II SA/Wa 1745/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. z dnia 18 kwietnia 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową postanawia: ustanowić dla J. S. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie J. S. wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Sytuacja majątkowa oraz możliwości płatnicze skarżącego są znane z urzędu, bowiem były one przedmiotem oceny w ramach postępowania prowadzonego z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt jw., zwolniono skarżącego od kosztów sadowych). Ustalone wówczas okoliczności co do możliwości płatniczych skarżącego nie uległy zmianie, a brak takiej zmiany potwierdził także i skarżący we wniosku z dnia 18 kwietnia 2011 r. I tak, z treści złożonych wniosków oraz złożonych do akt dokumentów źródłowych w dalszym ciągu wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a dochód miesięczny w tym gospodarstwie sprowadza się do kwoty 2002,28 zł netto, tj. do kwoty emerytury skarżącego. Z kolei, ze złożonych rachunków i faktur dokumentujących ponoszone wydatki wynika, że średnie miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się na poziomie ok. 1657 zł. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że prawie całą kwotę osiąganego dochodu przeznacza na pokrycie kosztów podstawowego, niezbędnego utrzymania. W konsekwencji oznacza to, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Należało zatem uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.