II SA/Wa 1751/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Bronisław Szydło, , Protokolant - Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi T. A. na decyzję Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do zwrotu równowartości kosztów utrzymania i nauki żołnierza zwolnionego ze służby postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Dowódca JW [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 54 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750) w zw. z art. 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw i § 15 pkt 1 - 4 oraz § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 maja 2004 r. w sprawie kierowania i udzielania pomocy żołnierzom zawodowym w związku z pobieraniem przez nich nauki oraz ustalania równowartości kosztów poniesionych w związku z nauką (Dz. U. Nr 135, poz. 1451), zobowiązał [...] T. A. do zwrotu zwaloryzowanych na dzień [...] czerwca 2008 r. kosztów w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu podał, że wymieniony w okresie od [...] sierpnia 2000 r. do [...] czerwca 2004 r., tzn. 3 lata 10 miesięcy i [...] dni był podchorążym - słuchaczem, a w okresie od [...] czerwca 2004 r. do [...] czerwca 2005 r., tzn. 11 miesięcy i [...] dni oficerem - słuchaczem Wojskowej Akademii [...] w W. Zatem łączny okres pobierania nauki wyniósł 4 lata 10 miesięcy i [...] dni. Następnie w dniu [...] czerwca 2008 r. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 111 pkt 9 lit. a i art. 114 ust. 5 i 6 oraz art. 115 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 cytowanej już wyżej ustawy pragmatycznej, a zatem po przesłużeniu 3 lat i [...] dni od dnia ukończenia nauki. Stosownie zaś do treści art. 54 ustawy pragmatycznej w związku z art. 11 cytowanej już wyżej ustawy o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, żołnierz zawodowy będący absolwentem szkoły wojskowej, który został zwolniony na podstawie art. 111 pkt 9 lit. a ustawy pragmatycznej w okresie nieprzekraczającym okresu dwa razy dłuższego od czasu trwania studiów (9 lat 8 miesięcy i [...] dni) licząc od dnia zwolnienia ze służby, jest zobowiązany do zwrotu, zwaloryzowanej na dzień zwolnienia ze służby, równowartości kosztów poniesionych na jego utrzymanie i naukę. Stąd też na podstawie otrzymanych z uczelni kosztów, pomnożonych corocznie przez średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określony w ustawie budżetowej na dany rok, całkowity koszt poniesiony na jego utrzymanie i naukę wynosi na dzień zwolnienia ze służby [...] zł. Kwota ta została następnie podzielona przez okres służby, jaką żołnierz miał przesłużyć, po czym pomnożona przez okres służby obowiązkowej, której nie przesłużył i w tej sytuacji stanowi ona kwotę, jak w sentencji, którą należy zwrócić w terminie 60 dni od dnia, kiedy decyzja stanie się ostateczna. W odwołaniu z dnia [...] lipca 2008 r. do Dowódcy Sił Powietrznych, skarżący wniósł o zwolnienie go z obowiązku zwrotu powyższej kwoty uzasadniając to faktem, że z dniem [...] lipca 2008 r. został powołany do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Z kolei w dniu [...] września 2008 r. złożył wniosek do Ministra Obrony Narodowej o zwolnienie go z obowiązku zwrotu równowartości kosztów poniesionych na utrzymanie i naukę. Dowódca Sił Powietrznych decyzją z dnia [...] września 2008 r., mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i ustalił równowartość kosztów poniesionych na utrzymanie i naukę w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu - powołując się na opisany powyżej stan faktyczny i argumentację organu pierwszej instancji - podał, że skarżący pobierał naukę w okresie od [...] sierpnia 2000 r. do [...] czerwca 2005 r. Jednakże do wyliczenia kosztów, została przyjęta błędna ilość dni nauki, jak również kwota waloryzacji. Skarżący bowiem pobierał naukę przez [...] dni i od dnia jej zakończenia do dnia zwolnienia upłynęło [...] dni, natomiast obowiązkowy okres pozostawania żołnierza w zawodowej służbie wojskowej wynosi [...] dni, stąd też do odbycia pozostało [...] dni. Podana w zestawieniu przez uczelnię kwota [...] zł będąca równowartością kosztów poniesionych na utrzymanie i naukę żołnierza, podlega corocznej waloryzacji poprzez pomnożenie równowartości na dzień ukończenia studiów przez średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określony w ustawie budżetowej, co powoduje, że jej wysokość na dzień zwolnienia żołnierza ze służby wynosi [...] zł. W tej sytuacji skarżący jest zobowiązany do zwrotu kwoty, jak w sentencji [...]. W dniu [...] listopada 2008 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na złożony w dniu [...] września 2008 r., a opisany już wyżej, wniosek o zwolnienie go ze zwrotu równowartości kosztów poniesionych na utrzymanie i naukę. W międzyczasie, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] października 2008 r., działając na podstawie art. 54 ust. 6 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zwolnił skarżącego w całości z obowiązku zwrotu zwaloryzowanej na dzień zwolnienia ze służby równowartości kosztów poniesionych na jego utrzymanie i naukę w Wojskowej Akademii [...] w okresie od dnia [...] sierpnia 2000 r. do dnia [...] czerwca 2005 r. Po otrzymaniu powyższej decyzji, skarżący w dniu [...] listopada 2008 r. złożył do Dowódcy Sił Powietrznych wniosek o umorzenie postępowania. W tej sytuacji Dowódca Sił Powietrznych decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., mając za podstawę art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 105 § 1 i 2 k.p.a., umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu - powołując się na opisany wyżej stan faktyczny - podał, że organ widział możliwość zadośćuczynienia wnioskowi o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie wskazanego już wyżej art. 61 § 2 pkt 1 ustawy P.p.s.a , jednakże skarżący cofnął ów wniosek, wnosząc o umorzenie postępowania. W tej zatem sytuacji zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 105 § 1 k.p.a., tj. postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak przedmiotu postępowania administracyjnego. Wcześniej jednak, bo w dniu 14 listopada 2008 r., skarżący T. A. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i wydanie jej przedwcześnie, tj. przed uzyskaniem stanowiska Ministra Obrony Narodowej. W uzasadnieniu - poza powołaniem się na przedstawiony powyżej stan faktyczny - podał, że organ wydał zaskarżoną decyzję mimo wiedzy o złożonym przez niego wniosku o zwolnienie go ze zwrotu równowartości kosztów poniesionych na utrzymanie i naukę. W odpowiedzi na skargę Dowódca Sił Powietrznych wniósł o umorzenie w całości postępowania w sprawie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne wskazał na treść art. 161 § 1 ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi konstatując, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Dodał jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na rozprawie przed Sądem, skarżący wycofał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Z kolei, stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 zd. 2 i 3 powołanej ustawy). Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie występują okoliczności powodujące niedopuszczalność cofnięcia skargi, wymienione w powyższym przepisie. Cofnięcie skargi bowiem, nie zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W konsekwencji można uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Dodatkowo wskazać należy, że obecny na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 r. pełnomocnik organu, wniósł również o umorzenie postępowania. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.