II SA/Wa 1689/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] oraz decyzji ją poprzedzającej w sprawie ze skargi E. G. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. G. zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu wskazała, że wykonanie tych decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe i kadrowe, utratę prestiżu oraz narazi ją na utratę dobrego imienia, tym bardziej, że wskazane decyzje, zdaniem skarżącej, rażąco naruszają prawo i są dla niej krzywdzące. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w powołanym powyżej przepisie. Obowiązek wykazania tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub mogłyby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Należy wskazać, że wydanie każdej decyzji pociąga za sobą określone skutki prawne i faktyczne, zmieniając sytuację jej adresata. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, przewyższając naturalne następstwa wydanej przez organ decyzji. E. G. podniosła, że wykonanie decyzji w przedmiocie przeniesienia do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej spowoduje negatywne dla niej skutki finansowe, nie wskazała jednak konkretnej kwoty i nie uzasadniła, że w jej sytuacji kwota ta może oznaczać dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżąca nie wyjaśniła również na czym miałaby polegać w tej sytuacji utrata prestiżu oraz dobrego imienia. Również argument, że za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji przemawiają zarzuty skargi nie może być skuteczny w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, gdyż Sąd nie może w tym postępowaniu badać wniesionej skargi i przesądzać o prawidłowości wydanej decyzji. Z tych względów Sąd uznał, iż złożony wniosek nie daje podstaw do ustalenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której będzie brak możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Twierdzenie skarżącej, że wykonanie decyzji wywoła dla niej negatywne skutki finansowe, przy jednoczesnym braku rzeczywistego wykazania tych skutków, i braku wskazania na okoliczności, które uprawdopodabniają możliwość wyrządzenia i rozmiar szkody, nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.