II SA/Wa 1688/13

WyrokWSA w Warszawie2014-01-17

Skład orzekający: Sławomir Antoniuk, Adam Lipiński, Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zostało wydane prawidłowo, jeśli organ odwoławczy błędnie ustalił datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ odwoławczy błędnie ustalił datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, co skutkowało bezpodstawnym stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z tym, zaskarżone postanowienie zostało uchylone, ponieważ naruszało przepisy proceduralne, w szczególności dotyczące prawidłowego ustalenia daty doręczenia i biegu terminu do wniesienia odwołania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi R. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską. Organ odwoławczy uznał odwołanie za spóźnione, błędnie przyjmując datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz nieprawidłową ocenę materiału związanego z datą doręczenia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji, stwierdzono, że postanowienie nie podlega wykonaniu, i zasądzono zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Anna Mierzejewska, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego R. P. kwotę 340 złotych (słownie: trzysta czterdzieści), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania R. P. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Komendant Główny Policji podniósł, iż organ II instancji nie rozpatrzył odwołania złożonego przez pełnomocnika R. P. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. z powodu uchybienia czternastodniowego terminu do jego wniesienia, przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. Z zebranego materiału zaś wynikało, że decyzję organu I instancji, zawierającą prawidłowe pouczenie, co do sposobu i terminu wniesienia odwołania, doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 21 czerwca 2013 r. Natomiast odwołanie zostało nadane przez pełnomocnika w Urzędzie Pocztowym W. w dniu 8 lipca 2013 r., a więc 3 dni po ustawowo określonym terminie do wykonania tej czynności. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż pełnomocnik strony, w myśl art. 58 § 1 k.p.a., nie podał przyczyny z powodu której uchybił terminowi przewidzianemu w art. 129 § 2 k.p.a. oraz nie złożył prośby o jego przywrócenie. W tej sytuacji termin do wykonania czynności nie został stronie przywrócony, a zatem rozpatrzenie odwołania stało się prawnie niedopuszczalne. Postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. stało się przedmiotem skargi wniesionej przez R. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasadzenie kosztów postępowania wg. norm przypisanych podniósł zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Wskazał także na nieprawidłowe dokonanie oceny materiału związanego z datą odebrania decyzji organu I instancji oraz ustalenia terminu do wniesienia odwołania i w konsekwencji wymienionych błędów, naruszenie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez bezpodstawne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony podniósł, iż faktyczną datą doręczenia stronie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. był dzień 24 czerwca 2013 r., od którego winno się liczyć termin na wniesienie odwołania tj. 8 lipca 2013 r. Bezsprzecznym argumentem w tej sprawie jest wydany przez Urząd Pocztowy W. zbiorowy dowód odbioru, w którym widnieje numer przesyłki tożsamy z numerem jaki został przypisany pismu zawierającemu decyzje organu I instancji. Widnieje na nim data doręczenia - 24 czerwca 2013 r. Strona wniosła przy udziale swojego pełnomocnika odwołanie od przedmiotowej decyzji w dniu 8 lipca 2013 r. Tym samym został zachowany termin do skutecznego wniesienia odwołania od decyzji organu I Instancji. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że nie są one zasadne z uwagi na fakt, iż organy Policji w przedmiotowej sprawie w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy oraz dokonały wnikliwie oceny wszystkich zgromadzonych w ten sposób dowodów, w granicach swobodnej oceny dowodów. Wskazana zaś ocena materiału dowodowego znalazła swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a. Pełnomocnik procesowy do pisma procesowego z dnia 11 września 2013 r. dołączył kopię pisma Poczty Polskiej S.A. Biura Zarządzania Ryzykiem i Zgodnością Oddziału Operacyjnego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] (potwierdzonego za zgodność z oryginałem) informującego, że przesyłka polecona nr [...] (zawierająca decyzję organu I instancji) została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 24 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Badając zaskarżone w sprawie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania wg wskazanego kryterium Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie będące przedmiotem kontroli Sądu zostało wydane w oparciu o art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przytoczona regulacja prawna została zastosowana przez Komendanta Głównego Policji po zapoznaniu się przez ten organ z odwołaniem wniesionym przez pełnomocnika skarżącego od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Organ II instancji uznał, iż wniesione od wskazanej decyzji odwołanie w wniesione w dniu 8 lipca 2013 r. jest spóźnione i z tego też powodu art. 134 k.p.a. w sprawie zastosował. W świetle materiału dowodowego, z tak dokonaną przez organ II instancji oceną sprawy nie można się zgodzić. Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż w przypadku gdy odwołanie zostało złożone po terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności, wówczas organ zobligowany jest stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia (art. 134 k.p.a.). Przy czym, stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy z art. 129 § 2 k.p.a. został przez stronę zachowany. Zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zatem, wydanie orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a., kończącego postępowanie w sprawie, winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie skarżonego rozstrzygnięcia wydanego w I instancji oraz w zakresie daty wniesienia odwołania od tego orzeczenia. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania winno bowiem mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy z art. 129 § 2 k.p.a. (w przypadku odwołania) został przez stronę zachowany. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie poczyniono wystarczających ustaleń do stwierdzenia uchybienia terminu z ww. art. 129 i błędnie w efekcie zastosowano art. 134 tej ustawy. Organ odwoławczy błędnie przyjął, iż przedmiotowa decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 21 czerwca 2013 r. Wprawdzie odręczna data odbioru przesyłki widniejąca na jej zwrotnym potwierdzeniu odbioru może sugerować cyfrę "21", to jednak wątpliwości organu II Instancji w kwestii prawidłowości tej daty winien wzbudzić datownik placówki oddawczej W. wskazujący jako datę zwrotu przesyłki – "25 06 13 00". Praktyka stosowana przez doręczyciela (wynikająca z regulaminu usług pocztowych) wskazuje, że zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki placówka oddawcza przesyła dzień po jej doręczeniu. Tak też się stało w niniejszej sprawie, co nie może budzić wątpliwości w świetle przedłożonego przez pełnomocnika strony pisma Poczty Polskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. (k. – 19 akt sądowych). Wobec tego za dzień doręczenia ww. decyzji należy bezsprzecznie przyjąć 24 czerwca 2013 r. Od tej więc daty biegł dla strony 14-dniowy termin do wniesienia odwołania, o którym to środku zaskarżenia organ I instancji prawidłowo pouczył stronę w kwestionowanej decyzji. W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że odwołanie w niniejszej sprawie zostało wniesione z uchybieniem 14 dni przewidzianych na dokonanie tej czynności, skoro wniesiono je w dniu 8 lipca 2013 r., a doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 24 czerwca 2013 r. Przedmiotowe ustalenia jednoznacznie wskazują na potrzebę wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Z tych przyczyn Sąd uznał skargę za zasadną i uchylił zaskarżone orzeczenie. Stwierdzone nieprawidłowości w działaniu organu wojewódzkiego świadczą o istotnym naruszeniu przez ten organ przepisów procesowych, tj. art. 7, art. 77 i art. 107 § 3, a w konsekwencji także art. 134 k.p.a. poprzez jego zastosowanie bez wyśnienia istotnych dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia okoliczności sprawy. Komendant Główny Policji będzie obowiązany rozpatrzyć odwołanie skarżącego i rozstrzygnąć sprawę co do jej istoty. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 i art. 209 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy procesowej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło