II SA/Wa 1693/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o przydziale mieszkania funkcyjnego oddala skargę Komendant [...] Policji, postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., na podstawie art. 98 w związku z art. 123, 124, 125, 126 i 141 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku ze złożonym przez J. W. wnioskiem z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. postanowił odmówić zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. o przydziale J. W. mieszkania funkcyjnego. W uzasadnieniu organ podał, że w toku prowadzonego postępowania J. W., zwrócił się z wnioskiem do tutejszego organu o zawieszenie przedmiotowego postępowania ponieważ w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w W. z wnioskiem o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. o przydziale kwatery tymczasowej nr [...] przy ulicy [...] w W. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że w obiegu prawnym pozostają dwie decyzje o przydziale tego samego lokalu mieszkalnego. Pierwsza nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. o przydziale kwatery tymczasowej nr [...] przy ulicy [...] w W., druga nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o przydziale lokalu funkcyjnego nr [...] przy ulicy [...] w W. Obie decyzje zostały wydane przez Komendanta Powiatowego Policji w W. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 123 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej w toku postępowania wydaje postanowienia. W drodze postanowienia, organy orzekają w sprawie zawieszenia postępowania (art. 101 § 1). W zależności od sytuacji, organ może wydać postanowienie o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 97 § 1 Kpa (z urzędu) względnie na podstawie art. 98 § 1 Kpa tj. na wniosek strony. Na podstawie art. 98 § 1 może również wydać postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Zgodnie z art. 98 Kpa zawieszenie postępowania administracyjnego następuje na wniosek strony, na żądanie której postępowanie zostało wszczęte, zaś w niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte z urzędu. Wobec powyższych okoliczności organ uznał wniosek J. W. za bezzasadny. Na postanowienie J. W. złożył zażalenie. Komendant Główny Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2008 r., na podstawie art. 138 § 1, art. 144 w związku z art. 98 i art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. nr 43 poz. 277 ze zm.) § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych, oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. nr 105, poz. 884 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia J. W. na postanowienie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. Komendanta [...] Policji, postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje dwa tryby zawieszenia postępowania: obligatoryjny, gdy organ, jeżeli wystąpią przesłanki opisane w art. 97 § 1 musi zawiesić postępowanie, oraz fakultatywny przewidziany w art. 98 Kpa, kiedy to organ administracji, może ale nie musi zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Art. 97 § 1 Kpa przewiduje cztery obligatoryjne przesłanki zawieszenia postępowania, śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobiercy do udziału w postępowaniu zmarłej strony nie jest możliwe i nie wyznaczono zarządcy lub kuratora spadku. Postępowanie zawiesza się również w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony lub w razie utraty przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego zdolności do czynności prawnych. Ostatnia przesłanka zawieszenia postępowania administracyjnego polega na konieczności jego zawieszenia w przypadku gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Dalej organ wskazał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. Komendanta Powiatowego Policji w W. o przydział mieszkania funkcyjnego zostało wszczęte z urzędu, a nie na wniosek strony i tym samym wobec brzmienia art. 98 Kpa brak jest podstaw do jego zawieszenia. W swoim zażaleniu J. W. wskazał, że w sprawie wystąpiły przesłanki zawarte w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa i organ pierwszej instancji powinien z urzędu zawiesić postępowanie. W konkluzji organ podkreślił, że dla oceny legalności wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. Komendanta Powiatowego Policji w W. o przydziale mieszkania funkcyjnego, wniosek zainteresowanego o wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. Komendanta Powiatowego Policji w W. o przydziale tymczasowej kwatery, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy toczącej się w trybie art. 156 Kpa. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia. W uzasadnieniu skargi wskazał na naruszenie art. 97 § 1 pkt 4, oraz art. 7, 8 12 Kpa, zarzucając jednocześnie niewyjaśnienie sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Wskazać należy, że na podstawie art. 98 § 1 Kpa, organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że w przedmiotowej sprawie powołany przepis nie ma zastosowania ponieważ, postępowanie zostało przez organ wszczęte z urzędu, a nie na wniosek strony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. W., zarzucił również naruszenie przez organ przy wydaniu zaskarżonego postanowienia art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Wskazać w tym miejscu należy, że w § 1 art. 97 Kpa enumeratywnie zostały wyliczone obligatoryjne podstawy zawieszenia postępowania administracyjnego: 1. śmierć strony; 2. śmierć przedstawiciela ustawowego; 3. utrata przez stronę lub jej przedstawiciela ustawowego zdolności do czynności prawnych; 4. rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W przypadku, gdy w postępowaniu administracyjnym powstaje zagadnienie wstępne, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiesić postępowanie. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego, należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (tzn. w oderwaniu od sprawy na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: 1. postępowanie administracyjne jest w toku; 2. rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; 3. zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Jeżeli chodzi o drugą przesłankę, to organ musi ustalić związek przyczynowy, pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przedmiotowej sprawie organ słusznie przyjął, że nie zachodzą ustawowe przesłanki do zawieszenia postępowania administracyjnego, ze względu na konieczność wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Tym samym zdaniem Sądu nie zachodzi możliwość zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 w zw. z art. 152 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. .