II SA/Wa 1698/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w sprawie ze skargi G. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego wraz ze wszystkimi osobami zamieszkałymi w lokalu postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 18 lipca 2013 r. G. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], którą nakazano G. W., wraz ze wszystkimi osobami zamieszkałymi w lokalu, opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. G. W. swój wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalną szkodę oraz skutki trudne do odwrócenia w postaci utraty przez skarżącego centrum życiowego i zawodowego. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, nie ustosunkowując się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Rozpoznając wniosek Sąd ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wyżej wskazano, przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. W ocenie Sądu, powołane przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności prowadzą do wniosku, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jej wykonania, w postaci trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie przedmiotowej decyzji i opróżnienie oraz przekazanie w stanie wolnym przez skarżącego przedmiotowego lokalu wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi tam osobami, może spowodować trudne do odwrócenia skutki, w postaci ewentualnego przydziału ww. lokalu innej osobie, uprawnionej do ubiegania się o przydział z kręgu osób, którym lokal ten może być przydzielony. W związku z powyższym w przypadku wyeliminowania z obrotu pranego zaskarżonej decyzji, dojdzie do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia – wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje bowiem konieczność ewentualnego wykwaterowania osoby, której lokal został przydzielony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.