II SA/Wa 1701/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. z dnia 28 sierpnia 2015 r. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. D. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej. Pismem z dnia 25 lipca 2016 r. skarżący cofnął skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania. Pismem z dnia 2 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do pełnomocnika skarżącego r.pr. M. D. o ustosunkowanie się do treści pisma skarżącego z dnia 25 lipca 2016 r. cofającego skargę. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 14 września 2016 r. wskazał, iż jego zdaniem cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a ponadto nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.