II SA/Wa 1742/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na pismo Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia konkursu postanawia: odrzucić skargę. Komisja konkursowa Państwowej Szkoły Muzycznej [...] im. [...] w [...], wyłoniona do przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora tej szkoły, uchwałą z dnia [...] czerwca 2018 r. dopuściła do udziału w konkursie kandydatów: B. Z. i M. R. Po przeprowadzeniu tajnego głosowania w dniu [...] czerwca 2018 r. ww. komisja konkursowa stwierdziła, że zwycięzcą konkursu jest M. R. Pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. B. Z. zwróciła się do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o unieważnienie konkursu na dyrektora ww. Szkoły. Nadmieniła, że jest zaniepokojona rozstrzygnięciem komisji konkursowej oraz postawą wizytatorów. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Dyrektor Departamentu Szkolnictwa Artystycznego i Edukacji Kulturalnej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, poinformował B. Z., że zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 29 marca 2018 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły artystycznej lub publicznej placówki zapewniającej opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 694) organ prowadzący szkołę unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w przypadku stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W piśmie organu nadmieniono, że żadna z wyżej wskazanych przesłanek nie wystąpiła podczas przedmiotowego postępowania konkursowego. Z protokołu posiedzenia komisji wynika, że B. Z. zadano 9, a drugiemu kandydatowi 13 pytań. Pytania dotyczyły przyszłości szkoły, planowanych działań, koncepcji rozwoju i funkcjonowania szkoły. Co do dalszych uwag strony zaznaczono, że nie można się do nich odnieść, gdyż nie dotyczą przeprowadzonego postępowania konkursowego. Jednocześnie nadmieniono, że nie sposób jednoznacznie potwierdzić obaw o obiektywizm i rzetelność oceny kandydatur podczas konkursu na stanowisko dyrektora ww. szkoły. Każdy z członków komisji obowiązany był stosować procedury mające zapewnić bezstronność i obiektywizm. Organ podkreślił, że w trakcie konkursu, nie został zgłoszony żaden wniosek o wyłączenie członków komisji konkursowej. Poinformowano także, iż przedstawiciele organu prowadzącego oraz przedstawiciele organu sprawującego nadzór pedagogiczny złożyli oświadczenia, w których zaprzeczyli aby byli wrogo nastawieni wobec strony postępowania. Komisja wyłoniła kandydata w głosowaniu tajnym, biorąc pod uwagę wyłącznie złożone oferty i rozmowy dotyczące przyszłości szkoły. B. Z. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na jak to określiła "rozstrzygniecie" Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego dotyczące unieważnienia konkursu na dyrektora Państwowej Szkoły Muzycznej [...] im. [...] w [...]. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. W treści odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 w/w ustawy wymienia decyzje, postanowienia, akty, czynności, bezczynność a także przewlekłość organów, które podlegają kontroli działalności administracji publicznej. Będące przedmiotem skargi pismo Dyrektora Departamentu Szkolnictwa Artystycznego i Edukacji Kulturalnej Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jest ono zdaniem Sądu jedynie skierowanym do strony pismem informacyjnym. Pismo te zawiera wprawdzie ustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych przez stronę, jednak nie można tego uznać za merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, wydane w przedmiocie wniosku o unieważnienie konkursu na dyrektora. W treści zaskarżonego pisma, brak jest zatem obligatoryjnego elementu decyzji jakim jest rozstrzygnięcie sprawy. Powtórzyć należy, że będące przedmiotem zaskarżenia pismo nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw ani obowiązków skarżącego. Nie stanowi władczego i jednostronnego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach konkretnej osoby. Z uwagi na powyższe nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Z podanych przyczyn skarga na ww. pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) postanowił, jak w sentencji postanowienia.