II SA/Wa 1720/16

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów [...] postanawia odmówić przyznania R. D. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W toku postępowania sądowego skarżący R. D. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wskazał, że pozostaje w gospodarstwie domowym z żoną. Ujawnił, że posiada majątek w postaci domu o powierzchni [...] m2, działki budowlanej o powierzchni [...] m2, wierzytelności w kwocie ok. [...] zł z tytułu kredytu. R. D. podał, że utrzymuje się z żoną z dochodu w łącznej kwocie [...] zł na który składają się dochód jego żony z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł oraz dochód skarżącego z tytułu umowy zlecenia w kwocie [...] zł, który uzyskuje od września 2014 r. R. D. podał, że łączna kwota wydatków rodziny wynosi ok. [...] zł. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że prawo pomocy stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) może być przyznane osobie fizycznej w częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). Odnosząc powyższe kryteria do niniejszej sprawy referendarz sądowy uznał, że wykazana przez R. D. sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Na wstępie należy zauważyć, że do kosztów sądowych zalicza się opłaty sądowe (w tym wpis i opłaty kancelaryjne) oraz zwrot wydatków (art. 211 powołanej ustawy). Nie ulega wątpliwości, iż na obecnym etapie postępowania sądowego skarżący będzie zobligowany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, i jest to najwyższa spośród opłat sądowych. Dodać również należy, że pozostałe opłaty są rozłożone w toku całego postępowania sądowego. Wskazać również należy, że przy rozpoznawaniu wniosków o prawo pomocy przyjmuje się, że powinno on być skierowane w pierwszej kolejności do osób, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji majątkowej. Dokonując pod tym kątem sytuacji wnioskodawcy należy stwierdzić, że brak jest przesłanek do uznania jej za trudną. Jakkolwiek skarżący wyliczył, że ponosi miesięczne koszty utrzymania w wysokości około [...] zł, niemniej jednak rodzina ma do dyspozycji co miesiąc stały dochód w wysokości ok. [...] zł. Zatem nawet przy wykazaniu stałych wydatków ponad połowa dochodu pozostaje w gestii skarżącego i jego żony. Ze złożonego oświadczenia wynika ponadto, że R. D. ma zabezpieczone potrzeby bytowe i nie pozostaje bez środków do życia, nawet więc przy zsumowaniu wykazanych wydatków do jego dyspozycji pozostaje kwota z której może uiścić koszty sądowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając brak podstaw do zwolnienia od kosztów sądowych, postanowiono jak w sentencji.