II SA/Wa 1685/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi P.Z. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 97 § 1 pkt 4 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a., utrzymał mocy postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku P.Z. z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że przed Sądem Rejonowym [...], sygn. akt [...] toczy się postępowanie karne o popełnienie przez P.Z. przestępstwa z art. 263 § 2 K.k. Organ uzasadniając zawieszenie przedmiotowego postępowania wskazał, że ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2011 r. nr 38, poz. 195) zmieniono między innymi treść przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni amunicji. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu, obowiązującym od dnia 10 marca 2011 r., pozwolenia na broń nie może uzyskać osoba, w szczególności, skazana za przestępstwo umyślne. Skoro zatem wobec wnioskodawcy toczy się postępowanie karne o przestępstwo umyślne, to wynik tego postępowania ma istotne znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej wydania mu pozwolenia na broń. Sprawa administracyjna może zatem zostać rozstrzygnięta odmiennie w przypadku prawomocnego skazania strony za zarzucany jej czyn, jak również w przypadku uniewinnienia jej od jego popełnienia. Wynik tego postępowania karnego bezpośrednio wpłynie na treść rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej, a więc należy uznać, że zachodzi związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sądu powszechnego, a rozstrzygnięciem organów Policji. Wynik postępowania karnego stanowi zatem zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P.Z. wniósł o uchylenie postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, poprzez niewłaściwą wykładnię polegającą na przyjęciu, że w stosunku do osób, co do których toczy się postępowanie karne o przestępstwo umyślne uzasadnione jest zawieszenie postępowania, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania karnego, podczas gdy przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji definiuje krąg osób, co do których organ może odmówić wydania pozwolenia na broń nie regulując kwestii zawieszenia postępowania, - przepisów postępowania, tj. art. 97 § 2 pkt 4 K.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie występuje zagadnienie wstępne w postaci toczącego się postępowania karnego przeciwko skarżącemu, które skutkuje koniecznością zawieszenia postępowania, podczas gdy przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oceniając zaskarżone postanowienie w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że skarga P.Z. zasługuje na uwzględnienie. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy toczące się wobec strony postępowanie karne o przestępstwo umyślne stanowi w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów kolekcjonerskich prowadzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. nr 38, poz. 195 ze zm.). Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Obligatoryjne zawieszenie postępowania na podstawie powołanego przepisu uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (zob. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 maja 1998 r., sygn. akt I SA 1874/97, z dnia 21 września 2001 r., sygn. akt I SA 2314/00). Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie, należy zatem przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu wskazanego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być przedmiotem odrębnego postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 427/02 (niepubl.) podkreślił, że prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd zakończenie postępowania administracyjnego w danej sprawie zarówno pozytywne jak i negatywne dla strony jest niemożliwe. Musi zatem istnieć wyraźny związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Zawieszając postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie organy Policji przyjęły, że wynik postępowania karnego toczącego się w stosunku do skarżącego przed Sądem Rejonowym [...], stanowi zagadnienie wstępne w postępowaniu w sprawie o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów kolekcjonerskich. W ocenie Sądu, w świetle zaprezentowanych wyżej uwag, stanowisko organu, co do konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego jest błędne. Przesłanki odmowy wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej zostały enumeratywnie wymienione w art. 15 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania w sprawie wydania skarżącemu pozwolenia na broń dla celów kolekcjonerskich, pozwolenia na broń nie wydaje się osobom stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego: a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo: - przeciwko życiu i zdrowiu, - przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia. Wyżej powołany przepis został znowelizowany ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Ustawodawca nowelizując ten przepis "zrezygnował" z obowiązującej wcześniej zasady, że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom "wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie przestępstw" wymienionych w przepisie art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy. Wobec tego, organy Policji nie mogą w sposób dowolny zmieniać woli ustawodawcy poprzez stosowanie takich instytucji prawnych, które pozwalałyby na obejście ustanowionych przepisów. Zaprezentowane zatem w zaskarżonym postanowieniu stanowisko organu, zgodnie z którym do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej toczącej się przeciwko skarżącemu organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie administracyjne w sprawie o wydanie pozwolenia na broń, albowiem brak rozstrzygnięcia ww. sprawy karnej uniemożliwia zastosowanie przepisów prawa materialnego, nie ma umocowania w obowiązujących przepisach ustawy o broni i amunicji. Fakt toczącego się postępowania karnego w stosunku do strony postępowania o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów kolekcjonerskich nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż okoliczność ta nie stanowi przeszkody do rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji. Nie ma zatem podstaw do zastosowania, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, instytucji zawieszenia postępowania z przyczyn wskazanych w zaskarżonym postanowieniu. Reasumując, w ocenie Sądu, organy obu instancji rozstrzygając w przedmiotowej sprawie naruszyły art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 powołanej ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia w całości.