II SA/Wa 1700/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- Przedmiotem skargi D.K. jest decyzja Komendanta Głównego Policji w Warszawie z dnia [...] września 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wielkopolskiego Komendanta Policji w P. z dnia [...] czerwca 2010 r. cofającą pozwolenie na broń palną myśliwską. W skardze D.K. zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podniósł, że posiadanie pozwolenia na broń palną myśliwską umożliwia realizację prawa do zrzeszania się w związku łowieckim i wykonywanie zleconych mu zadań. Ponadto, skarżący wskazał, że wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r., nr [...] spowoduje rezygnację z członkostwa z związku łowieckim i jednocześnie zamknie drogę powrotu ze względu na ograniczoną ilość członków. Ponadto, wg. skarżącego, wykonanie decyzji uniemożliwi realicję prawa do rozwijania swoich zainteresowań, oraz działalności łowieckiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast stosownie do § 3 ww. artykułu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzygając w powyższej sprawie, opiera swoje rozstrzygnięcie na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, jak i na argumentacji przedstawionej przez skarżącego. Uprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako szkoda majątkowa lub niemajątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Instytucja ochrony tymczasowej została obwarowana określonymi przesłankami, które strona skarżąca powinna wykazać. Skoro więc art. 61 § 3 cytowanej ustawy zobowiązuje wnioskodawcę do uprawdopodobnienia, że zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to skarżący powinien tę okoliczność uprawdopodobnić w sposób logiczny i ciągły. Samo stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niepowetowaną szkodą jakiej doznać może skarżący w sytuacji zbycia broni, nie jest wystarczające. Wyjaśnieniu podlega kwestia, że samo wskazanie konsekwencji wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń tj. niepowetowanej szkody jakiej może doznać strona w sytuacji zbycia posiadanej broni, nie stanowi samoistnej podstawy przemawiającej za słusznością wstrzymania zaskarżonej decyzji. Sąd jest zdania, że rezygnacja z członkostwa w związku łowieckim, nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego, a niemożność realizacji prawa do rozwijania swych zainteresowań i działalności łowieckiej nie stanowi okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji,