II SA/Wa 1703/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. K. na orzeczenie dyscyplinarne Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący P. K. wraz ze skargą na orzeczenie dyscyplinarne złożył wniosek o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy przez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie zwolnienia od wpisu, wskazując na swoją trudną sytuację finansową. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 249a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 66 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Skoro zatem skarżący w niniejszej sprawie jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie, obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Z tych względów, na podstawie art. 249a § 1 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.