II SA/Wa 1729/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2010 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską oddala skargę Komendant Główny Policji, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), w związku z odwołaniem wniesionym przez R. S. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] cofającej pozwolenie na broń palną myśliwską, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji podał, iż nie rozpatrzył odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z powodu uchybienia terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzja organu I instancji zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego została doręczona stronie w dniu 30 marca 2009 r., o czym świadczy zwrotne poświadczenie odbioru decyzji, zaś odwołanie zostało złożone przez stronę w dniu 21 kwietnia 2009 r., co wynika z daty stempla pocztowego na kopercie, a więc po upływie 7 dni. Zgodnie z art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Strona składając odwołanie z przekroczeniem terminu do jego wniesienia nie ubiegała się o przywrócenie terminu oraz nie usprawiedliwiła przyczyny jego uchybienia. W konkluzji uzasadnienia organ podkreślił, że rozpatrzenie odwołania było niedopuszczalne. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji, oraz nadanie dalszego biegu odwołaniu. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż nie został przez niego dotrzymany termin do wniesienia odwołania, ponieważ przebywając w Zakładzie Karnym, odwołanie wysłał jako korespondencję prywatną i w związku z tym nie została odnotowana data jego wysłania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i to z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jego wydania. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że decyzja z dnia [...] marca 2009 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] cofająca pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej, zawierała prawidłowe pouczenie o prawie odwołania do Komendanta Głównego Policji w terminie czternastu dni od daty jej otrzymania. Została doręczona skarżącemu w dniu 30 marca 2009 r. za pośrednictwem Zakładu Karnego. Odwołanie zaś skarżący wniósł w dniu 21 kwietnia 2009 r., co wynika z daty stempla pocztowego na kopercie, a więc 7 dni po upływie ustawowego terminu. Nie ulega wątpliwości, że składając odwołanie skarżący nie zachował 14-dniowego terminu do jego wniesienia. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej organ prawidłowo dokonał oceny, że ww. nie uprawdopodobnił, że mimo zachowania należytej staranności, nie mógł dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niego niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia, której usunięcie narażałoby na dodatek zdrowie lub życie tej osoby na niebezpieczeństwo. Organy Policji podjęły starania wyjaśnienia zaistniałej sytuacji w związku z podnoszonymi przez stronę argumentami o wysłaniu odwołania w terminie, lecz jako korespondencji prywatnej, który to tryb w ocenie skarżącego spowodował uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W piśmie z dnia [...] maja 2009 r. Kierownik Działu Ewidencji Zakładu Karnego w S., poinformował organ, iż R. S. po dniu [...] marca 2009 r. nie składał w administracji Zakładu Karnego w S. żadnych pism urzędowych, celem ich wysłania. Z koperty, w której zostało wysłane odwołanie, wynika, iż zostało ono wysłane z pominięciem urzędowych procedur, a nie za pośrednictwem Zakładu Karnego, w którym R. S.ię znajdował. Z adnotacji na wspomnianej kopercie nie wynika, aby odwołanie strony zostało przekazane do właściwej Prokuratury, brak odpowiedniego stempla, oraz brak adnotacji, że to Prokuratura przekazała pismo do Komendy Głównej Policji. Podkreślić należy, że ww. przebywając w Zakładzie Karnym miał obowiązek podporządkować się rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2003 r. Nr 152, poz. 1493), którego Rozdział 5 –"Organizacja przyjmowania korespondencji i zasady widzeń" reguluje kwestie przekazywania korespondencji. W art. 58 kpa zawarte zostały cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie: 1. zainteresowany musi uprawdopodobnić brak swojej winy, 2. musi wnieść wniosek o przywrócenie terminu, 3. dochować – nieprzywracalny – termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, 4. dopełnić wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której określony był termin. W przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione łącznie cztery wymienione wyżej przesłanki. W ocenie Sądu, pismo R. S. zatytułowane "zażalenie", a w istocie będące odwołaniem, w ogóle w swojej treści nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2009 r. Również nie został spełniony warunek zawarty w art. 58 § 2 i § 3 kpa, tzn. prośba o przywrócenie terminu nie została wniesiona w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednak przede wszystkim, jak wskazano wyżej, pismo skarżącego nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu. Podkreślić należy, że z art. 58 kpa wynika jednoznacznie, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić wyłącznie na prośbę strony. W tym zakresie wyłączona została możliwość wszczęcia postępowania przez organ administracji z urzędu. Organ nie ma obowiązku, a nawet prawa, wyjaśniać, dlaczego doszło do uchybienia terminu, czy nastąpiło ono bez winy strony i czy strona chce wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie. Artykuł 134 kpa nakazuje stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jeżeli nie zachowano ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Tą okoliczność organ odwoławczy ma obowiązek zbadać. Uchybienie terminu powoduje bowiem bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu I instancji (art. 16 § 1 kpa). Wobec niespełnienia przesłanek zawartych w art. 58 kpa, na podstawie art. 134 kpa Komendant Główny Policji prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.