II SA/Wa 1706/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. z dnia 14 czerwca 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści formularza wniosku M. S. wynika, że miesięczny dochód w jego gospodarstwie domowym, który prowadzi wraz z żoną i dwójką małoletnich dzieci wynosi łącznie 1.200 zł brutto. Wg oświadczenia skarżącego źródłem tego dochodu jest prowadzona wspólnie z żoną działalność rolnicza. Dzieci nie osiągają żadnego dochodu. Jako składniki majątku skarżący wymienił nieruchomość rolną o pow. 50 ha oraz młyn zbożowy oraz budynki gospodarskie w S. W rubryce 5 formularza – jego uzasadnieniu – skarżący podał, że obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, a od 2006 r., w ramach rozliczeń podatkowych, składa zerowe deklaracje VAT. Zaznaczył też, że wykazane w formularzu nieruchomości są obciążone wielomilionowymi hipotekami i prowadzone są z nich egzekucje komornicze. Odnosząc się natomiast do kwoty - jak stwierdził – jedynego źródła dochodu (prowadzonego wspólnie z żoną gospodarstwa rolnego) wyjaśnił, że w skali roku dochód ten wynosi ok. 20.000 zł. Jednakże do złożonego wniosku skarżący nie dołączył jakichkolwiek dokumentów, które wskazywałyby na jego sytuację materialną, a w szczególności na wysokość osiąganego dochodu, czy też kwotę należności objętych postępowaniami egzekucyjnymi. Wobec powyższego, pismem z dnia 24 czerwca 2010 r., wezwano skarżącego do przedstawienia dokumentów źródłowych w postaci: dokumentów wskazujących na aktualną (na dzień złożenia wniosku) wysokość należności objętych postępowaniami egzekucyjnymi, zajęciami komorniczymi oraz zabezpieczonych ustanowieniem hipoteki, odpisów zeznań podatkowych za 2008 r. i 2009 r., wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, a także dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący złożył do akt kopie odpisów zeznań podatkowych za 2008 i 2009 r. z wykazanym dochodem w kwocie 0 zł (PIT-36 za 2008 r., PIT/B za 2008 r., PIT-36L za 2009 r. i PIT/B za 2009 r.), kopie dwóch faktur za energię elektryczną: za miesiąc kwiecień 2010 r. (2.587,29 zł) i czerwiec 2010 r. (1.274,44 zł), kopię trzech faktur za usługi telekomunikacyjne: za miesiące kwiecień (138,61 zł), maj (123, 29 zł) i czerwiec 2010 r. (106,09 zł) oraz kopię odpisu z księgi wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...] dla nieruchomości położonej we wsi [...], Gm. [...] o pow. 49 ha 46 arów 75 mkw z dnia 26 lipca 2005 r. Z tego ostatniego dokumentu wynikało, że ww. nieruchomość będąca przedmiotem własności skarżącego i jego żony na prawie wspólności ustawowej obciążona jest siedmioma hipotekami i egzekucją komorniczą. Oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Wprawdzie skarżący ustosunkował się do doręczonego mu wezwania w sprawie dokumentów źródłowych, niemniej jednak treść udzielonej odpowiedzi (treść złożonych dokumentów) nie usunęła zaistniałych w sprawie wątpliwości. Przede wszystkim skarżący nie złożył dokumentów wskazujących na aktualną wysokość należności objętych postępowaniami egzekucyjnymi, a w ich miejsce złożył pochodzący sprzed pięciu lat odpis z księgi wieczystej (w kserokopii), który w żaden sposób nie wskazuje obecnego stanu zadłużenia skarżącego. Natomiast treść pozostałych przedstawionych przez skarżącego dokumentów (faktury i kopie odpisów zeznań podatkowych) w zestawieniu z jego oświadczeniem złożonym w formularzu wniosku jest w dalszym ciągu niejednoznaczna. W jednym bowiem miejscu formularza skarżący wskazał, że dochód miesięczny z gospodarstwa rolnego wynosi 1200 zł brutto (rubryka 10.), w drugim zaś, że dochód z tego tytułu w skali roku wynosi ok. 20.000 zł (rubryka 5.). Z kolei, złożone przez skarżącego kopie odpisów zeznań podatkowych dotyczą uzyskiwanego przez niego indywidualnie dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, a zatem dotyczą dochodu z zupełnie innego źródła niż to wymienione w formularzu wniosku (działalność rolnicza). Nadto należy zaznaczyć, że w tym właśnie zakresie skarżący nie złożył żadnych dodatkowych wyjaśnień, w szczególności nie podał czy dochód z gospodarstwa uzyskuje wspólnie z żoną, czy dochód ten uzyskuje tylko żona z prowadzonego wspólnie ze skarżącym – prowadzonego wspólnie w sensie faktycznym – gospodarstwa. Co więcej, skarżący przedstawił kopie faktur za energię elektryczną na kwoty, które każdorazowo przekraczają wysokość podanego w formularzu dochodu miesięcznego brutto. Skarżący nie złożył również wyciągów z posiadanych rachunków bankowych. Także i w tym przypadku skarżący nie odniósł się do skierowanego do niego wezwania – nie wyjaśnił jakichkolwiek przyczyn, z powodu których dokumentów takich nie przedstawił. Oznacza to, że rzeczywista wysokość osiąganego w gospodarstwie domowym skarżącego dochodu, a w rezultacie także i jego możliwości płatnicze w dalszym ciągu budzą wątpliwości. W konsekwencji, M. S. nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.