II SA/Wa 1700/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu postanawia odrzucić skargę. A. P. wniósł w dniu 3 listopada 2008 r., bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2008 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 107 § 1 kpa poprzez brak pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia, a także naruszenie innych przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 8 kpa oraz art. 24 § 1 pkt 1 i 5 kpa z uwagi na to, że zaskarżoną decyzję podpisała osoba, która występowała już w tym postępowaniu jako organ I instancji i jest odpowiedzialna również za przewlekłość postępowania. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu, a w przypadku nieuwzględnienia przez Sąd powyższego wniosku - o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ppsa). Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej została doręczona skarżącemu w dniu 29 września 2008 r., stąd termin do wniesienia skargi upływał w dniu 29 października 2008 r. Tymczasem skarga zastała nadana w urzędzie pocztowym dopiero 3 listopada 2008 r. i bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a więc zarówno z uchybieniem terminu, jak też z naruszeniem ustawowego sposobu jej wniesienia za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że skarga A. P. została wniesiona z uchybieniem terminu i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu. Podkreślenia wymaga jednak okoliczność braku pouczenia w zaskarżonej decyzji o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Uchybienia tego nie usprawiedliwia powoływana przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej znajomość przez skarżącego przepisów procedury sądowoadministracyjnej, czego potwierdzeniem ma być zarzut skargi o braku pouczenia w decyzji o możliwości wniesienia skargi oraz wcześniejsze skargi A. P. do sądu administracyjnego. Wyjaśnić należy, że na organie administracji publicznej ciąży obowiązek informowania strony o jej prawach i obowiązkach oraz skutkach ich niewykonania w każdym postępowaniu, niezależnie od ilości postępowań, w których strona brała już udział. Znajomość przez stronę procedury z uwagi na wcześniejsze występowanie w postępowaniach przed tym samym organem administracji publicznej nie zwalnia bowiem organu z obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o przysługującym prawie odwołania od decyzji lub wniesienia skargi czy też powództwa. Pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji jest jej istotnym elementem, który prowadzi do zapewnienia ochrony praw strony (art. 107 § 1 kpa). Wprawdzie rację ma organ, że brak odpowiedniego pouczenia nie wpływa na ważność decyzji, niemniej jednak ogranicza konstytucyjne prawo strony do sądu. Ponadto nie może szkodzić stronie, podobnie, jak zastosowanie się do błędnego pouczenia (art. 112 kpa). Wyjaśnić należy, że w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi z powodu braku pouczenia możliwe jest jego przywrócenie na wniosek skarżącego, stosownie do treści art. 86 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.