II SA/Wa 1742/15

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Lucyna Picho po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1742/15 w sprawie ze skargi S. M. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie niezakwalifikowania do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do udzielenia pomocy mieszkaniowej postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w postanowieniu starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1742/15 w ten sposób, że na stronie drugiej uzasadnienia w miejsce słowa "wnuk " wpisać słowo: "syn". Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl zaś art. 166 powołanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Przez pojęcie "oczywistej omyłki" należy rozumieć takie nieprawidłowości, jak błędne określenie organu, czy też błędne wskazanie nazwiska strony. Z kolei "niedokładność" polega na niezachowaniu precyzji, np. dodaniu bądź odjęciu oznaczenia, cyfry, bądź sformułowania w sytuacji, gdy prawidłowe znaczenie jest oczywiste. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r., starszy referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku skarżącej S. M. przyznał stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym omyłkowo wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że strona pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z wnukiem zamiast z synem. Omyłkę potwierdziła sama skarżąca wnosząc o jej sprostowanie w piśmie z dnia 16 grudnia 2015 r, (k-29). W tej sytuacji zasadne było sprostowanie uzasadnienia postanowienia w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 i art. 167a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.