II SA/Wa 1740/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi K. i J. A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. A. adwokata, 3. zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie adwokata dla K. A. zam. [...], [...] Ś. K. A. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedmiotem skargi jest decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie ochrony danych osobowych. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych. Stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje z mężem oraz czworgiem małoletnich dzieci, z których jedno jest niepełnosprawne. Na dochód rodziny w łącznej wysokości 1.681 zł składa się dochód z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym (612 zł) oraz, zgodnie z oświadczeniem z dnia 6 grudnia 2007 r., środki z tytułu zasiłków uzyskiwanych w ramach pomocy społecznej, tj. m.in. zasiłku rodzinnego, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, zasiłku i świadczenia pielęgnacyjnego (w łącznej wysokości 1.069 zł). Wnioskodawczyni podała też, że mąż z tytułu umowy zlecenia za miesiąc październik i listopad 2007 r. otrzymał kwotę 600 zł. Jako majątek wykazała dom o powierzchni 100 m2 , 3,37 ha nieruchomości rolnej oraz samochód Ford z 1996 r. Podała, że nie posiada oszczędności i przedmiotów wartościowych. Wskazała na stałe wydatki w wysokości 200 zł z tytułu opłat za gaz i energię elektryczną. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Przez prawo do sądu należy przy tym rozumieć nie tylko prawo samego dostępu do sądu, tj. uruchomienia postępowania przed sądem ale również prawo do korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zwłaszcza, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski. Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawową przesłankę, na mocy której następuje przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona nie posiada bowiem środków finansowych na poniesienie w niniejszej sprawie kosztów sądowych oraz wydatku związanego z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja materialna rodziny jest trudna. Dochód w przeliczeniu na jedną osobę wynosi bowiem jedynie 280 zł miesięcznie. Nawet gdyby uwzględnić dodatkowo dochód z tytułu umowy zlecenia uzyskiwany przez męża (skarżąca nie podała na jaki okres umowa ta została zawarta), nie poprawiłoby to znacznie sytuacji finansowej rodziny. Dochód ten powiększyłby się jedynie o 50 zł na osobę w tej wielodzietnej rodzinie. Stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, iż spełnia ustawową przesłankę, na mocy której następuje przyznanie prawa pomocy. Z tego względu należało przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w pkt. 1, 2 i 3 postanowienia.