II SA/Wa 1706/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi L. L. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., 2. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu. Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z [...] lipca 2012r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "K.p.a.", utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] czerwca 2012 r. o odmowie wypłaty L. L. wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od [...] grudnia 2008 r. do [...] grudnia 2011 r. - określonego na dzień [...] stycznia 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r. Do wydania powyższych rozkazów personalnych doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Raportem z [...] czerwca 2011 r. L. L. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w [...] o zaliczenie do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców od [...] lipca 2003 r. do [...] lipca 2006 r. Rozkazem personalnym nr [...] z [...] marca 2012 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] ustalił L. L. prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] stycznia 2012 r. w wysokości 11%. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 101 ust. 1 i art. 106 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 1732 ze zm.). W odwołaniu od ww. rozkazu personalnego L. L. zauważył, iż zgodnie z zaskarżoną decyzją uzyskał na dzień [...] stycznia prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego w wysokości 11%. W uzasadnieniu tejże decyzji wskazano natomiast, iż wzrost uposażenia przysługuje mu od [...] grudnia 2011 r. Podniósł, iż oba zapisy są ze sobą sprzeczne i nie wyjaśniają dokładnie, od kiedy przysługuje mu zwiększone uposażenie. Podał nadto, iż z przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia z 6 grudnia 2001 r. wynika, że ustalenie wysługi lat oraz jej zmiana przy określeniu terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia następuje tylko na dzień przyjęcia do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczania danego okresu. Zgodnie z § 5 ust. 3 rozporządzenia, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, o których mowa w ust. 1. Ponadto, w myśl § 5 ust. 4, termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat w trybie określonym w ust. 2 i 3, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, zgodnie z art. 107 ustawy o Policji. Zdaniem odwołującego się, z treści cytowanych przepisów jasno wynika, że ustalenie wysługi lat oraz jej zmiana przy określeniu terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego oraz jego procentowej wysokości następuje tylko na dzień przyjęcia do służby, a nie na dzień złożenia wniosku o zaliczenie wysługi lat pracy, lub na dzień zakończenia postępowania, jak podano w zaskarżonej decyzji, która została wydana z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym stały się wymagalne. Z kolei z treści art. 106 ww. ustawy wynika, że zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę, a zatem od dnia kiedy one powstały, a nie od dnia, gdy je udokumentowano. Zgodnie z powyższym, zdaniem odwołującego się, przy ustaleniu na podstawie ww. przepisów wysokości wysługi lat pracy na dzień przyjęcia do służby oraz mając na względzie przepisy o przedawnieniu roszczeń, powinien on otrzymać wyrównanie uposażenia zasadniczego z uwzględnieniem 3-letniego terminu przedawnienia roszczeń, tj. od [...] grudnia 2008 r., a nie - jak wskazano w zaskarżonej decyzji - od [...] grudnia 2011 r. lub [...] stycznia 2012 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] sprostował z urzędu oczywistą omyłkę, zaistniałą w uzasadnieniu ww. rozkazu personalnego z [...] marca 2012 r., wskazując, iż zamiast wyrażenia "W związku z powyższym na dzień [...] grudnia 2011 r. wymienionemu przysługuje wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 11%" winno być: "W związku z powyższym na dzień [...] stycznia 2012 r. wymienionemu przysługuje wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 11%". Na skutek zażalenia strony, ww. postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta [...] Policji nr [...] z [...] maja 2012 r. Pismem z [...] kwietnia 2012 r. Komendant [...] Policji zwrócił się do L. L. o sprecyzowanie zawartych w odwołaniu zarzutów poprzez wskazanie, czy nie zgadza się z decyzją Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r. w zakresie, w jakim ustala ona prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, tj. czy kwestionuje wzięte pod uwagę okresy wysługi lat, stanowiące podstawę wzrostu uposażenia, czy też żąda jedynie wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od [...] stycznia 2009 r. do [...] stycznia 2012 r. Nadto organ wskazał, iż kwestia ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest sprawą odrębną od żądania wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz. Żądanie przedmiotowego wyrównania rozpatrywane jest bowiem w oparciu o nowy wniosek strony, poprzez wydanie odrębnej decyzji administracyjnej. W piśmie z [...] maja 2012 r. L. L. oświadczył, iż nie neguje ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, a rozbieżność dat, na którą określono mu prawo do wzrostu uposażenia i brak wyrównania wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat za okres od [...] grudnia 2009 r. Jednocześnie poinformował, że zgodnie z pouczeniem, zawartym w piśmie z [...] kwietnia 2012 r., wniosek o wyrównanie uposażenia zasadniczego za trzy lata wstecz został złożony do Komendanta Powiatowego Policji w [...] w dniu [...] maja 2012 r. Jednak, w ocenie skarżącego, rozstrzygnięcie w tej sprawie jest tym samym postępowaniem administracyjnym, które obecnie się toczy, tj. postępowaniem, w którym został wydany rozkaz personalny nr [...] z [...] marca 2012 r. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. Komendant [...] Policji, działając na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., przekazał wnioski L. L. z [...] marca 2012 r. oraz z [...] maja 2012 r. do rozpatrzenia Komendantowi Powiatowemu Policji w [...]. W odpowiedzi na wezwanie z [...] maja 2012 r., pismem z [...] czerwca 2012 r. L. L. poinformował Komendanta Powiatowego Policji w [...], że wnosi o wypłatę wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od [...] grudnia 2008 r., a nie jak błędnie wskazał w piśmie z [...] maja 2012 r. - od [...] grudnia 2009 r. Rozkazem personalnym nr [...] z [...] czerwca 2012 r. Komendant Powiatowy Policji w [...] odmówił L. L. wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od [...] grudnia 2008 r. do [...] grudnia 2011 r. - określonego na dzień [...] stycznia 2012 r. własnym rozkazem personalnym nr [...] z [...] marca 2012 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 101 ust. 1, art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy o Policji oraz § 5 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. W odwołaniu od powyższego rozkazu personalnego skarżący zarzucił, iż organ nie mógł wydać decyzji o odmowie wyrównania uposażenia zasadniczego za 3 lata wstecz, ponieważ nie dysponował ostatecznym rozstrzygnięciem co do istoty w przedmiotowej sprawie. Organ nie rozpatrzył bowiem odwołania od rozkazu personalnego nr [...] z [...] marca 2012 r. Nadto skarżący podniósł, że nie zgadza się z merytorycznym stanowiskiem organu I instancji, które zostało wydane z naruszeniem art. 106 i art. 107 ustawy o Policji. Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, powołując treść art. 101 ust. 1, art. 105 ust. 2, art. 106 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, a także przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, organ odwoławczy wskazał, iż z powołanych regulacji wynika, że policjant ma możliwość zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem dotychczas nieudokumentowanych okresów, co może mieć miejsce na przykład w sytuacji, gdy przy przyjęciu do służby funkcjonariusz nie dysponował dokumentami, potwierdzającymi okresy podlegające zaliczeniu do wysługi lat. Organ zauważył, iż w aktach osobowych L. L. brak jest informacji, że zwracał się on kiedykolwiek wcześniej z wnioskiem o zaliczenie do wysługi lat pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców - poza raportem z dnia [...] grudnia 2011 r., uzupełnionym następnie zeznaniami świadków na dzień [...] stycznia 2012 r. Zatem, w myśl art. 106 ustawy o Policji, okolicznością uzasadniającą zmianę uposażenia z tytułu doliczenia do wysługi lat dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców było złożenie przez funkcjonariusza w dniu [...] stycznia 2012 r. do organu I instancji kompletu dokumentów, potwierdzających tę pracę. Uwzględniając powyższe, na podstawie rozkazu personalnego z [...] marca 2012 r. ustalono funkcjonariuszowi prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości 11% na dzień [...] stycznia 2012 r. Skoro zatem roszczenie o zaliczenie dotychczas nieudokumentowanego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców stało się wymagalne z dniem [...] stycznia 2012 r., tj. od dnia złożenia przez funkcjonariusza ww. raportu, uzupełnionego stosowną dokumentacją i z tą też datą ustalono wymienionemu wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, w ocenie organu odwoławczego w odniesieniu do skarżącego nie wystąpiło przedawnienie roszczenia w myśl art. 107 ustawy o Policji. Przedawnienie roszczenia miałoby miejsce tylko w sytuacji, gdyby organ, dysponując kompletem dokumentów, nie wydał niezwłocznie decyzji w sprawie ustalenia wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, lecz rozstrzygnął sprawę w późniejszym terminie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ I instancji właściwie odmówił skarżącemu wypłaty należności pieniężnych za okres 3 lat wstecz od daty złożenia wniosku w tej sprawie, tj. od [...] grudnia 2012 r. Z tych samych względów nie przysługuje wymienionemu prawo do wypłaty należności pieniężnych w związku ze wzrostem uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz od daty powstania roszczenia policjanta o wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, a zarazem daty ustalenia wymienionemu rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r. wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, tj. od [...] stycznia 2012 r. Z powyższych względów zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 106 i art. 107 ustawy o Policji są, zdaniem organu odwoławczego, bezzasadne. Odnosząc się natomiast do zarzutów strony dotyczących nierozpatrzenia odwołania od rozkazu personalnego nr [...] z [...] marca 2012 r., organ stwierdził, iż nie mogą być one poddane rozwadze w niniejszym postępowaniu administracyjnym w sprawie odmowy wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za ww. okres, z uwagi na to, że są to dwa różne postępowania administracyjne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższy rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] lipca 2012 r. L. L. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: 1) art. 107 ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 1 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie w sprawie, polegające na odmowie wypłaty zaległego uposażenia zasadniczego za okres od [...] grudnia 2008 r. do [...] grudnia 2011 r., tj. za okres 3 lat od dnia, w którym roszczenie z tytułu wypłaty uposażenia stało się wymagalne, 2) § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego poprzez jego niezastosowanie w sprawie, polegające na zaliczeniu wzrostu uposażenia zasadniczego od [...] stycznia 2012 r. a nie od daty przyjęcia do służby, tj. od [...] sierpnia 2007 r. W motywach skargi skarżący podniósł w szczególności, iż Komendant [...] Policji nie mógł wydać zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję o odmowie wypłaty wyrównania uposażenia zasadniczego za 3 lata wstecz, gdyż nie dysponował ostatecznym rozstrzygnięciem co do istoty w przedmiotowej sprawie w związku z odwołaniem od decyzji z [...] marca 2012 r., wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Nadto wskazał, iż ww. decyzja z [...] marca 2012 r. została wydana z naruszeniem przepisów ww. rozporządzenia. Podkreślił, iż w przypadku, jaki miał miejsce w przedmiotowej sprawie, tj. zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów pracy, organ w decyzji zmieniającej winien zawrzeć wysokość stażu pracy na dzień przyjęcia policjanta do służby, tj. na dzień [...] sierpnia 2007 r. Wydanie odrębnej decyzji, ustalającej wzrost uposażenia od [...] stycznia 2012 r., zamiast decyzji zmieniającej decyzję z 2007 r. ma na celu ominięcie obowiązującego prawa i nieuwzględnienie poglądów orzecznictwa w odnośnym zakresie. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo organ wskazał, iż ustalenie wzrostu uposażenia zasadniczego skarżącego nastąpiło na podstawie rozkazu personalnego nr [...] z [...] marca 2012 r., który określił wymagalność świadczenia na dzień [...] stycznia 2012 r. - dzień złożenia wniosku przez funkcjonariusza. Od tej daty istnieje podstawa prawa do wypłacania skarżącemu zwiększonego uposażenia zasadniczego. Ustalenie wysokości uposażenia zasadniczego wskazaną decyzją wywołuje, zgodnie z zasadami procedury administracyjnej, skutek ex nunc, a nie ex tunc. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Innymi słowy sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia, zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami postępowania administracyjnego. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a.). Zgodnie z art. 135 P.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. W ocenie Sądu, skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów aniżeli w niej podniesione. Przedmiotem skargi jest rozkaz personalny Komendanta [...] Policji nr [...] z [...] lipca 2012 r., utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] czerwca 2012 r. o odmowie wypłaty L. L. wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od [...] grudnia 2008 r. do [...] grudnia 2011 r. - określonego na dzień [...] stycznia 2012 r. rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r. Analiza przedmiotowego postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, że ww. decyzje zostały wydane z naruszeniem podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tj. wyrażonej w art. 7 w związku z art. 77 § 1 K.p.a. zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.) oraz zasady udzielania stronom informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, że do wydania przedmiotowych decyzji doszło w następstwie ustalenia i uznania przez Komendanta [...] Policji, że pismo skarżącego z [...] marca 2012 r. nie stanowi odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r., lecz nowy wniosek - o wypłatę wyrównania uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz od daty [...] grudnia 2011 r., określonego na dzień [...] stycznia 2012 r. ww. rozkazem personalnym z [...] marca 2012 r. - inicjujący nową, odrębną sprawę administracyjną. Powyższych ustaleń Komendant [...] Policji dokonał wobec odpowiedzi skarżącego na wezwanie organu z [...] kwietnia 2012 r. do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie z [...] marca 2012 r. Odpowiedź tę, zawartą w piśmie skarżącego z [...] maja 2012 r., organ potraktował jako nowy wniosek, którego zakres żądania nie mieści się w zakresie przedmiotowym ww. rozkazu personalnego nr [...] z [...] marca 2012 r. W konsekwencji powyższych ustaleń, działając na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., Komendant [...] Policji przesłał Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] - zgodnie z właściwością - pisma skarżącego z [...] marca 2012r. oraz z [...] maja 2012 r. celem podjęcia dalszych stosownych działań, tj. celem rozpatrzenia wniosku L. L. o wypłatę wyrównania uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz od daty [...] grudnia 2011 r., określonego na dzień [...] stycznia 2012 r. ww. rozkazem personalnym z [...] marca 2012 r. W ocenie Sądu, analiza ww. korespondencji, prowadzonej pomiędzy skarżącym a Komendantem [...] Policji, prowadzi do wniosku, że organ poczynił całkowicie wadliwe ustalenia odnośnie treści i zakresu żądania skarżącego, zawartego w piśmie z [...] marca 2012 r. W konsekwencji naruszył wynikający z art. 7 w związku z art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, który to obowiązek jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego. Zdaniem Sądu, Komendant [...] Policji błędnie uznał, że żądanie skarżącego, określone w piśmie z [...] marca 2012 r. zatytułowanym "Odwołanie od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] marca 2012 r.", wymaga doprecyzowania w sposób wskazany w wezwaniu z [...] kwietnia 2012 r. Nie mogło bowiem budzić wątpliwości, że skarżący zakwestionował ww. decyzję, zarzucając w szczególności, iż organ orzekający dopuścił się naruszenia art. 106 ust 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.) poprzez błędne ustalenie, że okoliczności uzasadniające podwyższenie wynagrodzenia zasadniczego powstały dopiero w styczniu 2012 r. Zarzucił również naruszenie art. 107 ust. 1 ww. ustawy, regulującego kwestię przedawnienia roszczeń z tytułu prawa do uposażenia w związku z § 5 ust. 1 - 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 1732 ze zm.), poprzez nieuwzględnienie wymienionych przepisów. Stanowisko skarżącego było zatem jasne: wadliwości decyzji upatrywał on w nieprawidłowym - w jego ocenie - ustaleniu terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz zaniechaniu określenia terminu nabycia ww. prawa oraz procentowej wysokości uposażenia z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu, zgodnie z dyspozycją § 5 ust. 4 ww. rozporządzenia. Potwierdza to również treść powołanych w odwołaniu orzeczeń sądów administracyjnych. Intencją skarżącego było zatem ponowne, merytoryczne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r. przez organ odwoławczy, nie zaś inicjowanie nowej, odrębnej sprawy administracyjnej. Powyższej oceny nie zmienia treść pisma skarżącego z dnia [...] maja 2012 r., w którym oświadcza on, iż nie neguje ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, a żąda jedynie wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za 3-letni okres. Udzielenie odpowiedzi o wskazanej treści wynikało, zdaniem Sądu, po pierwsze z powodu pewnego rodzaju sugestii, jaką zawierało wezwanie organu do sprecyzowania treści żądania, a po drugie ze względu na fakt, iż skarżący, nie będąc profesjonalistą z zakresu stosowania prawa, nie mógł przewidzieć i ocenić ewentualnych skutków złożonego oświadczenia. Warto zauważyć, iż organ zwrócił się do skarżącego o wskazanie "czy nie zgadza się z decyzją Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. w zakresie, w jakim ustala ona prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, tj. czy kwestionuje wzięte pod uwagę okresy wysługi lat stanowiące podstawę wzrostu uposażenia, czy też żąda jedynie wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] stycznia 2012 r. określonego na dzień [...] stycznia 2012 r. ww. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2012 r.". W ocenie Sądu, tak sformułowane wezwanie nie realizuje wyrażonej w art. 8 K.p.a. zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej, ani zasady udzielania informacji określonej w art. 9 K.p.a., który stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. O tym, że skarżący w istocie nie zrozumiał treści ww. wezwania organu świadczy wypowiedź zawarta w piśmie z [...] maja 2012 r., w której stwierdza: "nadal uważam, że rozstrzygnięcie w tej sprawie (wyrównania uposażenia zasadniczego za okres 3 lat wstecz - przyp. Sądu) jest tym samym postępowaniem administracyjnym, które obecnie się toczy i w którym został wydany rozkaz personalny nr [...] z [...] marca 2012 r.". Powyższe wskazuje, iż skarżący pozostawał w przekonaniu, że brak jest podstaw do inicjowania nowej, odrębnej sprawy administracyjnej w ww. przedmiocie oraz, że jego odwołanie od rozkazu personalnego z [...] marca 2012 r. zostanie rozpatrzone. Stanowisko skarżącego potwierdza treść odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] czerwca 2012 r. oraz argumentacja skargi wniesionej do Sądu, gdzie skarżący konsekwentnie zwraca uwagę na fakt zaniechania rozpatrzenia odwołania, złożonego od rozkazu personalnego z [...] marca 2012 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podkreśla, iż żądanie wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za wskazany okres jest rozpatrywane w oparciu o skierowany do Komendanta Powiatowego Policji w [...] nowy wniosek skarżącego z [...] maja 2012 r., doprecyzowany pismem z [...] czerwca 2012 r., w którym wniósł on o wypłatę wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres od [...] grudnia 2008 r. Nie można jednak pominąć kwestii, że złożenie ww. wniosku jest wyłącznie wynikiem - nieuzasadnionego w ocenie Sądu - pouczenia organu, zawartego w piśmie z [...] kwietnia 2012 r., iż kwestia ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat jest sprawą odrębną od żądania wypłaty wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres 3 lat wstecz oraz, że żądanie przedmiotowego wyrównania rozpatrywane jest w oparciu o nowy wniosek strony, poprzez wydanie odrębnej decyzji administracyjnej. Organ w istocie nie wyjaśnił, na jakiej podstawie przyjął powyższe stanowisko. Z tego względu, w ocenie Sądu, uznać należy, że ww. pismo skarżącego z [...] maja 2012 r. winno być potraktowane nie jako nowy wniosek inicjujący nową sprawę administracyjną, lecz jako część odwołania od rozkazu personalnego z [...] marca 2012 r. Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, że pismo zatytułowane "Odwołanie od rozkazu personalnego nr [...] z [...] marca 2012 r." skarżący wniósł zgodnie z pouczeniem do Komendanta [...] Policji za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w [...] w terminie otwartym do wniesienia odwołania. W piśmie tym wyraził swoje niezadowolenie z ww. rozstrzygnięcia, podjętego przez organ I instancji. Spełnił zatem wymogi określone w art. 128 i 129 § 1 i 2 K.p.a., co obligowało organ odwoławczy do rozpatrzenia wniesionego środka zaskarżenia. Jak bowiem podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z 20 czerwca 1996 r. (sygn. akt III ARN 14/96, publ. LEX nr 25844), jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, pismo strony postępowania administracyjnego wniesione do organu odwoławczego w ustawowym terminie do złożenia odwołania, wyrażające niezadowolenie z decyzji nieostatecznej, podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od decyzji. W świetle powyższego, w ocenie Sądu, brak było podstaw do uznania przez Komendanta [...] Policji, iż pismo skarżącego z [...] marca 2012 r. nie stanowi odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r., lecz zawiera nowy wniosek inicjujący nową sprawę administracyjną, który winien zostać przekazany do organu I instancji na zasadzie art. 65 § 1 K.p.a. W konsekwencji, brak było podstaw do rozpatrzenia tegoż wniosku w administracyjnym toku instancji i wydania zaskarżonych w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy wypłaty L. L. wyrównania wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat. Wskazane powyżej błędy proceduralne organu w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i ustalenia rzeczywistej woli skarżącego oraz treści jego żądania stanowiły przyczynę uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji. Końcowo Sąd wskazuje, iż w kontekście powyższych rozważań, co najmniej przedwczesne jest stanowisko organu, zawarte w odpowiedzi na skargę, zgodnie z którym ustalenie wzrostu uposażenia zasadniczego skarżącego nastąpiło, na podstawie rozkazu personalnego nr [...] z [...] marca 2012 r., na dzień [...] stycznia 2012r. i od tej daty istnieje podstawa prawna do wypłacania skarżącemu zwiększonego uposażenia zasadniczego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku Komendant [...] Policji rozpatrzy odwołanie L. L. od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] nr [...] z [...] marca 2012 r.