II SA/Wa 1749/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1749/13 ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej postanawia - przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. (25 listopada 2013 r. - data prezentaty Biura Podawczego WSA w Warszawie) Z. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1749/13 z jego skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku, uznając, że skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku przed terminem rozprawy i ogłoszeniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Odpis przedmiotowego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 12 grudnia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przez adresata w aktach sądowych sprawy). Pismem z dnia 10 grudnia 2013 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na ww. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13 wraz z wnioskiem z dnia 17 grudnia 2013 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 ppsa). Z treści art. 86 § 1 ppsa wynika, że, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 ww. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 ww. art.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 ww. art.). W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 12 grudnia 2013 r. – tj. w dacie doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z uzasadnieniem i upłynął, uwzględniając to, że przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie, w dniu 19 grudnia 2013 r. (czwartek). Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. skarżący zwrócił się do WSA w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, do którego załączył zażalenie z dnia 10 grudnia 2013 r. na przedmiotowe postanowienie. Wyjaśnić należy, że skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, do którego załączył zażalenie z dnia 10 grudnia 2013 r. na ww. postanowienie, wniósł niezgodnie z pouczeniem Sądu – zamiast za pośrednictwem WSA w Warszawie, uczynił to za pośrednictwem Sądu Okręgowego we W. W takim przypadku za dzień złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia uznaje się dzień przekazania wniosku przez sąd niewłaściwy (Sąd Okręgowy we W.) sądowi właściwemu (WSA w Warszawie), tj. w rozpoznawanej sprawie 23 grudnia 2013 r. – potwierdzeniem czego jest data nadania przesyłki przez Sąd Okręgowy we W. na kopercie zaadresowanej do WSA w Warszawie. Za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku uznać należy 23 grudnia 2013 r. – dzień, w którym Sąd Okręgowy we W. przekazał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wraz z zażaleniem do sądu właściwego – do WSA w Warszawie. Z kolei pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia skarżący wniósł do WSA w Warszawie w dniu 23 grudnia 2013 r. (data przekazania wniosku przez sąd niewłaściwy - Sąd Okręgowy we W., sądowi właściwemu - WSA w Warszawie). Tym samym stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że pozostaje bez środków do życia, żyje w totalnym ubóstwie. Jak wynika z wcześniejsze pismo skarżącego z 15 listopada 2013 r., skarżący, z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową, pisma sądowe składa osobiście w sądzie niewłaściwym, albowiem nie stać go na znaczek pocztowy, aby przesłać pisma sądowe za pośrednictwem Poczty Polskiej do sądu właściwego. Wskazać należy, że trudna sytuacja materialna skarżącego, brak dochodów (brak pieniędzy na znaczek; patrz wcześniejsze pismo skarżącego z 15 listopada 2013 r.) nie pozwoliły mu na wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku w terminie. To że skarżący złożył zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia osobiście (z uwagi na brak środków finansowych na korzystanie z usług Poczty Polskiej) na biurze podawczym WSA we W., a następnie na biurze podawczym Sądu Okręgowego we W., tj. w sądach we W., w mieście, w którym zamieszkuje, adresując ww. pisma do WSA w Warszawie, wskazuje, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.