcowej części uzasadnienia decyzji organ zwrócił uwagę na kwestię dojrzałości emocjonalnej do wykonywania zawodu pedagoga. Dojrzałość emocjonalna to unikanie złości, niewdawanie się w konflikty i sprzeczki z poszczególnymi dziećmi, czy grupą. W tym kontekście organ zwrócił uwagę na zgromadzoną w teczce studenckiej M. S. dokumentację dotyczącą jego konfliktów z innymi studentami. W ocenie organu, nie tworzy to wizerunku osoby zrównoważonej, która powinna być ostoją i oparciem dla dziecka, wymagającego pomocy. Organ wskazał, że z inicjatywy M. S. były wszczynane postępowania przygotowawcze przez Policję, które według wiedzy władz Wydziału nie potwierdziły jego skarg na zachowanie czy to studentów, czy także wykładowców. Skoro najważniejszą wartością powinno być dobro dziecka i odpowiedzialność za jego rozwój, ukończenie studiów ze specjalnością [...], nakłada to na absolwenta posiadanie określonych, wspomnianych powyżej cech i wymogów, a nie tylko wiedzy czysto teoretycznej. Zdaniem organu M. S. tych wymogów nie spełnia. Od decyzji tej M. S. wniósł odwołanie do Rektora [...]. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że spośród ponad dwudziestu instytucji zgodnych z profilem jego specjalności, w których mógłbym zrealizować i uzyskać zaliczenie niezaliczonych trzech etapów praktyk studenckich, a do których zwracał się z prośbą o umożliwienie odbycia tych praktyk, tylko jedna wyraziła gotowość przyjęcia go. Praktyki tej nie udało mu się zrealizować w wymaganym terminie z powodu zbyt dużej ilości osób. Wyjaśnił, że w chwili obecnej udało mu się zorganizować praktykę studencką w trzech instytucjach zgodnych z profilem jego specjalności. Opisał ponadto przebieg dotychczasowego postępowania. Zarzucił, że argumentacja zawarta w decyzji organu I instancji wskazuje, iż została ona podjęta bez dostatecznego i wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego w sprawie. Podniósł, że argumenty skutkujące podjęciem niekorzystnej dla niego decyzji, a odnoszące się do jego postawy jako studenta oraz braku postępów w nauce pozostają w sprzeczności ze stanem rzeczywistym potwierdzonym materiałem dowodowym (m. in. karta przebiegu studiów). W wyniku rozpatrzenia odwołania Rektor [...] wydał w dniu [...] sierpnia 2017 r. decyzję nr [...]. W decyzji tej Rektor stwierdził, że podtrzymuje decyzję organu I instancji i nie wyraża zgody na wznowienie studiów przez M. S. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, art. 104 K.p.a. oraz § 18 Regulaminu studiów w Szkole [...] w [...] - tekst jednolity stanowiący załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie zmian w Regulaminie studiów w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podtrzymał argumentację zawartą w decyzji organu I instancji. Rektor [...] podniósł, że do dnia wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów M. S. nie odbył wymaganych praktyk. Był on zobowiązany do samodzielnego wyboru instytucji w której zamierza odbyć praktyki, pobrać z Uczelni skierowanie, a następnie zgłosić się do wybranej przez siebie instytucji. Nie zgłaszał on problemów ze znalezieniem instytucji, w której mógłby odbyć praktyki. Organ wyjaśnił, że na Wydziale powołany jest koordynator ds. praktyk, który z pewnością podjąłby wysiłek, aby umożliwić mu zaliczenie obowiązkowej liczby godzina praktyk, gdyby trudności ze zalezieniem placówki były do niego zgłoszone. Organ podkreślił także, że instytucje odpowiedzialne za odbycie praktyki muszą wyrazić zgodę na przyjęcie danej osoby na praktyki, a z przedłożonego w dniu [...] lutego 2016 r. pisma wynika, że żadna z instytucji nie zgodziła się aby M. S. odbył praktykę, a tym samym aby miał on kontakt z dziećmi przebywającymi w placówkach. Organ podniósł także, że zorganizowanie sobie przez studenta praktyki, o których pisze on w odwołaniu nie jest tożsame z realizacją obowiązku wynikającego z toku studiów i nie może być uznane za wystarczającą podstawę do uzyskania zaliczenia. Obowiązkiem studenta było zaliczenie pierwszego semestru praktyk, co stanowiło warunek dopuszczenia do kontynuowania nauki na V, a potem na VI semestrze studiów. W opinie Rektora [...] postawa M. S. oraz widoczny brak postępów w nauce uzasadniały odmowę wznowienia studiów. Rektor [...] wskazał, że pomimo dwukrotnego powtarzania praktyk wymaganych do zaliczenia danego etapu studiów i rejestracji warunkowej M. S. nie zdołał ich zrealizować. Zdaniem organu świadczy to o braku postępów w nauce i nie rokuje pomyślnego ukończenia studiów. Zgodnie z Regulaminem studiów w [...] brak postępów w nauce stwierdzany jest m. in. w przypadku, gdy student nie zrealizował obowiązków wynikających z rejestracji warunkowej (§ 23 ust. 5 pkt 3). W ocenie Rektora wyrażenie zgody na wznowienie studiów w takiej sytuacji godziłoby w normę art. 190 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Ustawodawca uznał bowiem, że studentami nie powinny być osoby, które nie rokują na pomyślne zakończenie studiów w postaci uzyskania tytułu zawodowego. M. S. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy w rozpatrywanej sprawie istniały przesłanki do uchylenia ww. decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem skarżącego z uwagi na rażące naruszenie przy wydawaniu pierwotnej decyzji przepisów postępowania w zakresie oceny stanu faktycznego sprawy; 2) naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na przyjęciu, iż zgłoszone przez skarżącego argumenty dotyczące jego sytuacji osobistej nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do uznania, że niezaliczenie przez skarżącego praktyk zawodowych oraz ściśle z nimi związanych dwóch przedmiotów specjalizacyjnych nastąpiło bez jego winy; 3) naruszenie art. 190 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i przyjęcie, że zachodzą przesłanki uzasadniające skreślenie skarżącego z listy studentów, podczas gdy ze stanu faktycznego sprawy wynikają wnioski odmienne. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co od istoty, poprzez wyrażenie zgody na wznowienie studiów, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że nie uwzględniono zgłaszanych przez niego czynników niezależnych od niego (trudności natury osobistej, rodzinnej, powodujące konieczność niesienia pomocy bliskiej osobie niepełnosprawnej), jak również ogromnych trudności w znalezieniu instytucji zgodnej z profilem studiowanej przez skarżącego specjalności, która zdecydowałaby się przyjąć go na praktyki studenckie warunkujące zaliczenie programu nauczania na kierunku [...]. Zdaniem skarżącego czynniki te miały ogromny i decydujący wpływ na możliwość realizacji programu nauczania na ww. kierunku studiów. Rektor [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188, z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją Rektor [...] utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] odmawiającą skarżącemu wyrażenia zgody na wznowienie studiów. Zauważyć należy, że przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.) nie zawierają żadnych regulacji odnoszących się do wznowienia studiów. Podstawa prawna, umożliwiająca wznowienie studiów, wynika wyłącznie z przepisów wewnętrznych uczelni tj. regulaminu studiów. Stosownie bowiem do treści art. 160 ust. 1 ww. ustawy organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. W niniejszej sprawie zastosowanie miały zatem przepisy Regulaminu studiów w Szkole [...] w [...] - tekst jednolity stanowiący załącznik do Uchwały Nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie zmian w Regulaminie studiów w [...]. W § 18 ust. 1 Regulaminu wskazuje się, że student [...], który po zaliczeniu co najmniej jednego semestru został skreślony z listy studentów, ma prawo ubiegać się o wznowienie studiów na tym samym kierunku. W szczególnie uzasadnionych przypadkach wznowienie studiów może nastąpić na kierunek pokrewny, pod warunkiem zbieżności efektów kształcenia dla obu kierunków. Ewentualne rozbieżności w wymiarze nieprzekraczającym 30 punktów ECTS muszą zostać przez studenta uzupełnione. Podjęcie studiów w przypadku określonym w ust. 1 dotyczy osób, których przerwa w studiach nie przekroczyła 3 lat (§ 18 ust. 2 Regulaminu). Decyzję o wznowieniu studiów podejmuje Dziekan (§ 18 ust. 3), który określa warunki wznowienia, w tym różnice między osiągniętymi do dnia skreślenia z listy studentów efektami kształcenia wynikającymi z zaliczenia określonych modułów i przypisanej im liczby punktów ECTS, a przewidzianymi programem kształcenia obowiązującym w dniu wznowienia oraz semestr, na który następuje wznowienie (§ 18 ust 4 Regulaminu). Należy także zwrócić uwagę, że stosownie do treści art. 207 ust. 1 powołanej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Decyzja w przedmiocie wznowienia studiów ma niewątpliwie charakter uznaniowy. Wyjaśnić należy, że co do zasady sądowa kontrola decyzji uznaniowych jest ograniczona. Sąd bada w takich sprawach, czy decyzja nie nosi cech dowolności, a więc czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru właściwego sposobu załatwienia sprawy po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych, oraz czy przeprowadził prawidłową ocenę dowodów i użył trafnych argumentów, uzasadniających decyzję. Tak więc, dziekan czy rektor uczelni podejmując decyzję administracyjną w przedmiocie niewyrażenia zgody na wznowienie jednolitych studiów magisterskich, związany jest regułami postępowania administracyjnego, określającymi jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. W szczególności winien on przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 K.p.a.), a więc podejmować wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Jest zobowiązany również do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 K.p.a.). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja zawiera pogłębioną i przekonywującą argumentację przemawiającą za odmową wyrażenia zgody na wznowienie studiów przez skarżącego. Organ przede wszystkim wskazał na powody skreślenia skarżącego z listy studentów i podniósł, że skarżący nie rokuje na pomyślne zakończenie studiów. Zdaniem Sądu ocena tak jest w pełni uprawniona. Skarżący bowiem dwukrotnie korzystał z prawa do warunkowego wpisu na kolejny semestr studiów oraz powtarzania przedmiotu. Mimo tego nie zaliczył wymaganych programem studiów praktyk i ostatecznie nie uzyskał zaliczenia semestru. Skarżący trzykrotnie występował o warunkowe zaliczenie semestru (IV, V, a następnie VI) za każdym razem podając inne powody niemożności zaliczenia praktyk. W swoim ostatnim podaniu skarżący wskazywał na problemy ze znalezieniem odpowiedniej palcówki, w której mógłby odbyć praktyki. Praktyki te, jak wskazuje organ I instancji, mogły być odbywane w dowolnej placówce spełniającej wymogi regulaminowe, położonej w okolicy zamieszkania skarżącego. Ponadto mogły one być odbywane w wymiarze kilku godzin tygodniowo, co pozwalałoby na pogodzenie ich z innymi obowiązkami. Problemy finansowe, czy mieszkaniowe, a także koniczność sprawowania opieki nad inną osobą nie powinny zatem stanowić przeszkody w odbyciu tych praktyk. Sąd podziela ocenę organu, że postawa skarżącego w tym zakresie może świadczyć o jego lekceważącym podejściu do obowiązków studenta. Słusznie zatem organ uznał, że skarżący z uwagi na brak postępów w nauce nie rokuje na pomyślne zakończenie studiów. W decyzji organu I instancji zaprezentowany został także szeroki wywód co do specyfiki kierunku studiów skarżącego – [...], specjalność [...]. Organ wyjaśnił, że studia te kształcą w zakresie tzw. zawodów "społecznych" polegających na udzielaniu pomocy innym ludziom i wymagających angażowania się w ich sprawy. Wskazał także, że rezultaty pracy [...] zależą w dużym stopniu od osobistych walorów pedagoga, albowiem w zawodzie tym ogromną rolę przypisuje się osobowości, zaś do najbardziej pożądanych cech pedagoga zalicza się empatię, opiekuńczość, otwartość na innych, czy umiejętność nawiązywania kontaktu. W kontekście specyfiki tego kierunków studiów nie mogły pozostać bez wpływu na ocenę wniosku skarżącego o wznowienie studiów udokumentowane przypadki jego konfliktów z innymi studentami. W aktach sprawy znajduje się bowiem między innymi skarga z dnia [...] maja 2013 r. skierowana do Dziekana Wydziału wniesiona przez studentów I roku [...] dotycząca stosunku skarżącego do innych studentów. Dołączone zostały także notatki służbowe ze spotkań Dziekana Wydziału ze skarżącym opisujące różne sytuacje konfliktowe z jego udziałem. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, decyzję organu o odmowie wznowienia studiów należy ocenić jako prawidłową. Podkreślić przy tym należy, że organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. Wzięta została pod uwagę przede wszystkim dokumentacja dotycząca skreślenia skarżącego z listy studentów, w tym kolejno składane przez niego wnioski o warunkowe zaliczenie semestru i zawarta w nich argumentacja. Uwzględnione zostały także opisane wyżej materiały obrazujące konflikty skarżącego z innymi studentami. Rozstrzygające sprawę organy dokonały także prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego uznając, że w przypadku skarżącego zasadna jest odmowa wyrażenia zgody na wznowienie studiów. W sprawie nie doszło także do naruszenia art. 6 K.p.a., a uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone art. 107 § 3 K.p.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.