II SA/Wa 171/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Centralna Komisja Lekarska uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] i ustaliła, że J. R. (zwany dalej skarżącym) jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniami (kat. B). W treści skargi na ww. orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika r. pr. M. L., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniósł, że wskazane w skardze wadliwości proceduralne i uchybienia przepisom prawa materialnego powinny doprowadzić do wyeliminowania orzeczenia organów obydwu instancji z obrotu prawnego. Wykonanie zaskarżonego orzeczenia może natomiast skutkować wyrządzeniem skarżącemu szkody w postaci zmniejszenia świadczenia emerytalnego o 15% wymiaru tego świadczenia, na dowód czego przedstawił decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA z dnia [...] listopada 2017 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jego wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z ww. przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wyjaśnić również należy, że "wykonanie aktu może oznaczać spowodowanie lub sprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan, którego spowodowanie wynika z aktu administracyjnego, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu jest więc zazwyczaj każde zachowanie podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresat aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. W rzeczywistości wykonanie aktu dotyczy najczęściej aktów zobowiązujących, które określają dla adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. Postępowanie sądowoadministracyjne T. Woś, Wydawnictwa Prawnicze PWN, Warszawa 1996 oraz uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 1/00). Podnieść także należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania akty administracyjne, które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego oraz prawnego i nie wymagają wykonania. Należy jednak podkreślić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego aktu. W rozpoznawanej sprawie przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania stanowi orzeczenie, stwierdzające, że skarżący jest zdolny do służby w Policji z ograniczeniami. Biorąc pod uwagę wyżej przytoczone wyjaśnienia, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie mógł zostać uwzględniony, bowiem dotyczy aktu, który jest aktem stwierdzającym istnienie pewnego stanu faktycznego i nie wymaga wykonania. W tych okolicznościach, stosownie do powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a, wyłączona jest możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, stąd też, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.