II SA/Wa 1707/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu w sprawie ze skargi R. L. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznających dodatki za znajomość języków obcych p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przyznających dodatki za znajomość języków obcych wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że natychmiastowe wykonanie tego rozkazu i wstrzymanie realizacji płatności może przynieść ze sobą dotkliwy skutek finansowy w postaci żądania przez Bank dodatkowego poręczenia finansowego wobec zaciągniętego zobowiązania kredytowego na zakup mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie zaskarżony rozkaz personalny wywołuje dla skarżącego negatywne konsekwencje. Jednak, by możliwym było zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, w pierwszej kolejności strona jest zobowiązana wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zatem jednoznacznie wynikać istnienie związku przyczynowego pomiędzy jej wykonaniem, a pojawieniem się jednej z okoliczności wymienionej w treści art. 61 § 3 cytowanej ustawy. W ocenie Sądu, skarżący wykazał w uzasadnieniu wniosku i w treści skargi, że w jego sprawie zachodzą przesłanki, które stanowiłyby podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu. Skarżący wskazał bowiem, na wysokość świadczenia, które zostało mu cofnięte – 20 % najniższego wynagrodzenia za każdy język – w przypadku skarżącego 4 języki (co wnika z akt sprawy niniejszej oraz akt sprawy II SA/Wa 1822/12), co ogólnie daje kwotę 80 % najniższego wynagrodzenia. Dalej skarżący wskazał, że tak znaczne uszczuplenie dochodu może mieć wpływ na żądanie Banku, w którym skarżący posiada kredyt hipoteczny, ustanowienia dodatkowego poręczenia finansowego. Taka okoliczność w ocenie Sądu, zwłaszcza w przypadku braku zaspokojenia żądania Banku, mogłaby rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów wniosek skarżącego został uwzględniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 cytowanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.