II SA/Wa 1710/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi K. R. jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] uchylająca decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] cofającą skarżącemu pozwolenie na broń palną bojową i przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że dalsze uniemożliwianie korzystanie skarżącemu z broni palnej może spowodować negatywne skutki dla jego zdrowia i życia. Wyjaśnił, że skarżący obawia się o swoje bezpieczeństwo, gdyż na wolności pozostają osoby prawomocnie skazane za pobicie skarżącego. Podniósł również, że osoby te są groźnymi przestępcami skazanymi za rozbój i pozbawienie wolności na szkodę skarżącego. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Zauważyć także należy, że wykonanie decyzji administracyjnej oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią decyzji. Przedmiotem wykonania decyzji administracyjnej jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jej wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, czy też świadczenie, w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każda decyzja administracyjna kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każda wymaga wykonania. Do tej kategorii decyzji należy decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący. Decyzją tą Komendant Główny Policji uchylił bowiem decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] cofającą skarżącemu pozwolenie na broń palną bojową i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W przypadku zaskarżonej decyzji nie ma podmiotu, który na jej podstawie byłby zobowiązany do podjęcia jakiegoś działania, zaniechania działania, zniesienia zachowania innych podmiotów, czy też świadczenia. Stąd też wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania wskazanej wyżej decyzji nie może być uwzględniony, albowiem decyzja ta, jako decyzja uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, w ocenie Sądu, nie kwalifikuje się do wykonania. Należy również zauważyć, że przetrzymywanie broni skarżącego przez Policję w depozycie nie odbywa się obecnie w oparciu o decyzję organów Policji cofających skarżącemu pozwolenie na posiadanie broni, albowiem takowych decyzji w chwili obecnej nie ma w obrocie prawnym. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.