II SA/Wa 1747/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o prawie złożenia odrębnego podania do właściwego organu - oddala skargę - W piśmie z dnia 17 marca 2007 r. P. K. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o uchylenie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a., decyzji nr [...] wydanej w dniu [...] marca 2002 r. przez Ministra Obrony Narodowej, mocą której zwolniony został z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia dokonanego przez organ wojskowy, oraz o wydanie nowej decyzji powołującej go do zawodowej służby wojskowej zgodnie z ostatnio zajmowanym stanowiskiem i stopniem etatowym, a także wypłatę wszystkich należności finansowych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia zwolnienia ze służby zawodowej do dnia ponownego powołania. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.p.a., Minister Obrony Narodowej powiadomił P. K., iż: 1) wniosek dotyczący powołania do zawodowej służby wojskowej należy wnieść odrębnym pismem do organu właściwego, tj. wojskowego komendanta uzupełnień, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania; 2) wniosek dotyczący wypłaty należności finansowych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej do dnia ponownego powołania należy wnieść odrębnym pismem do właściwego organu, tj. dowódcy jednostki wojskowej, w której oficer pełnił ostatnio służbę wojskową. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zarzuty dotyczące decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. zostaną rozpoznane przez organ w nadzwyczajnym trybie administracyjnym. Pozostałe dwa wnioski zawarte w piśmie z dnia 17 marca 2007 r. dotyczą kwestii powołania do zawodowej służby wojskowej i wypłaty należności finansowych. Organami właściwymi do rozpoznania i rozstrzygnięcia tych wniosków są: wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce zamieszkania oficera oraz dowódca jednostki wojskowej, w której zainteresowany pełnił ostatnio służbę wojskową. Wobec powyższego, jak wskazuje Minister Obrony Narodowej, stosownie do dyspozycji art. 66 § 1 k.p.a., podania z wnioskami dotyczącymi wskazanych kwestii należy wnieść do ww. organów - właściwych do ich rozpoznania. Postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2007 r. utrzymane zostało w mocy postanowieniem tego samego organu nr [...] w dniu [...] lipca 2007 r. Organ po ponownym rozpatrzeniu sprawy podkreślił, iż podanie zainteresowanego z dnia 17 marca 2007 r. zawierało wnioski, do rozpoznania których właściwe były różne organy wojskowe. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.p.a., jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie organ zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Skargę na to postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. K. Skarżący wniósł, w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2, 5 i 7 k.p.a., o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że jeżeli zaskarżona decyzja lub postanowienie prawa nie narusza, sąd obowiązany jest skargę oddalić. W myśl art. 66 § 1 k.p.a., jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Odrębne podanie złożone zgodnie z zawiadomieniem, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od daty doręczenia postanowienia uważa się za złożone w dniu wniesienia pierwszego podania (art. 66 § 2 k.p.a.). Z powyższego wynika, iż przepis art. 66 § 1 i 2 k.p.a. reguluje kwestie podania, które dotyczy kilku spraw administracyjnych załatwianych przez różne organy administracji publicznej. W takiej sytuacji (gdy strona w podaniu połączyła kilka spraw), ze względu na to, że rozpatrzenie określonej sprawy uzależnione jest od wniesienia przez stronę podania spełniającego wymogi formalne, organ administracji publicznej, do którego wpłynęło podanie, wszczyna postępowanie w sprawie, w której jest właściwy. Natomiast w sprawach pozostałych zawiadamia stronę, że powinna wnieść do wskazanego organu administracji publicznej odrębne podania. Nie ma więc organ obowiązku sporządzenia np. odpisu podania i przekazania go do organów właściwych do rozpatrzenia w pozostałym zakresie spraw objętych podaniem. W przypadku takim obowiązki organu niewłaściwego do rozpatrzenia wszystkich żądań ograniczone są do obowiązku zawiadomienia, że w innych sprawach wnoszący podanie powinien złożyć odrębne podanie do właściwego organu (Barbara Adamiak w: "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", B. Adamiak, J. Borkowski, Wydawnictwo C.H. Beck, 6. wydanie, Warszawa 2004, s. 364, teza 1.). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, podanie P. K. z dnia 17 marca 2007 r., oprócz wniosku o wszczęcie postępowania nadzorczego w stosunku do powyżej opisanej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2002 r., nr [...], przenoszącej skarżącego do rezerwy, do rozpatrzenia którego właściwy był Minister Obrony Narodowej, zawierało również dwa inne żądania dotyczące wydania decyzji w sprawie powołania do zawodowej służby wojskowej i wypłaty należności finansowych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia zwolnienia ze służby do dnia ponownego powołania. Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie powoływania do zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 43, poz. 398), żołnierz rezerwy zainteresowany pełnieniem zawodowej służby wojskowej zgłasza się do wojskowego komendanta uzupełnień, który umożliwia mu zapoznanie się z przepisami normującymi przebieg zawodowej służby wojskowej. Wojskowy komendant uzupełnień ustala, czy żołnierz rezerwy spełnia warunki do powołania do służby, o których mowa w art. 10 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. b lub pkt 3 lit. a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) i przyjmuje od niego pisemny wniosek o powołanie do zawodowej służby wojskowej (§ 8 ust. 2). Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 3, oraz opinią dotyczącą wcześniejszych okresów pełnienia służby wojskowej, sporządzoną na podstawie dokumentów znajdujących się w wojskowej komendzie uzupełnień, wojskowy komendant uzupełnień przesyła do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (§ 8 ust. 4). Po otrzymaniu akceptacji Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wojskowy komendant uzupełnień niezwłocznie: 1) kieruje żołnierza rezerwy, o którym mowa w ust. 2, do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej; 2) w zależności od potrzeb podejmuje działania w celu uzyskania dla żołnierza rezerwy poświadczenia bezpieczeństwa (§ 8 ust. 5). W myśl § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku żołnierza rezerwy o powołanie do zawodowej służby wojskowej Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydaje rozkaz personalny o powołaniu tego żołnierza do zawodowej służby wojskowej, który następnie przesyła do organu właściwego do wyznaczenia powołanego żołnierza na stanowisko służbowe oraz przygotowania kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej. Organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe powiadamia wojskowego komendanta uzupełnień o: 1) powołaniu żołnierza rezerwy do zawodowej służby wojskowej i wskazuje termin i miejsce skierowania żołnierza w celu podpisania kontraktu; 2) zawartym kontrakcie i wskazuje termin oraz miejsce skierowania żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej (§ 9 ust. 2). W przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku żołnierza rezerwy o powołanie do zawodowej służby wojskowej Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydaje decyzję o odmowie powołania do zawodowej służby wojskowej, którą przesyła zainteresowanemu żołnierzowi rezerwy oraz właściwemu wojskowemu komendantowi uzupełnień (§ 9 ust. 3). Z powyższego wynika, iż Minister Obrony Narodowej prawidłowo wskazał wojskowego komendanta uzupełnień jako ten organ, do którego należy wnieść podanie o powołanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej i powiadomił skarżącego, że należy do tego organu wnieść odrębne podanie. Z kolei w rozdziale 5 cyt. ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych uregulowane zostały kwestie uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzy zawodowych. W myśl art. 104 ust. 1 ustawy, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami właściwymi w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału są dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne, o których mowa w ust. 3, albo wyższe - w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy. Stwierdzić zatem należy, iż Minister Obrony Narodowej także prawidłowo wskazał dowódcę jednostki wojskowej, w której oficer pełnił ostatnio służbę, jako organ właściwy do rozpatrzenia zawartego w podaniu z dnia 17 marca 2007 r. wniosku dotyczącego wypłaty należności finansowych i powiadomił skarżącego, że należy do tego organu wnieść odrębne podanie. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i stąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.