II SA/Wa 1685/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...] w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów – [...] postanawia -odrzucić skargę- Do ogłoszonego przez Szefa Służby Cywilnej konkursu na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu [...] w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgłosił swój udział A.S. Pismem Przewodniczącej Zespołu Konkursowego z dnia 19 września 2004 r. poinformowano A.S., że został dopuszczony do udziału w konkursie i wyznaczono pierwszy etap postępowania konkursowego na dzień 10 października 2003 r. Na wyznaczony termin A.S. nie stawił się, o czym świadczy brak jego podpisu na liście obecności. O wyniku konkursu powiadomiono A.S. pismem Szefa Służby Cywilnej z dnia 29 października 2003 r. informując jednocześnie o możliwości przeglądania akt konkursu jak również o prawie do złożenia odwołania od wyniku ww. konkursu - do Szefa Służby Cywilnej. Pismem z dnia 4 listopada 2003 r. A.S. złożył odwołanie od tego pisma. Po rozpoznaniu tego odwołania Szef Służby Cywilnej pismem z [...] grudnia 2003 r. przedstawił swoje stanowisko i podał, że po dokonaniu analizy dokumentacji konkursowej odnoszącej się do skarżącego nie stwierdził naruszenia zasad przeprowadzania konkursu. Szef Służby Cywilnej poinformował jednocześnie A. S. o możliwości wniesienia odwołania - powództwa do sądu pracy - Sądu Rejonowego dla Warszawy [...], [...] Pracy i Ubezpieczeń społecznych, na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej. W tej sytuacji A. S. w dniu [...] maja 2004 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przeprowadzenia konkursu ponownie. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, gdyż w tej sprawie właściwym być powinien sąd pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przedmiotem skargi A. S. jest stanowisko Szefa Służby Cywilnej zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...]. Nie budzi wątpliwości, że stanowisko Szefa Służby Cywilnej jest decyzją administracyjną. Według przyjętego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i literaturze poglądu, pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami, nawet gdy nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 Kpa, jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo i piśmiennictwo zalicza przede wszystkim oznaczenia organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygniecie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ. Niewątpliwie takie warunki spełnia pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] grudnia 2004 r. załatwiające odwołanie skarżącego. Dodać należy, że to nie forma, lecz treść rozstrzygnięcia wskazuje na jego walor władczego zajęcia stanowiska przez organ władzy publicznej. W myśl postanowień art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z przywołanym przepisem, skarżącemu służyło uprawnienie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do Szefa Służby Cywilnej. Jednakże skarżący nie skorzystał z tej możliwości, składając bezpośrednio skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl postanowień § 2 cytowanego wyżej artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Pomimo, że organ wadliwie pouczył skarżącego o możliwości wniesienia powództwa do sądu pracy, to należy zauważyć, że skarżący mógł złożyć do Szefa Służby Cywilnej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 Kpa, a dopiero od decyzji wydanej przez ww. organ służyłaby skarżącemu skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego należy zauważyć, że skarżący nie wyczerpał wszystkich środków odwoławczych jakie miał do swojej dyspozycji. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.