II SA/Wa 1698/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, WSA Janusz Walawski, Protokolant Eliza Kusy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę D. Z. w dniu [...] lipca 2002 r. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna. Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] Starosta G. orzekł o uznaniu D. Z. za osobę bezrobotną od dnia [...] lipca 2002 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Starosta G., działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., orzekł o utracie przez D. Z. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] czerwca 2009 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniu [...] czerwca 2009 r. zainteresowana otrzymała skierowanie na badania lekarskie mające stwierdzić ogólną zdolność do wykonywania pracy. W dniu [...] lipca 2009 r. D. Z. złożyła zaświadczenie lekarskie wydane w dniu [...] czerwca 2009 r. przez Poradnię Medycyny Pracy w G., z treści którego wynika, iż nie jest zdolna do pracy. Od powyższej decyzji D. Z. złożyła odwołanie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnym może być osoba zdolna i gotowa do podjęcia pracy w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zawodowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy. Z uwagi na orzeczenie lekarskie z dnia [...] czerwca 2009 r. D. Z. jest niezdolna do podjęcia zatrudnienia, a zatem nie spełnia warunków do uznania za osobę bezrobotną w świetle omawianej ustawy. Organ wskazał również, iż skarżąca może zarejestrować się ponownie w urzędzie pracy po ustaniu niezdolności do pracy i przedłożeniu kompletu dokumentów oraz wypełnieniu karty rejestracyjnej i poświadczeniu własnoręcznym podpisem w obecności pracownika urzędu pracy prawdziwości danych zamieszczonych w karcie rejestracyjnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. Z. podniosła, iż nie jest zdolna i gotowa do podjęcia pracy, ponieważ jest chora, po operacji [...], choruje [...]. Wskazała, iż nie ma środków do życia, jest osobą samotną, ma studiującą córkę a rodzina nie może jej utrzymywać. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) Starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej na wstępie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub i, j lub cudzoziemiec – członek rodziny obywatela polskiego, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia, co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Z wyżej przytoczonego przepisu wynika, iż bezrobotnym może być osoba zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia. W sytuacji, gdy bezrobotny nie jest zdolny i gotowy do podjęcia zatrudnienia, Starosta ma obowiązek wydać decyzję o pozbawieniu takiej osoby statusu osoby bezrobotnej. Ustawodawca nie pozostawił tu organowi w żadnej mierze swobody czy uznania. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż Powiatowy Urząd Pracy w G. pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. skierował skarżącą do lekarza medycyny pracy celem ustalenia jej zdolności do wykonania pracy. Z zaświadczenia wystawionego w dniu [...] czerwca 2009 r. przez Poradnię Medycyny Pracy w G. [...] wynika, iż D. Z. jest niezdolna do podjęcia pracy. Sama skarżąca zarówno w odwołaniu od decyzji, jak i w skardze do sądu potwierdza fakt niezdolności do wykonywania pracy. Wskazać należy również, że orzeczenie lekarskie dotyczące stanu zdrowia bezrobotnego jest dla organu wiążące. Zdaniem Sądu w tej sytuacji uznać należy, iż rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe. Uwzględniając powyższe i mając na uwadze, iż w świetle materiałów sprawy nie naruszono przepisów prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji