II SA/Wa 1698/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić w niniejszej sprawie dla D. Z. adwokata. D. Z. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca wskazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze studiującą córką. Posiada gospodarstwo rolne o pow. [...] ha z którego czerpie dochód w wysokości 234,40 zł miesięcznie. Ponadto korzysta ze środków gminnego ośrodka pomocy społecznej (około 100 zł). Wyjaśniła też, że jej córka uzyskuje świadczenie socjalne w wysokości 400 zł. W rubryce 7 formularza zatytułowanej "Majątek" wnioskodawczyni wymieniła: dom o powierzchni [...] m2, mieszkanie o powierzchni [...] m2, nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha oraz garaż. Ponadto żadnego innego majątku, ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 cytowanej ustawy prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W pierwszej kolejności rozpoznając wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, należy stwierdzić, iż stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "b" cyt. ustawy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Sprawa ze skargi D. Z. zalicza się do tej kategorii spraw ponieważ przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja dotycząca utraty statusu osoby bezrobotnej. Cytowane zwolnienie ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi), poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia Sąd nie wydaje w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu. Rozpoznając z kolei wniosek w części dotyczącej ustanowienia adwokata z urzędu, należy wskazać, iż ustalona przez Sąd sytuacja materialna skarżącej i jej stan rodzinny dowodzi, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Osiągany dochód w wysokości 734,40 zł stanowi jedyne źródło utrzymania wymagającej stałego leczenia wnioskodawczyni i jej studiującej córki. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.