II SA/Wa 1749/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Sławomir Antoniuk, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej - oddala skargę - Decyzją z [...] maja 2009 r. Prezydent Miasta [...] orzekł o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 1998 r. Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego odwołania Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy skarżoną decyzję. Badając powyższe rozstrzygnięcie wskutek wniesionej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 17 grudnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wr 397/09) oddalił skargę. Dnia [...] kwietnia 2013 r. do [...] Urzędu Pracy [...] wpłynęło pismo strony z wnioskiem o stwierdzenie nieważności m.in. decyzji z [...] maja 2009 r. Prezydenta Miasta [...] o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 1998 r. Rozpoznając ten wniosek Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2013 r. odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. Rozpoznając sprawę wskutek odwołania strony, Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z [...] lipca 2013 r. uchylił ww. decyzję z [...] czerwca 2013 r. i umorzył postępowanie prowadzone przez organ I instancji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] maja 2009 r. Prezydenta Miasta [...] o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 1998 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że decyzja z [...] maja 2009 r. była już badana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, który wyrokiem z 17 grudnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wr 397/09) oddalił skargę. Takie rozstrzygnięcie Sądu świadczy, w ocenie organu, o tym, że Sąd nie dopatrzył się w badanym akcie występowania przesłanek nieważnościowych. Organ zwrócił również uwagę na fakt, że zarzuty podniesione przez stronę we wniosku o stwierdzenie nieważności są tożsame z zarzutami podniesionymi w skardze do Sądu w sprawie zakończonej wyżej powołanym wyrokiem. To więc dodatkowo przemawia, w ocenie organu, za tym, że ponowne badanie tych samych argumentów, które zbadał już Sąd, jest niecelowe. Na marginesie organ podniósł też okoliczność, że wniosek strony obejmował swym zakresem decyzję organu I instancji. W sytuacji zaś gdy to rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji, nie zachodziła możliwość stwierdzenia nieważności jedynie rozstrzygnięcia pierwszo-instancyjnego. Od powyższej decyzji skargę do tutejszego Sądu wywiódł Z. R., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu uwypuklił przede wszystkim to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrokując w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 397/09, nie wskazał w uzasadnieniu wyroku, aby badał przesłanki nieważnościowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istniały podstawy do prowadzenia postępowania dotyczącego materii stwierdzenia nieważności decyzji z [...] maja 2009 r. Prezydenta Miasta [...] o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 1998 r. Powyższa decyzja była już przedmiotem oceny w postępowaniu odwoławczym, w wyniku którego Wojewoda [...] utrzymał ją w mocy. Stanowiła ona też przedmiot oceny WSA we Wrocławiu, który wyrokiem z 17 grudnia 2009 r. oddalił skargę strony. Na potrzeby niniejszej sprawy szczególnego znaczenia nabiera wyżej powołany wyrok. Zgodnie bowiem z normą art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi. To zaś oznacza, że Sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać każdą sprawę, również pod kątem występowania przesłanek nieważnościowych. W świetle powyższego jako zasadne jawią się konkluzje organu, iż sporna decyzja z [...] maja 2009 r. była już badana przez Sąd, przez pryzmat okoliczności ewentualnie uzasadniających stwierdzenie jej nieważności. Skoro zaś WSA we Wrocławiu oddalił skargę, to rozstrzygnięcie takie jest równoznaczne z niedopatrzeniem się podstaw dla stwierdzenia nieważności omawianej decyzji. Na uwypuklenie zasługuje też okoliczność, iż podstawy nieważnościowe wskazane przez stronę we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] maja 2009 r. były tożsame z zarzutami sformułowanymi w skardze wniesionej od decyzji Wojewody [...], utrzymującej w mocy powyższą decyzję z [...] maja 2009 r. To zaś świadczy o tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oparł wyrok z 17 grudnia 2009 r. na analizie skarżonej decyzji przez pryzmat tych samych przesłanek nieważnościowych. Skoro więc zarzuty strony, zmierzające do stwierdzenia nieważności spornej decyzji, były już przedmiotem oceny Sądu administracyjnego, to organ zasadnie doszedł do przekonania, iż nie jest władny ponownie dokonywać we własnym zakresie analizy powyższej materii. Zgodnie bowiem z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne Sądy i inne organy państwowe. Organ prowadząc niniejsze postępowanie był więc związany powołanym rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Słusznie zatem doszedł do przekonania, że bezprzedmiotowym jest ponowne prowadzenie postępowania w zakresie tożsamym z postępowaniem objętym sprawą o sygn. akt IV SA/Wr 397/09. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).