II SA/Wa 1745/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 powołanej ustawy). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 powołanej ustawy). Sąd odrzuca postanowieniem skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2005 r. (pismo z dnia 12 października 2005 r.) radca prawny R. S. - pełnomocnik skarżącego, został wezwany, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, do nadesłania pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania B. C. przed Wojewódzkim Sądem Wojewódzkim w Warszawie. Wobec zwrotu do Sądu przesyłki sądowej zawierającej powyższe wezwanie, została ona uznana za doręczoną w dniu 25 października 2005 r. w trybie art. 73 powołanej ustawy (koperta zawierająca wezwanie - karta nr 9). W związku z powyższym Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania Sądu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 37 § 1 zd. 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.