II SA/Wa 1698/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: odmówić przyznania adwokatowi K. S. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 stycznia 2010 r. oddalił skargę wniesioną przez D. Z. w niniejszej sprawie. Na wniosek skarżącej, zostało jej przyznane w sprawie prawo pomocy, w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem dla skarżącej adwokata K. S. Ustanowiona adwokat w piśmie z dnia 1 czerwca 2010 r. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części. Jednocześnie podała, że po zapoznaniu się z aktami sprawy nie znalazła podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, a o swoim stanowisku poinformowała stronę skarżącą oraz Okręgową Radę Adwokacką w W. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 720/04, publ. ONSAiWSA 2005/5/93). Z treści art. 250 powołanej ustawy wynika więc obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna została rzeczywiście stronie udzielona. Sąd bowiem, w tym zakresie, odpowiada za zasadność i legalność wydatkowania środków publicznych. Rodzaje czynności, za dokonanie których pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu należy się wynagrodzenie, określone zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, wyrazem udzielenia pomocy prawnej stronie może być sporządzenie przez niego skargi kasacyjnej lub też opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Opinia powinna zostać sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie. Należy stwierdzić, że pełnomocnik, składając wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej, powinien wykazać (np. przez nadesłanie odpisu sporządzonej opinii do Sądu wraz z kopią dowodu jej nadania do mocodawcy), że opinia została sporządzona na piśmie i przekazana stronie. W takiej bowiem sytuacji to właśnie opinia – sporządzona dla strony i w jej interesie oraz jej doręczona przez pełnomocnika - jest wyrazem udzielenia pomocy prawnej stronie, za którą, zgodnie z powołanym wyżej rozporządzeniem należy się adwokatowi wynagrodzenie. Z powołanego rozporządzenia wynika, że opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, z tytułu zastępstwa prawnego, należy się m.in. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b). Rozporządzenie to nie przewiduje natomiast możliwości przyznania wynagrodzenia za zapoznanie się z aktami sprawy oraz poinformowanie strony o braku podstaw prawnych do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. W niniejszej sprawie, adwokat K. S., wnosząc o przyznanie wynagrodzenia, nie wskazała, aby sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej lub dokonała którejkolwiek z czynności wymienionych w cytowanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości. Z tego względu, brak jest podstaw do przyznania wnioskowanego wynagrodzenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.