II SA/Wa 1752/14

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. R. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego B. R. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. W następstwie postanowienia wydanego przez referendarza sądowego z dnia 30 października 2014 r., (k- 16) radca prawny B. R. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Skutkiem powyższego wyznaczona pełnomocnik skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z dnia 31 marca 2015 r. Oświadczyła, że koszty nie zostały opłacone przez jej mocodawcę zarówno w całości jak i w części. Ww. wniosek zawierał również stanowisko o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie wydanego w sprawie w dniu 19 lutego 2015 r. Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 16 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie ustanowiony przez organy samorządu radcowskiego pełnomocnik reprezentowała skarżącego zarówno w postępowaniu w pierwszej jak i w drugiej instancji. Za czynności wykonane w pierwszej instancji koszty zastępstwa procesowego zasądzono jej w postanowieniu z dnia 18 marca 2015 r. (k- 41). Zatem do rozpoznania pozostały koszty za czynności dokonane w postępowaniu kasacyjnym. Na tym etapie radca prawny B. R. sporządziła pismo procesowe w którym zawarła oświadczenie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2015 r. Powyższe uzasadnia zasądzenie pełnomocnikowi skarżącego kosztów w wysokości stawki o której mowa w § 14 ust 2 pkt 2 - to jest 120 zł, powiększonej o podatek VAT. Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.