II SA/Wa 175/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. z dnia 11 marca 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia: -przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych- W. P. wnioskiem z dnia 11 marca 2009 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku oraz złożonych do akt, w wykonaniu wezwania Sądu, dokumentów źródłowych oraz dodatkowego oświadczenia wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a dochód miesięczny w tym gospodarstwie sprowadza się do przyznanego jej świadczenia emerytalnego w kwocie 1272, 66 zł netto (v. decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w N. o waloryzacji emerytury z dnia [...] marca 2008 r. znak [...]). Z kolei ze złożonego, wraz z rachunkami, dodatkowego oświadczenia (pismo z dnia 14 kwietnia 2009 r.) wynika, że średnie miesięczne wydatki skarżącej wynoszą ok. 360 zł i ulegają znacznemu zwiększeniu w związku z kosztami rehabilitacji i leczenia stwierdzonego u niej schorzenia (v. zestawienie kosztów eksploatacji zajmowanego lokalu mieszkalnego, faktura za telefon i energie elektryczną oraz dwie kopie dokumentów medycznych – w aktach). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wprawdzie ustalony w niniejszej sprawie dochód wynosi na osobę ponad 1200 zł netto, niemniej jednak okoliczność jego pomniejszenia o kwotę wykazanych, stałych wydatków powiększonych o koszty podstawowego, niezbędnego utrzymania (choćby zakupu żywności) uniemożliwia skarżącej poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla jej koniecznego utrzymania. Należało zatem uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.