II SA/Wa 174/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i T.G. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę W skardze z dnia 19 grudnia 2012 r. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] M.G. oświadczyła, że działa w imieniu pełnoletnich dzieci: K.K. i T.G.. Do skargi wyżej wymieniona nie dołączyła pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących. Stosownie zaś do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te to m.in. obowiązek dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa, przy czym, jak wynika wprost z art. 37 § 1 P.p.s.a. obowiązek ten ciąży na pełnomocniku już przy pierwszej czynności, co oznacza, że w przypadku pełnomocnika skarżącego, obowiązek ten powstaje już w momencie wniesienia skargi do sądu. Jak stanowi bowiem art. 35 § 1 P.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze strona w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Wnosząc skargę do Sądu M.G. powołała się jedynie na działanie w imieniu dzieci. Jednakże nie złożyła dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałby jej status jako pełnomocnika skarżących. Pełnomocnictwa takiego nie zamieszczono też w samej treści skargi. Skarga zawiera bowiem tylko informację, że jest skargą wniesioną przez M.G. oraz jej dzieci.(v. pierwsza i ostatnia strona skargi). Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 31 stycznia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał M.G., do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa zawierającego umocowanie do działania w imieniu K.K. i T.G. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 4 lutego 2013 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru na karcie 9 akt sprawy), skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił.