II SA/Wa 1686/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Sławomir Fularski (spr.), Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 października 2019 r. sprawy ze skargi Gminy T. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie likwidacji szkoły oddala skargę Minister Edukacji Narodowej (dalej także jako: "Minister" lub "organ odwoławczy") postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: "k.p.a.") oraz art. 89 ust. 3 i 4 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996; dalej także jako: "Prawo oświatowe"), utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty (dalej: "organ I instancji" lub "Kurator") z [...] marca 2019 r. znak: [...] negatywnie opiniujące zamiar likwidacji z dniem [...] sierpnia 2019 r. Szkoły Filialnej w [...], podporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Minister wskazał, że w dniu [...] lutego 2019 r. Rada Gminy [...] podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zamiaru likwidacji z dniem [...] sierpnia 2019 r. Szkoły Filialnej w [...], podporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...]. Jako miejsce kontynuacji nauki wskazano Szkołę Podstawową [...] w [...]. Pismem z [...] lutego 2019 r. Wójt Gminy [...] (dalej: "Wójt", "skarżący", "strona") zawiadomił organ I instancji o zamiarze likwidacji szkoły filialnej w [...], wnioskując jednocześnie o wydanie pozytywnej opinii w przedmiotowej sprawie. Jako uzasadnienie likwidacji wskazał bardzo małą liczbę uczniów w szkole filialnej i czynnik ekonomiczny. Postanowieniem z [...] marca 2019 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 123 k.p.a. oraz art. 89 ust. 3-5 Prawa oświatowego, negatywnie zaopiniował zamiar likwidacji ww. szkoły filialnej w [...]. W uzasadnieniu Kurator jako główny argument przemawiający za wydaniem negatywnej opinii w sprawie likwidacji szkoły, wskazał niedopełnienie wymogów formalnych likwidacji, poprzez niezawiadomienie wszystkich rodziców szkoły filialnej. Organ I instancji wskazał także na brak powiadomienia wszystkich rodziców dzieci uczęszczających do oddziału przedszkolnego funkcjonującego w [...], o likwidacji tegoż oddziału przedszkolnego. Następnie opisał bazę lokalowo dydaktyczną szkoły i ocenił, że szkoła posiada bardzo dobre warunki lokalowo -dydaktyczne. Lekcje w szkole odbywają się na jedną zmianę, a uczniowie osiągają bardzo dobre wyniki w nauce. Kurator ocenił pozytywnie warunki lokalowo - dydaktyczne w szkole w [...]. Przeanalizował demografię oraz przywołał prośbę rodziców o nielikwidowanie szkoły. Na powyższe postanowienie, pismem z [...] kwietnia 2019 r. Wójt wniósł zażalenie do organu odwoławczego. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów prawa tj.: 1) art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego poprzez błędne przyjęcie częściowego spełnienia wymagań, w sytuacji, gdy organ spełnił wymagane przepisem prawa przesłanki; 2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie polegające na rozpoznaniu przedmiotowej sprawy wbrew dyrektywom wynikającym z tego przepisu, w szczególności poprzez brak oceny dowodów w sposób wyczerpujący i miarodajny, skutkujące niewłaściwym zbadaniem istniejącego stanu faktycznego oraz nieuwzględnieniem interesu społecznego, odnoszącego się do występowania wyłącznie struktury klas I-III; 3) art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. poprzez niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Wójt wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez wydanie pozytywnej opinii w sprawie zamiaru likwidacji z dniem [...] sierpnia 2019 r. Szkoły Filialnej w [...], podporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...], ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy [...] Kuratorowi Oświaty celem ponownego przedstawienia opinii. W uzasadnieniu przedstawił argumenty, które w jego ocenie potwierdzają słuszność przedstawionych ww. zarzutów. W ocenie skarżącego, nie musiał on powiadamiać rodziców dzieci z oddziału przedszkolnego w [...], gdyż jest to oddział Przedszkola w [...], który nie jest powiązany ze szkołą filialną w [...], która posiada jedynie klasy I-III. Strona argumentowała, że powiadomiła wszystkich rodziców, pomimo iż w kilku przypadkach korespondencję nie odebrali osobiście rodzice. W ocenie strony w takiej sytuacji obwiązują przepisy o zastępczym doręczeniu. Nadto skarżący argumentował, że niska liczba uczniów w szkole filialnej nie sprzyja właściwej realizacji procesu dydaktycznego, nie gwarantuje optymalnego poziomu nauczania, ma negatywny wpływ na wprowadzenie metod aktywizujących, niemożliwa jest praca w grupach. Ponadto zauważył, że pojawiają się problemy organizacyjne np. przy organizacji wycieczek, uroczystości szkolnych. Szkoła ta nie ma odpowiednich warunków do uczniowskiej współpracy i rywalizacji, a w konsekwencji do kształtowania właściwych postaw, w grupach 2-4 uczniów trudniej o funkcjonowanie wybijających się i zdolnych uczniów, a nauka w szkole ma charakter nauczania indywidualnego, co nie jest jedyną funkcją procesu nauczania. W ocenie strony Kurator nie rozważył powyższych kwestii w sposób dogłębny, nie dokonał oceny pod kątem zapewnienia uczniom szkoły filialnej odpowiednich warunków nauki, wychowania i opieki, nie odniósł się do kwestii liczebności uczniów w szkole, funkcjonowania klas łączonych, struktury osobowej klas w kontekście relacji między- rówieśniczej, problemu integracji społecznej oraz kształtowania właściwych postaw społecznych. Z uwagi na małą liczbę uczniów, zdaniem strony, niemożliwe jest prowadzenie zajęć wychowania fizycznego w zakresie gier zespołowych. Strona ocenia, że Kurator ograniczył się do przedstawienia bazy lokalowo-dydaktycznej, pomijając brak szkolnej biblioteki. Kurator przytoczył wyniki w szkole w [...], których nie sposób porównać ze szkołą w [...], gdyż szkoła w [...] ma strukturę klas I-VIII zaś w [...] I-III. Nadto Kurator nie wyjaśnił w sposób przekonujący, dlaczego w wyniku likwidacji szkoły filialnej miałaby pogorszyć się sytuacja faktyczna i prawna uczniów. Minister uznając zażalenie za niezasadne postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. postanowił jak na wstępie. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że szkoła w [...] posiada bardzo dobre warunki do kształcenia wszystkich uczniów klas l-lll oraz oddziału przedszkolnego. Warunki lokalowo-dydaktyczne nie stanowią przeszkody w dalszym funkcjonowaniu ww. szkoły i nie uzasadniają likwidacji szkoły filialnej w [...]. Minister podkreślił, że szkoła w [...] nie ma pomieszczenia odpowiednio dostosowanego i wyposażonego do potrzeb oddziału przedszkolnego. Oznacza to dla wychowanków oddziału przedszkolnego w [...], że po jego likwidacji i w sytuacji gdy kształcenie dzieci z oddziału przedszkolnego zostanie przeniesione do szkoły w [...], nastąpi pogorszenie warunków kształcenia w stosunku do obecnych. W ocenie Ministra okoliczność ta przemawia za wydaniem negatywnej opinii, co do zamiaru likwidacji szkoły filialnej w [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że Szkoła Podstawowa w [...] jest szkołą filialną o strukturze I-III i podporządkowana jest organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...]. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy [...] z [...] marca 2019 r. w sprawie dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego wprowadzonego ustawą - Prawo oświatowe na okres od [...] września 2017 r. do [...] sierpnia 2019 r. wyznaczono oddzielny obwód szkole w zakresie klas I-III, który nie pokrywa się z obwodem szkoły macierzystej w [...]. Do obwodu szkolnego szkoły filialnej w [...] należy miejscowość [...].[...] wymieniono również w obwodzie szkoły w [...]. Przy czym zauważył, że pomimo iż uczniowie z [...] mogą uczęszczać do szkoły w [...] lub w [...], to rodzice wybierają jako miejsce edukacji szkołę filialną w [...], co w ocenie Ministra świadczy o tym, że szkoła ta jest ważnym elementem sieci szkolnej, a jej dalsze funkcjonowanie jest uzasadnione potrzebami mieszkańców (w tym rodziców i dzieci). Organ odwoławczy przedstawił organizację pracy w szkole filialnej, jej bazę lokalową podnosząc, że zapewnia ona uczniom pełną indywidualizację nauczania. Mimo natomiast niewielkiej liczby uczniów, nie pozostają oni w izolacji społecznej, gdyż integrują się z dziećmi z oddziału przedszkolnego i uczniami szkoły macierzystej podczas różnych uroczystości i wycieczek. Wskazując na prognozy demograficzne w poszczególnych latach, Minister zauważył, że spadek liczby dzieci będzie widoczny dopiero od roku 2023/2024. Następnie organ odwoławczy przeanalizował system organizacyjny szkoły w [...], wywodząc, że nauka w tejże szkole odbywa się w znacznie liczniejszych klasach, niż w szkole filialnej w [...]. Podniósł, że w przypadku likwidacji szkoły filialnej w [...], u niektórych dzieci mogą wystąpić trudności adaptacyjne i stres spowodowany nauką w bardziej licznych klasach, niż obecnie. Nauka w większej szkole zmniejsza również u małych dzieci poczucie bezpieczeństwa i zwiększa ich anonimowość. Zmiana miejsca edukacji, dojazd do szkoły lub jego wydłużenie oraz konieczność odnalezienia się w nowych rolach społecznych w nieznanej dziecku grupie rówieśniczej (najczęściej dzieci z tej grupy już wcześniej zżyły się ze sobą) prowadzi do zachwiania poczucia bezpieczeństwa. Minister podkreślił, że aby ograniczyć konieczność częstej adaptacji uczniów do nowych warunków uczenia się (zmiana szkoły i grupy rówieśniczej), a co za tym idzie uzyskiwać lepsze efekty kształcenia, ustawodawca zdecydował się na zmiany ustroju szkolnego. Istotą rozwiązań ujętych w ustawie Prawo oświatowe było stworzenie spójnej i drożnej struktury organizacji szkół oraz wydłużenie okresu kształcenia i wychowania w jednej szkole i tej samej grupie rówieśniczej. Powyższe, zdaniem Ministra, przemawia także przeciwko przeprowadzeniu likwidacji szkoły i pokazuje, że przeniesienie dzieci do szkoły w [...] jest mniej korzystne, niż nauka w kameralnych warunkach w szkole filialnej w [...]. Organ odwoławczy zauważył także, że z uwagi na małą liczebność uczniów w oddziałach, nauczanie w szkole filialnej w [...] odbywa się w systemie klas łączonych. W ocenie Ministra, nauczanie w klasach łączonych stanowi alternatywę dla likwidacji szkoły filialnej w [...]. Rozwiązanie to, zwłaszcza jeśli jest akceptowalne przez rodziców, umożliwia funkcjonowanie małej szkoły. Ponadto nauka w systemie klas łączonych jest dopuszczona przepisami prawa. Zdaniem organu odwoławczego, nauczanie w klasach łączonych w [...] byłoby korzystniejsze dla uczniów, niż dowożenie do szkoły w [...] oddalonej o ponad 10 km od miejscowości [...]. Nauczanie w małych oddziałach, nawet tak nielicznych jak w [...], nie stanowi przeszkody w realizacji podstawy programowej, kształtowaniu właściwych postaw społecznych (z czym nie zgadza się strona). Minister nie podzielił zdania strony, że mała liczba uczniów uniemożliwia właściwą realizację procesu dydaktycznego i optymalnego poziomu nauczania oraz negatywnie wpływa na kształtowanie postaw społecznych i współzawodnictwo. Podniósł, że Szkoła w [...] osiąga wysokie wyniki na co wskazał w postanowieniu kurator (organ uprawniony do dokonania takiej oceny) co nie potwierdza argumentu strony o niskiej efektywności nauczania. Ponadto, jak wynika z przygotowanego dla Ośrodka Rozwoju Edukacji opracowania "Funkcjonowanie klas łączonych w polskim systemie edukacji", przeprowadzona w latach 1995/1996-2011/2012 diagnoza funkcjonowania klas łączonych dowodzi, że cechą charakteryzującą tę formę organizacji kształcenia, jest systematyczny wzrost efektywności w porównaniu ze szkołami, które nie pracują tym systemem. Dlatego też, zdaniem Ministra, realizacja zajęć w systemie klas łączonych, jest zdecydowanie korzystniejsza niż likwidacja szkoły w [...]. Kolejnym argumentem przemawiającym za nielikwidowaniem Szkoły Filialnej w [...], zdaniem organu odwoławczego, jest odległość pomiędzy miejscem zamieszkania uczniów, a szkołą w [...], wynosząca ponad 10 km. Dzieci uczące się w Filii w [...] są przyprowadzane bezpośrednio przed zajęciami i odbierane przez rodziców bezpośrednio po ich zakończeniu. Ponadto, w odniesieniu do dzieci uczęszczających do oddziału przedszkolnego w [...], nie wiadomo czy gmina zapewni dowożenie również dzieciom, wobec których nie ma takiego obowiązku (tj. wobec dzieci 3 i 4 letnich). Dowożenie spowoduje nadmierne wydłużenie czasu pobytu dzieci poza domem oraz narazi je na trudy i potencjalne niebezpieczeństwa podróży. W ocenie Ministra likwidacja szkoły w [...] i konieczność nauki w [...], będzie stanowić dla uczniów szkoły w [...] pogorszenie warunków dostępu do nauki w stosunku do obecnych. Z uwagi na wydłużenie drogi (do szkoły i ze szkoły), wydłużenie czasu dojazdu i powrotu ze szkoły oraz czasu pobytu poza domem, uczniowie będą mieli mniej czasu na odpoczynek i zabawę oraz na przebywanie z rodziną, która jest podstawowym źródłem oddziaływań wychowawczych. Droga obecnych uczniów klas I-III i oddziału przedszkolnego szkoły filialnej w [...] do szkoły w [...] nie będzie spełniała warunku o którym mowa w art. 39 ust. 2 i art. 32 ust. 3 Prawa oświatowego, zgodnie z którymi droga dzieci z klas I-III oraz droga dzieci 5 i 6 letnich nie powinna przekraczać 3 km. Jak zauważył Minister na gminie ciąży obowiązek dowożenia dzieci w sytuacji gdy droga ta jest dłuższa, jednak stanowi to niekorzystną zmianę i pogorszenie warunków w stosunku do obecnych. W ocenie organu odwoławczego, powyższe przemawia za nielikwidowaniem szkoły w [...], gdyż jest to szkoła zlokalizowana najbliżej miejsca zamieszkania uczniów, w przeciwieństwie do szkoły w [...]. Niewątpliwe wydłużenie drogi uczniów do szkoły, zwiększenie czasu oczekiwania na dowóz i czasu przebywania poza domem, przemawia przeciwko likwidacji szkoły w [...] i uzasadnia jej utrzymanie. Zdaniem Ministra problem reorganizacji i dostosowania sieci szkół do uwarunkowań lokalnych wymaga uzgodnień uwzględniających wszystkie okoliczności: materialne i społeczne, w tym zdanie społeczności lokalnej. Co prawda powyższe argumenty nie mają istotnego znaczenia dla podjętej decyzji przez Ministra, jednak nie mogą pozostać całkowicie pominięte. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska strony, że z uwagi na małą liczbę uczniów niemożliwe jest prowadzenie zajęć wychowania fizycznego w zakresie zespołowych gier sportowych. Zauważył, że niektóre treści programowe mogą być realizowane w okresie sprzyjającym aktywności fizycznej na świeżym powietrzu (z uwagi na brak sali gimnastycznej). Ponadto uczniowie wspólnie z uczniami szkoły macierzystej mogą uprawiać gry zespołowe np. w ramach integracji. W ocenie Ministra, prowadzenie zajęć wychowania fizycznego w formie realizowanej przez szkołę, nie może stanowić przesłanki przemawiającej za likwidacją szkoły filialnej w [...], zwłaszcza że to organ nadzoru pedagogicznego posiada kompetencje do oceny, czy w szkole jest właściwie realizowana podstawa programowa, zaś wójt gminy nie jest uprawniony do dokonywania oceny ustaleń poczynionych w tym zakresie przez kuratora, a tym bardzie nie jest uprawniony od kwestionowania oceny realizacji podstawy programowej. Za niezasadne organ odwoławczy uznał zarzuty strony co do biblioteki szkolnej, która w szkole nie funkcjonuje, co znacząco wpływa na dostęp uczniów do literatury. Minister stwierdził, że z protokołu kontroli, po oględzinach przeprowadzonych w szkole w dniu [...] marca 2019 r, wynika że w szkole w [...] funkcjonuje biblioteka, pomimo braku wyodrębnionej organizacyjnie biblioteki, uczniowie mają dostęp do książek w bibliotece funkcjonującej w innym pomieszczeniu (wielofunkcyjnym) i mają do swojej dyspozycji 489 woluminów. Tym samym zarzut strony, o braku biblioteki i dostępu do literatury nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy zauważył, że szkoła w [...] to niewielka szkoła, zapewniająca dzieciom poczucie bezpieczeństwa, w której panuje przyjazna atmosfera i która sprzyja także lepszemu funkcjonowaniu uczniów posiadających różne deficyty rozwojowe. Przy małej liczbie dzieci w szkole mogą być z powodzeniem realizowane wspólnie ze wszystkimi uczniami przedsięwzięcia o charakterze wychowawczym, imprezy szkolne i środowiskowe lub rozmaite projekty. Tak zorganizowana praca zespołowa stanowi świetną okazję do rozwijania u uczniów umiejętności społecznych i kształtuje poczucie odpowiedzialności za działania własne i zespołowe. Minister stwierdził także, że szkoła w [...], pomimo iż jest małoliczna, to sprzyja indywidualizacji procesu nauczania, rozwijaniu umiejętności i kształtowaniu właściwych postaw u uczniów. Mała liczebność klas pozwala na dostrzeżenie potrzeb i możliwości każdego ucznia i udzielenie mu adekwatnego wsparcia. Nadto zauważył, że szkoła filialna nie jest samodzielną szkołą i nie działa w oderwaniu od szkoły macierzystej, dlatego uczniowie szkoły filialnej powinni być włączani w uroczystości szkolne, wycieczki, konkursy i inne formy rywalizacji rówieśniczej, aby uczniowie szkoły filialnej mogli jak najpełniej rozwijać się. W ocenie organu odwoławczego postanowienie organu I instancji nie narusza przepisów prawa i mieści się w granicach administracyjnego uznania. Kurator w toku postępowania podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. A zatem zarzuty strony dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. i Konstytucji są niezasadne, gdyż przepisy te nie zostały naruszone. Minister wskazał, że dostrzegł kwestię "zastępczego" dokonania zawiadomień rodziców o likwidacji szkoły (w 5 przypadkach zamiast rodzica korespondencję odebrała żona, szwagier, brat). W ocenie Ministra niezależnie od tego czy zawiadomienia rodzicom uczniów zostały doręczone skutecznie czy nie, inne okoliczności przemawiają za nielikwidowaniem szkoły w [...]. Jednocześnie Minister podzielił zdanie Kuratora, że gmina nie zawiadomiła rodziców uczniów oddziału przedszkolnego funkcjonującego w [...]. Zauważył, że co prawda z Rejestru Szkół i Placówek Oświatowych – RSPO, jak i z aktu założycielskiego szkoły w [...], stwierdzającego utworzenie szkoły filialnej w [...], wynika iż szkoła w [...] posiada strukturę klas I-III, to z danych przekazywanych do Systemu Informacji Oświatowych (SIO) corocznie według stanu na dzień [...] września wynika, że oddział przedszkolny w [...] od wielu lat funkcjonuje przy szkole filialnej w [...]. Gmina przekazując te dane wykazywała w szkole filialnej w [...] zarówno uczniów klas I-III, jak i wychowanków oddziału przedszkolnego. Minister podniósł, że dane przekazywane przez stronę do SIO nie potwierdzają stanowiska wyrażonego w zażaleniu, iż oddział przedszkolny w [...] funkcjonuje jako oddział podległy przedszkolu w [...]. Ponadto w aktach sprawy znajduje się kserokopia dziennika tegoż oddziału przedszkolnego, potwierdzona za zgodność z oryginałem przez dyrektora Szkoły Podstawowej w [...], co również potwierdza, że dyrektor ten sprawuje realny nadzór nad tymże oddziałem przedszkolnym. Z uzasadnienia uchwały Rady Gminy [...] wynika, że rada gminy traktuje szkołę filialną w [...] (klasy I-III i oddział przedszkolny) jako całość organizacyjną i odmiennie niż Wójt Gminy [...], w zażaleniu wskazuje na powiązanie organizacyjne oddziału przedszkolnego ze szkołą filialną oraz ze szkołą macierzystą w [...]. Zdaniem Ministra nawet gdyby uznać, że oddział przedszkolny w [...][...], zgodnie z tym co wskazała strona, jest jednostką organizacyjną Przedszkola w [...], to i tak od [...] września 2017 r. oddział ten powinien zostać "włączony" do szkoły filialnej w [...] (lub "przekształcony" w samodzielne przedszkole lub w punkt przedszkolny podporządkowany organizacyjnie szkole). Funkcjonowanie tzw. oddziałów "zamiejscowych" w formie opisanej przez Wójta należy uznać za niezgodne z obowiązującymi przepisami. Od 1 września 2017 r. zgodnie z § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 marca 2017 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2017 r. poz. 649), przedszkole może być jedno - lub wielooddziałowe, a w uzasadnionych przypadkach poszczególne oddziały, nie więcej jednak niż 6 oddziałów, mogą być zlokalizowane w różnych lokalach położonych na terenie danej miejscowości, jeżeli organ prowadzący przedszkole zapewni dyrektorowi przedszkola warunki sprawowania bezpośredniego nadzoru nad tymi oddziałami. Powyższy zapis został powtórzony w § 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2019 r. poz. 502), który będzie obowiązywał od 1 września 2019 r. Z powyższego przepisu wynika, że przedszkole nie może mieć "oddziałów zamiejscowych" w innej miejscowości. Oddział przedszkolny w [...] działający poza miejscowością [...], w której siedzibę ma przedszkole, powinien być "włączony" w strukturę szkoły w [...] (ewentualnie w jego miejsce można powołać samodzielne przedszkole lub punkt przedszkolny organizacyjnie związany ze szkołą). Aktualnie funkcjonowanie "zamiejscowego" oddziału przedszkolnego w [...] jest niezgodne z wyżej przywołanymi przepisami. Zdaniem Ministra ze stanu faktycznego wynika, że omawiany oddział przedszkolny jest powiązany organizacyjnie ze szkołą filialną w [...], a gmina powinna powiadomić rodziców tegoż oddziału przedszkolnego o zamiarze likwidacji szkoły filialnej w [...]. Brak powiadomienia rodziców może być przedmiotem badania właściwego wojewody, a Minister stwierdził, że niezależnie od rozstrzygnięcia kwestii powiadomień rodziców dzieci z oddziału przedszkolnego, inne okoliczności przemawiają za pozostawieniem szkoły filialnej w [...]. Konkludując organ odwoławczy stwierdził, że likwidacja szkoły filialnej w [...] wpływa bezpośrednio na strukturę organizacyjną szkoły w [...], gdyż zmiana dowolnego elementu aktu założycielskiego szkoły stanowi jej przekształcenie. Likwidacja szkoły filialnej jest takim właśnie przekształceniem szkoły macierzystej, o którym mowa w art. 89 ust. 9 Prawo oświatowe. Zatem gmina oprócz likwidacji szkoły filialnej powinna podjąć również działania związane z przekształceniem szkoły macierzystej w [...], w tym zawiadomić wszystkich rodziców przekształcanej szkoły w [...] o jej przekształceniu, polegającym na likwidacji z dniem [...] sierpnia 2019 r. podległej jej szkoły filialnej w [...]. Wątek ten, nie podnoszony przez Kuratora, w ocenie Ministra, ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż niedopełnienie obowiązku informacyjnego wobec wszystkich rodziców szkoły macierzystej o przekształceniu tejże szkoły stanowiłoby naruszenie procedury likwidacji poprzez niedopełnienie wymogu formalnego likwidacji, o którym mowa w art. 89 ust. 1 w związku z art. 89 ust. 9 Prawo oświatowe. Zdaniem organu odwoławczego, niedopełnienie obowiązku informacyjnego wobec wszystkich rodziców szkoły macierzystej, tj. Szkoły Podstawowej w [...] również jest okolicznością przemawiającą za wydaniem negatywnej opinii, co do zamiaru likwidacji szkoły filialnej w [...]. Postanowienie organu odwoławczego z [...] czerwca 2019 r. stało się przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Autor skargi zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów prawa tj.: 1) art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego poprzez błędne przyjęcie częściowego spełnienia wymagań, w sytuacji, gdy organ spełnił wymagane przepisem prawa przesłanki; 2) art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na rozpoznaniu przedmiotowej sprawy wbrew dyrektywom wynikającym z tego przepisu, w szczególności poprzez brak oceny dowodów w sposób wyczerpujący i miarodajny, skutkujące niewłaściwym zbadaniem istniejącego stanu faktycznego oraz nieuwzględnieniem interesu społecznego, odnoszącego się do występowania wyłącznie struktury klas l-lll oraz braku uwzględnienia czynnika ekonomicznego. Skarżący wniósł o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć i zobowiązanie organu I instancji do wydania postanowienia o pozytywnym zaopiniowaniu zamiaru likwidacji szkoły filialnej w [...], ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in., że podjęta w dniu [...] lutego 2019 r. uchwała nr [...] Rady Gminy [...] odnosiła się do zamiaru likwidacji Szkoły Filialnej w [...], podporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...]. W dniu [...] marca 2015 r. została bowiem podjęta uchwała nr [...] przez Radę Gminy [...] w sprawie utworzenia Szkoły Filialnej w [...], podporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...]. W uchwale tej wskazano, że struktura organizacyjna szkoły filialnej obejmuje klasy I-III, stąd niezrozumiałym dla skarżącego wydaje się zarzut mówiący o tym, że nie został złożony wniosek do [...] Kuratora Oświaty w sprawie likwidacji oddziału przedszkolnego. Strona podniosła, że oddział przedszkolny funkcjonuje w szkole macierzystej, tj. w Szkole Podstawowej w [...]. Organ prowadzący umożliwił wyłącznie korzystanie z bazy lokalowej szkoły filialnej oddziałowi przedszkolnemu, który stanowił swego rodzaju spełnienie oczekiwań rodziców dzieci z [...] W przeciwnym wypadku rodzice byliby zobowiązani do dowożenia swoich dzieci do [...], zgodnie z ustaloną strukturą organizacyjną. Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy nie wypowiedział się w kwestii czynnika ekonomicznego. Skarżący zauważył, że czynnik ekonomiczny nie może być jedyną przesłanką do likwidacji szkoły, lecz w związku z narzuconą ustawowo zmianą dotyczącą dostosowania sieci szkół do nowego ustroju szkolnego, funkcjonowanie trzech szkół na terenie Gminy [...] znacząco obciąża budżet i – w ocenie strony – nie można tego faktu pomijać. Wójt wskazał jak kształtowały się w przeliczeniu na 1 ucznia wydatki na poszczególne szkoły podstawowe z budżetu gminy w 2018 r. (w [...] - 9.103,22 zł, w [...] - 12.096,68 zł oraz w [...] -15.419,83 zł). Powyższe zestawienie, jego zdaniem dowodzi, że koszt utrzymania szkoły filialnej w [...] jest nieporównywalny z kosztami występującymi w pozostałych szkołach o pełnej strukturze klas l-VIII. Strona podniosła także, że nowoczesna i w pełni przystosowana do obecnych wymogów Szkoła Podstawowa w [...] nie tylko zapewni kontynuację nauki dla wszystkich uczniów likwidowanej szkoły filialnej w [...], ale dodatkowo podniesie standard nauczania, a tym samym ułatwi start w dorosłe życie. Za likwidacją szkoły filialnej w [...] przemawia, oprócz czynnika ekonomicznofinansowego także czynnik demograficzny. Skarżący zauważył także, że struktura uczniów nie jest reprezentacją społeczności lokalnej (wyłącznie uczniowie klas I-III), dlatego nie mogą zachodzić w grupie uczniów, o tak nienaturalnej strukturze prawidłowe relacje i integracje społeczne. Powyższe skutkuje naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Nadto Wójt wskazał, że kwestię liczebności uczniów szkoły filialnej należy rozpatrywać w kontekście aspektów dotyczących relacji między rówieśnikami, problemu integracji społecznej oraz kształtowania właściwych postaw społecznych. Skarżący podniósł, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zabrakło odniesienia do kwestii możliwego wpływu kształcenia dzieci w tak małych grupach na ich przyszłe postawy w życiu społecznym. Wskazał, że ewentualne przejście uczniów ze szkoły filialnej do Szkoły Podstawowej w [...] nie spowoduje przepełnienia klas, ani dwuzmianowości, gdyż baza lokalowa SP w [...] jest duża i przestronna. Konkludując, skarżący uznał za zbyt daleko idący, podnoszony przez Ministra zarzut trudniejszych warunków dla dzieci ze względu na dłuższą drogę do szkoły. Skoro ustawodawca ustalił, że jeżeli droga dziecka do szkoły przekracza podane odległości, to obowiązkiem gminy jest zapewnienie bezpłatnego dowozu dzieci oraz zapewnienia im opieki w trakcie trwania transportu. Nie ulega wątpliwości, że koszty tego transportu pokrywa gmina, co wynika wprost z przepisu. Nadto skarżący podniósł, że w pełni wywiązuje się ze spoczywających na nim obowiązków. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie oraz w całości podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Szczegółowo odniósł się też do zarzutów przedstawionych w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na postanowienia (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w trybie egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie. Mając na uwadze stan faktyczny przedmiotowej sprawy, jak i obowiązujący w dacie wydania zaskarżonego aktu stan normatywny Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie Ministra z [...] czerwca 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji negatywnie opiniujące zamiar likwidacji z dniem [...] sierpnia 2019 r. szkoły filialnej w [...], tj. Filii Publicznej Szkoły Podstawowej w [...] nie naruszają obowiązujących przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organy obu instancji, wydając sporne postanowienia, nie dopuściły się naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., albowiem w sposób prawidłowy ustaliły zarówno stan faktyczny sprawy, jak i wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności niniejszej sprawy, wskazując w sposób dokładny w uzasadnieniu wydanych postanowień, jakie przyczyny legły u podstaw zastosowania odpowiednich przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, które stanowiły podstawę podjęcia rozstrzygnięcia. Tym samym, Sąd stwierdził, że organy administracji publicznej, wydając zarówno zaskarżone postanowienie z [...] czerwca 2019 r., jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] marca 2019 r., działały zgodnie z zasadą praworządności wyrażoną w przepisach art. 6 k.p.a. i art. 7 in principio k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowi art. 89 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r., poz. 996 ze zm.). W myśl art. 89 ust. 3 Prawa oświatowego, szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego może zostać zlikwidowana po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Wynika z powyższego, że opinia kuratora ma istotne znaczenie dla bytu prawnego podjętej uchwały o likwidacji. Jej podjęcie uzależnione jest bowiem od wcześniejszego uzyskania pozytywnej opinii kuratora oświaty. Przesłanki warunkujące likwidację szkoły określa art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego stanowiąc, że szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 14-18, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów (w przypadku szkoły dla dorosłych – uczniów), właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu. Zgodnie zaś z art. 89 ust. 4 pkt 1 Prawa oświatowego opinia, o której mowa w ust. 3, jest wydawana w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania - w przypadku postanowienia wydanego przez kuratora oświaty. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że opinia wydawana w trybie art. 89 ust. 3 Prawo oświatowe nie jest opinią w ramach nadzoru, która mogłaby dotyczyć jedynie legalności podjętej uchwały o zamiarze likwidacji szkoły. Opinię tę wydaje kurator oświatowy, jako organ realizujący na obszarze danego województwa politykę oświatową państwa oraz jako organ sprawujący nadzór pedagogiczny nad daną szkołą. Oznacza to, że przy wydawaniu opinii kurator oświatowy zobligowany jest więc do brania pod uwagę nie tylko okoliczności wskazanych w art. 89 ust. 1 Prawo oświatowe, jak termin likwidacji szkoły, zapewnienie możliwości kontynuowania nauki, dokonanie stosownych zawiadomień, czy też zapewnienie dzieciom transportu do szkoły. Sprawowany nadzór pedagogiczny to również ocena skutków przekształcenia szkoły w kontekście zapewnienia uczniom odpowiednich warunków nauki, wychowania i opieki. Warto w tym miejscu zauważyć, że przepis art. 89 Prawa oświatowego zastąpił uchylony art. 59 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 listopada 2006 r., wydanym w sprawie sygn. akt I OSK 258/06, stwierdził wyraźnie, że przy wydawaniu opinii kurator zobligowany jest więc do brania pod uwagę nie tylko okoliczności wskazanych w art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, jak termin likwidacji szkoły, zapewnienie możliwości kontynuowania nauki, dokonanie stosownych zawiadomień o zamiarze likwidacji szkoły, czy też stosownie do art. 17 ust. 3 i ust. 3a ustawy o systemie oświaty dotyczący zapewnienia dzieciom określonego transportu do szkoły, ale również te wszystkie aspekty związane z likwidacją szkoły, które odnoszą się do współtworzenia i realizacji regionalnej i lokalnej polityki oświatowej zgodnej w tym względzie z polityką państwa, jak i do zapewnienia uczniom właściwych warunków nauki, wychowania i opieki, co związane jest z realizacją zadań nadzoru pedagogicznego. Oczywistym jest, że wydając przedmiotową opinię kurator nie może działać arbitralnie i opinia taka musi odnosić się do przepisów prawa nakładających na organ prowadzący szkołę określone obowiązki. Jednakże, realizacja tych obowiązków, zwłaszcza w zakresie obejmującym aspekty związane z nadzorem pedagogicznym, nie sprowadza się tylko do wskazania konkretnych działań, o których mowa w art. 89 ust. 1 Prawo oświatowe, ale właśnie do oceny skutków likwidacji szkoły w kontekście zapewnienia uczniom odpowiednich warunków nauki, wychowania i opieki. W tym też przejawia się uznaniowość przedmiotowej opinii, co z oczywistych względów nie może oznaczać dowolności dokonanej przez kuratora oceny. Jednocześnie, warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w powołanym wyżej wyroku, że powyższa interpretacja art. 59 ust. 2 ustawy o systemie oświaty w żaden sposób nie ingeruje w samodzielność gminy i jej odpowiedzialność za wykonywanie zadań publicznych, jako zadań własnych. NSA podkreślił ponadto, że "Gmina wykonuje te zadania samodzielnie, jednakże na podstawie ustaw i w ich ramach, co oznacza, że samodzielność nie ma charakteru absolutnego i może podlegać różnego rodzaju ograniczeniom ustanowionym przez ustawodawcę. (...) Takim ustawowym ograniczeniem samodzielności gminy jest właśnie przepis art. 59 ust. 2 ww. ustawy. Jednakże brak ściśle określonych w tym przepisie przesłanek warunkujących wydanie pozytywnej bądź negatywnej opinii i oparcie tej opinii zarówno na przepisach, które zawierają element oceny wykonania tych obowiązków, nie oznacza naruszenia zasady suwerenności gminy". Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie powyższe stanowisko NSA w pełni podziela. Uznać należy więc, że przedmiotowa opinia kuratora oświaty wyraża stanowisko tego organu w przedmiocie likwidacji szkoły, a nie stanowi oceny, czy zostały spełnione warunki przewidziane w art. 89 ust. 1 Prawa oświatowego do likwidacji szkoły. Kurator oświaty, będąc organem odpowiedzialnym za realizację polityki oświatowej państwa na terenie województwa, wydając przedmiotową opinię, jest obowiązany przede wszystkim kierować się dostępnością edukacji w poszczególnych rejonach gminnych oraz odpowiednim poziomem nauczania w szkołach. Z tych też względów, Sąd uznał za niezasadny zarzut skargi mówiący o naruszeniu powołanego przepisu prawa materialnego. Podkreślenia wymaga, że przepisy ustawy - Prawo oświatowe nie określają kryteriów opiniowania zamiaru likwidacji szkół. Zatem opinia ta wydawana jest w ramach uznania administracyjnego. Uznanie to nie może mieć charakteru dowolnego. Organ przed wydaniem opinii powinien w sposób wyczerpujący zebrać niezbędny dla wydania orzeczenia materiał dowodowy i na tej podstawie dokonać wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla takiego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, [...] Kurator Oświaty tym wymaganiom sprostał i wydał rozstrzygnięcie nienoszące cech dowolności. Kontrola sądowa tego typu orzeczeń (stanowiących ocenę organu oświatowego) sprowadza się do zbadania, czy organ podejmując rozstrzygnięcie nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Zdaniem Sądu, co wynika z wyczerpującego materiału dokumentacyjnego, organy obu instancji dokonały oceny całości materiału dowodowego i na jej podstawie wskazały okoliczności uzasadniające wydanie negatywnej opinii w sprawie zamiaru likwidacji z dniem [...] sierpnia 2019 r. Szkoły Filialnej w [...], podporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w [...]. W szczególności, organ I instancji dokonał wizji lokalnych – w zakresie ustalenia warunków nauki, wychowania i opieki w Szkole Filialnej w [...], jak w Szkole Podstawowej w [...]. Opiniujący organ I instancji zwrócił uwagę, że szkoła filialna tworzy bardzo dobre warunki do kształcenia wszystkich uczniów klas l-lll oraz oddziału przedszkolnego, jak i ich harmonijnego rozwoju. Z oceną tą zgodził się Minister, który szczegółowo opisując jej bazę lokalowo-dydaktyczną prawidłowo – zdaniem Sądu – uznał, że warunki lokalowo-dydaktyczne nie stanowią przeszkody w dalszym funkcjonowaniu ww. szkoły i nie uzasadniają jej likwidacji. Organ odwoławczy zasadnie zauważył, że szkoła w [...] nie dysponuje odpowiednio dostosowanymi i wyposażonymi pomieszczeniami dla oddziału przedszkolnego, co spowoduje dla wychowanków oddziału przedszkolnego w [...], w przypadku przeniesienia tego oddziału do szkoły w [...], pogorszenie warunków kształcenia w stosunku do obecnie panujących w szkole filialnej w [...]. Sąd uznał zatem, że organy obu instancji wykazały, że baza materialna szkole filialnej w [...] jest odpowiednia i pozwala na jej dalsze funkcjonowanie. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że w związku z małą liczbą uczniów w klasach I-II w szkole filialnej nie zostaną utworzone te klasy, należy podnieść, że Minister przeanalizował prognozy demograficzne obwodu szkoły w [...] na poszczególne lata, wykazując, iż spadek liczby dzieci będzie widoczny dopiero od roku 2023/2024. Zasadnym jest uznanie, że Prawo oświatowe nie określa minimalnej liczby uczniów w oddziale klasowym, jak i nie przewiduje likwidacji małolicznych klas, czy oddziałów. Powyższe oznacza, że nauka może być prowadzona w takich klasach, a nieutworzenie np. klasy pierwszej dla dzieci zamieszkałych w obwodzie (nawet w sytuacji małej liczby uczniów rozpoczynających naukę), wobec obowiązku przyjmowania z urzędu dzieci zamieszkałych w szkole obwodowej, stanowi naruszenie prawa. Należy również zauważyć, że Prawo oświatowe dopuszcza organizację nauczania w systemie klas łączonych, co ma miejsce w szkole filialnej w [...]. Zasadnie Minister uznał, że rozwiązanie to umożliwia funkcjonowanie szkoły i nie stanowi przeszkody we właściwej realizacji procesu dydaktycznego i optymalnego poziomu nauczania, jak i nie wpływa negatywnie na kształtowanie postaw społecznych uczniów. Sąd zauważa także, że podnoszony w skardze zarzut nie ustosunkowania się przez Ministra do kwestii czynnika ekonomicznego należy uznać za bezzasadny. Należy przede wszystkim zauważyć, że zgodnie z art. 8 ust. 15 ustawy - Prawo oświatowe oraz art. 104 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, prowadzenie szkół należy do obowiązkowych zadań własnych gmin. Przywołane przez stronę skarżącą argumenty ekonomiczne, dotyczące kosztów utrzymania szkoły filialnej w [...] w przeliczeniu na jednego ucznia, nie mogą stanowić zasadniczej przyczyny likwidacji szkoły. Zdaniem Sądu, Minister czy Kurator Oświaty, wydając opinię w sprawie przekształcenia szkoły, czy też jej likwidacji, nie może kierować się czynnikiem ekonomicznym, jako główną podstawą do wydania opinii. Koszty utrzymania szkół mogą być bowiem wyższe niż część oświatowa subwencji ogólnej i dotacje oświatowe przekazywane gminom. A zatem część oświatowa subwencji ogólnej (naliczana na każdego ucznia) nie musi pokrywać wszystkich wydatków ponoszonych na utrzymanie szkoły, gdyż jest ona jednym z elementów dochodów gminy, z których finansowane są zadania oświatowe jednostki samorządu terytorialnego. W ocenie Sądu powyższe nie może to stanowić podstawy do likwidacji szkoły w sytuacji, gdy większość argumentów przedstawionych w kontrolowanej sprawie przemawia za utrzymaniem szkoły filialnej w [...]. A zatem należy uznać, że organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż placówka ta stanowi ważny element sieci szkolnej, posiada odpowiednie warunki do realizacji zadań statutowych szkoły, a sytuacja demograficzna i czynniki ekonomiczne nie uzasadniają jej bezwzględnej likwidacji. Nadto likwidacja szkoły filialnej w [...] nie jest również zasadna z punktu widzenia potrzeb społeczności lokalnej, dostępności do edukacji i zagwarantowania odpowiedniej jakości kształcenia. Stwierdzić zatem należy, że przedstawienie racjonalnych argumentów, szczegółowo uwypuklonych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jako podstawy wydania negatywnej opinii, świadczy o tym, że nie naruszono granic uznania administracyjnego. Wobec tego, według Sądu, brak jest podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie Ministra Edukacji Narodowej oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z [...] marca 2019 r. naruszają prawo. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.