II SA/Wa 1721/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia 1. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. odmówić ustanowienia dla R. L. adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz kserokopiach nadesłanych na wezwanie dokumentów ustalono, co następuje. Skarżący oświadczył, że sam prowadzi gospodarstwo domowe i pozostaje na utrzymaniu rodziców. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną od dnia [...]. Postępowanie w sprawie przyznania prawa do zasiłku zawieszone zostało przez Prezydenta Miasta [...] postanowieniem z dnia [...], na wniosek R. L. Skarżący podał, że nie posiada żadnego majątku. Z wygenerowanego elektronicznie wyciągu z rachunku bankowego wnioskodawcy wynika, że stan konta skarżącego w dniu [...] lutego 2010 r. wynosił 2 260,62 zł, w dniu 30 stycznia 2010 r. 2 777,63 zł, a w dniu [...] grudnia 1 313,48 zł. W dniu [...] stycznia 2010 r. skarżący dokonał wpłaty własnej w wysokości 1 200 zł, zaś w dniu [...] stycznia 2010 r. wpłata własna wyniosła 1 000 zł. Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych, a do takich należy wymieniona sprawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest zatem w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania, w tym przed sądem drugiej instancji. W związku z tym, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie podlega ocenie w odniesieniu do przesłanek określonych w ustawie i winien być oddalony. Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 239 pkt 1 lit. d P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.). Skarżący nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca, wbrew oświadczeniu złożonemu w urzędowym formularzu, dysponuje oszczędnościami, które na koniec miesiąca luty 2010 r. wynosiły 2 260,62 zł. Strona posiada zatem środki finansowe. Skarżący podał wprawdzie, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, jednakże z uwagi na brak dochodów korzysta z pomocy rodziców, którzy utrzymują go. Nie ponosi zatem żadnych wydatków na swoje utrzymanie. Z wyciągów z rachunku bankowego wynika, że środki finansowe, jakie strona posiada są wydatkowane na inne cele, niż zabezpieczenie podstawowych potrzeb (wydatki w lutym 2010 r.: [...] Sp. z o.o. – 304, 80 zł), [...] Sp. z o.o. (93,20 zł), [...] (86,45 zł; 26,99 zł). Nadto, w styczniu 2010 r. skarżący sam wpłacił na swoje konto 2 200 zł. Z całości oświadczeń i dokumentów nadesłanych przez skarżącego wynika, że pomimo pozostawania osobą bezrobotną, posiada środki finansowe, którymi może swobodnie dysponować. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia.