II SA/Wa 1749/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia - odrzucić skargę. Prezes Rady Ministrów decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku M. S. w sprawie przyznania renty specjalnej, odmówił przyznania przedmiotowego świadczenia. Pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. M. S. skierowała do Prezesa Rady Ministrów wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przyznania świadczenia specjalnego. Prezes Rady Ministrów po rozpatrzeniu ww. wniosku, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. W pouczeniu do ww. decyzji zawarta została informacja, że na decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za pośrednictwem Prezesa Rady Ministrów, w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Przedmiotową decyzję M. S. otrzymała w dniu 10 września 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia 18 października 2010 r. (data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie) M. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wymienioną decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej. Przedmiotowa skarga została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czym świadczy koperta, w której nadesłano skargę, zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast w myśl art. 53 § 1 cyt. ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Zgodnie zaś z treścią art. 83 § 2 cyt. ustawy, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2010 r. nr [...], będąca przedmiotem skargi M. S., została doręczone skarżącej w dniu 10 września 2010 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Skarżąca na przedmiotową decyzję wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trzydziestodniowym terminie do jej wniesienia (w dniu 05 października 2010 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę), jednak nie uczyniła tego zgodnie z pouczeniem - za pośrednictwem organu II instancji, a więc w niniejszej sprawie Prezesa Rady Ministrów, lecz bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W takim przypadku za dzień złożenia skargi uznaje się dzień nadania skargi przez Sąd organowi właściwemu (Prezesowi Rady Ministrów), tj. w rozpoznawanej sprawie 20 października 2010 r. – potwierdzeniem czego jest koperta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której przekazano skargę M. S. do Prezesa Rady Ministrów, zawierająca datę stempla pocztowego – 20 października 2010 r. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (10 września 2010 r.) z datą nadania skargi, za którą, w związku ze skierowaniem skargi bezpośrednio do Sądu, należało przyjąć datę nadania skargi właściwemu organowi przez Sąd (20 października 2010 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem, uwzględniając treść art. 83 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu 11 października 2010 r. (poniedziałek). W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga M. S. została złożona z uchybieniem terminu, w związku z czym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1, art. 53 § 1 oraz art. 83 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2