II SA/Wa 1702/14

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. B. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2014 r. [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. Adwokat J. B. została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego P. M. (por. pismo ORA w Warszawie z k- 27 i postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 października 2014 r., k-15). Wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 11 lutego 2015 r., w następstwie czego uzyskała wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu, którą przyznał jej referendarz sądowy w postanowieniu z dnia 11 lutego 2015 r. (k-62). Wyznaczona pełnomocnik skierowała do Sądu kolejny wniosek z dnia 22 października 2015 r. (k-127) o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego za czynności podjęte w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oświadczyła, że opłaty (wynagrodzenie) nie zostały opłacone w całości ani w części. Z akt sprawy wynika, że czynności w drugiej instancji polegały na sporządzeniu skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 lutego 2015 r., (k-88) ponadto wyznaczona pełnomocnik uczestniczyła w rozprawie przed sądem kasacyjnym (k-112). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu została ustanowiona do reprezentowania interesów skarżącego przed wydaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r., i za czynności świadczone na rzecz skarżącego referendarz sądowy zasądził na rzecz pełnomocnika koszty pomocy prawnej za postępowania pierwszoinstancyjne. W tej sytuacji do rozliczenia pozostają koszty świadczone w drugiej instancji to jest sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed NSA. Powyższe uzasadnia zasądzenie wnioskodawczyni kosztów w wysokości 50% tej stawki o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powiększonej o podatek VAT. Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.