II SA/Wa 1749/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 1749/13 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej postanawia - odmówić wykładni wyroku. Pismem z dnia 03 lutego 2014 r. (06 lutego 2014 r. - data stempla pocztowego) Z. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13, którym to wyrokiem Sąd oddalił skargę ww. wniesioną na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący wskazał, że sentencja przedmiotowego wyroku jest niejasna i niezrozumiała, albowiem nie zawiera oznaczenia sądu, imion i nazwisk sędziów, protokolanta, daty i miejsca rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imienia i nazwiska skarżącego, przedmiotu zaskarżenia oraz rozstrzygnięcia sądu. Natomiast uzasadnienie ww. wyroku nie zawiera elementów wymienionych w art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przez co jest niejasne i niewykonalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Sąd wyjaśniając orzeczenie, dokonuje jego wykładni autentycznej, tzn. wyjaśnia z mocą obowiązującą, jak należy rozumieć treść orzeczenia sądu. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jaki i jego uzasadnienie, jeżeli zostało w sprawie sporządzone. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 20005 r. sygn. akt OZ 1312/04 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretnie elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia budzą wątpliwości i dlaczego. W przeciwnym wypadku merytoryczne odniesienie się do takiego wniosku nie jest możliwe. W ocenie Sądu, treść sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13 nie nasuwa wątpliwości. Wbrew twierdzeniom skarżącego sentencja przedmiotowego wyroku zawiera oznaczenie sądu, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, datę i miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, imię i nazwisko skarżącego, przedmiot zaskarżenia oraz rozstrzygnięcie sądu. Powyższe elementy sentencji wyroku sformułowane są w sposób jasny i niebudzący wątpliwości interpretacyjnych. Na dzień złożenia wniosku o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1749/13, uzasadnienie wyroku nie zostało sporządzone, tym samym nie jest możliwa jego wykładnia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.