II SA/Wa 1751/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia do rezerwy kadrowej postanawia: odrzucić skargę. P. M. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia do rezerwy kadrowej. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania. Skarga nie zawierała uzasadnienia, nr PESEL, jak również nie została przez skarżącego podpisana. Skarżący po wezwaniu Sądu, uzupełnił w terminie braki formalne skargi. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazał, ze decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r. zwolnił skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego [...] w DKWS i przeniósł [...] do rezerwy kadrowej na okres od dnia [...] grudnia 202 r. do dnia [...] lipca 2021 r. Następnie podniósł, że w wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister zaskarżoną decyzją uchylił decyzję wydaną w I instancji w części dotyczącej ustalenia daty przeniesienia oficera do rezerwy kadrowej, z dniem [...] grudnia 2020 r. i ustalił nową datę przeniesienia do tej rezerwy z dniem [...] grudnia 2020 r., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia okresu pozostawania w rezerwie kadrowej, od dnia [...] grudnia 202 r. do dnia [...] lipca 2021 r. i ustalił nowy okres pozostawania w tej rezerwie od dnia [...] grudnia 2020 r. do dnia [...] sierpnia 2021 r., a także w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji. Minister podkreślił, że zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 860), skarga na niniejszą decyzję nie może być wniesiona do właściwego sądu administracyjnego, o czym strona została poinformowana w pouczeniu do zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Jak stanowi § 3 ww. przepisu Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Należy zwrócić uwagę, że przepisy szczególne mogą jednak wyłączać sądową kontrolę niektórych rozstrzygnięć organów administracji publicznej wydanych w takiej formie i właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: 1) wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji; 2) mianowania na stopień wojskowy; 3) przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej; 4) skierowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. Sprawy tego rodzaju stawały się uprzednio przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, które ugruntowały pogląd, iż: decyzje w tych sprawach dotykają uprawnień w ramach stosunku służbowego żołnierzy zawodowych. Stosunek ten oparty jest na podporządkowaniu organom wojskowym i możliwości jednostronnego kształtowania statusu żołnierzy zawodowych przez te organy. Ograniczenie prawa do sądu w sprawach wyznaczenia (zwolnienia) lub przeniesienia na stanowisko służbowe jest dopuszczalne wtedy, gdy usprawiedliwione jest koniecznością zapewnienia spójnego i sprawnego funkcjonowania Sił Zbrojnych i zagwarantowania realizacji ich konstytucyjnych zadań, w szczególności określonych w art. 26 Konstytucji. (Naczelny Sąd Administracyjny) stwierdził, że ograniczenie prawa do sądu żołnierza zawodowego może dotyczyć takich sporów ze stosunku służbowego, w których to ograniczenie jest usprawiedliwione realizacją tych wartości konstytucyjnych." (za: postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 925/10). Przyjmując powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego za swoje, a także, z uwagi na fakt, iż ustawodawca ustanowił dla art. 3 p.p.s.a. jako lex specialis art. 8 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, Sąd stoi na stanowisku, że skarga wniesiona przez P. M. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.