II SA/Wa 1754/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Góraj Sędzia WSA – Danuta Kania Sędzia WSA – Iwona Maciejuk (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2016 r. sprawy ze skargi K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] października 2015 r. nr [...]; 2. zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz K. kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 12 pkt 2, art. 22 w związku z art. 18 ust. 1 pkt 6, art. 23 ust. 1 pkt 2, art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych, decyzją z dnia [...] października 2014 r., nakazał K. usunięcie ze strony internetowej Biuletynu Informacji Publicznej K. danych osobowych w zakresie imion i nazwisk pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zebranych w trakcie kontroli pn. "[...]", zawartych w wystąpieniu pokontrolnym z dnia [...] lipca 2013 r. W uzasadnieniu GIODO wskazał, że uzyskał od Związku Zawodowego Pracowników Służby Publicznej międzyzakładowej organizacji związkowej przy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informację o możliwości zaistnienia nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych przez K. w ramach prowadzonej przez ten podmiot w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w trybie przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz.U. Nr 185, poz. 1092) kontroli pn. "[...]". Związek podniósł, że od dnia [...] lipca 2012 r. kontrolerzy z K. w ramach ww. kontroli kierowali do wybranych pracowników Agencji zapytania w trybie art. 22 ustawy o kontroli w administracji rządowej w celu uzyskania informacji, czy w Agencji jest zatrudniony członek rodziny pracownika tego podmiotu lub osoba pozostająca z nim we wspólnym pożyciu, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia lub osoba związana z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. Według Związku informacje te pozwalają na ustalenie relacji osobistych, często intymnych, jakie zachodzą pomiędzy pracownikiem Agencji a wyżej wymienionymi osobami, co wkracza w sferę prywatności pracownika. GIODO ustalił, że tematyka przeprowadzanej przez K. kontroli ustalona w programie kontroli, obejmowała m.in.: ustalenie skali zatrudnienia członków rodzin pracowników w Agencji i innych osób im bliskich (liczby pracowników, którzy posiadają lub posiadali w okresie objętym kontrolą w Agencji osoby bliskie, w tym członków rodziny), badanie obowiązujących w Agencji procedur wewnętrznych pod kątem regulacji dotyczących zasad odnoszących się do zatrudniania osób bliskich, ustalenie mechanizmów zapobiegających faworyzowaniu członków rodzin, krewnych i znajomych i innych osób bliskich przy ich zatrudnianiu, awansowaniu i nagradzaniu oraz ocenę skuteczności tych mechanizmów, weryfikację prawidłowości zatrudnienia osób wskazanych w sygnałach o nieprawidłowościach i innych pracowników Agencji, których osoby bliskie pracowały lub pracują w Agencji oraz sprawdzenie ścieżek ich kariery (awanse, wynagrodzenia, nagrody), występowanie podległości służbowej między osobami, które wskazały, że w Agencji pracują lub pracowali członkowie ich rodzin lub inne osoby bliskie. GIODO ustalił, że pytanie dotyczyło tego, czy w Agencji, tj. w Centrali, Oddziałach Regionalnych, Biurach Powiatowych, jest zatrudniony członek rodziny lub osoba pozostająca we wspólnym pożyciu, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia lub osoba związana z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. W przypadku odpowiedzi twierdzącej wymagane było podanie danych tej osoby (w szczególności imienia, nazwiska, stanowiska, jednostki/komórki organizacyjnej, daty od kiedy dana osoba jest zatrudniona w ARiMR, stopnia pokrewieństwa), jak też, czy w Agencji w latach 2000-2012 (do dnia [...] lipca 2012 r.) był zatrudniony członek rodziny lub osoba pozostająca we wspólnym pożyciu, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia lub osoba związana z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. W przypadku odpowiedzi twierdzącej wymagane było podanie danych tej osoby (w szczególności imienia, nazwiska, stanowiska, jednostki/komórki organizacyjnej, dat od kiedy do kiedy dana osoba była zatrudniona w Agencji oraz stopnia pokrewieństwa). Pytania te zespół kontrolujący wystosował do Prezesa i Wiceprezesów Agencji, Dyrektorów w Centrali Agencji, Dyrektorów Oddziałów Regionalnych i ich Zastępców. Osoby, do których wystosowano ww. zapytania, przekazały żądane wyjaśnienia. GIODO ustalił, że K. przetwarza dane osobowe zebrane podczas kontroli w zbiorze o nazwie "[...]". Wystąpienie pokontrolne z dnia [...] lipca 2013 r. (znak: [...]) zawierające zebrane w trakcie kontroli przeprowadzonej w Agencji informacje dotyczące zatrudnienia przez Agencję członków rodziny lub innych osób bliskich imiennie wskazanych pracowników opublikowane jest na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej K. GIODO wskazał, że zbierane przez K. informacje dotyczące pozostawania lub niepozostawania przez pracowników w wymienionych w pismach K. relacjach z innymi pracownikami stanowią dane osobowe w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy. Organ podał, że główne zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych: zasady legalności, celowości i adekwatności wyznacza art. 26 ust. 1 ustawy, ujmując je w formę podstawowych obowiązków administratora danych. Powołany przepis stanowi, że administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane te były: 1) przetwarzane zgodnie z prawem, 2) zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i nie poddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu z tymi celami, z zastrzeżeniem ust. 2, 3) merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane. Poza treścią przywołanego przepisu organ przytoczył treść art. 23 ustawy o ochronie danych osobowych, art. 3, art. 4 i art. 22 ustawy o kontroli w administracji rządowej. Organ uznał, że nie ma podstaw do zakwestionowania samej legalności pozyskania w ramach kontroli przeprowadzonej przez K. w trybie przepisów ustawy o kontroli w administracji rządowej oraz dalszego przetwarzania danych osobowych osób zatrudnionych w Agencji. W kwestii udostępnienia ww. danych osobowych w opublikowanym na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej K. wystąpieniu pokontrolnym z dnia [...] lipca 2013 r., GIODO wskazał, że administrator danych ma obowiązek przestrzegania w procesie przetwarzania danych osobowych nie tylko zasady legalności, ale również zasady adekwatności, która wynika z art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy. Zasada ta oznacza, że swym rodzajem i swą treścią dane nie powinny wykraczać poza potrzeby wynikające z celu ich zbierania. GIODO stwierdził, że upublicznione na ww. stronie internetowej informacje dotyczą sfery życia prywatnego nie tylko pracowników pełniących funkcje kierownicze w Agencji, ale również pracowników powiązanych z tymi osobami - członków ich rodzin, osób pozostających z nimi we wspólnym pożyciu, krewnych lub powinowatych do drugiego stopnia, osób powiązanych z nimi z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. Z uwagi na szczegółowe określenie w opublikowanym wystąpieniu pokontrolnym powiązań między osobami pełniącymi funkcje kierownicze w Agencji a innymi pracownikami tego podmiotu (wskazanie imienia, nazwiska i stanowiska osoby pełniącej funkcję kierowniczą oraz stopnia pokrewieństwa, stanowiska i jednostki organizacyjnej, w której jest zatrudniony pracownik będący osobą bliską dla pełniącego funkcję kierowniczą) określenie tożsamości tych innych pracowników, czy też powiązanie z nimi udostępnionych informacji, nie wymaga nadmiernych kosztów, czasu lub działań (stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy), zwłaszcza dla osób, które z tymi pracownikami mają kontakt w trakcie wykonywania swoich obowiązków. Upublicznione informacje w wymienionym zakresie są więc, w rozumieniu ustawy, także danymi osobowymi pracowników innych niż osoby pełniące funkcje kierownicze w Agencji. Informacje te dotyczą więcej niż jednej osoby, stanowią dane o podwójnym odniesieniu. Zdaniem Generalnego Inspektora przy upublicznieniu wymienionego wystąpienia pokontrolnego jedynie w celach informacyjnych (dla wypełnienia obowiązku udostępnienia informacji publicznej) zbędne było (nieadekwatne do celu) ujawnianie imion i nazwisk pracowników Agencji ze względu na wskazaną powyżej możliwość ustalenia dzięki nim tożsamości pracowników innych niż osoby pełniące funkcje publiczne. Organ do spraw ochrony danych osobowych podkreślił, że publikacja dokumentu, który zawiera dane osobowe w zakresie, który może powodować naruszenie prawa do prywatności, powinna nastąpić po odpowiednim przetworzeniu zawartych w nim danych osobowych. W niniejszej sprawie oznacza to, że upublicznienie wymienionego wystąpienia pokontrolnego K. powinno nastąpić po uprzednim usunięciu z niego danych osobowych pracowników Agencji w zakresie ich imion i nazwisk. W ocenie Generalnego Inspektora pozostawienie w treści wystąpienia pokontrolnego jedynie stanowisk pracowników, których ten dokument dotyczy, w żadnym razie nie narusza obowiązku informacyjnego określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a jednocześnie zapewnia ochronę prawa do prywatności z uwzględnieniem zasady adekwatności. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy K. zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ocenę zebranych materiałów w sprawie w sposób przekraczający zasadę swobodnej oceny dowodów oraz brak wyjaśnienia motywów przyjęcia, iż ujawnienie imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska było nieadekwatne do celu przetwarzania danych oraz przyjęcie, że wystąpienie pokontrolne dotyczyło innych osób niż pełniących funkcje publiczne; naruszenie art. 23 ust. 1 pkt 4, art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez uznanie, iż publikacja imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska była zbędna do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego oraz nieadekwatna w stosunku do celów w jakich są przetwarzane. Zarzucono również pominięcie w rozstrzygnięciu art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej ustanawiającego regułę, iż osobom pełniącym funkcje publiczne przysługuje mniejszy zakres ochrony danych osobowych niż innym podmiotom. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2014 r. W uzasadnieniu GIODO, ustalając stan faktyczny jak w decyzji z dnia [...] października 2014 r., podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. Odnosząc się do zarzutu pominięcia w sprawie art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej, GIODO przytoczył treść art. 5 tej ustawy wskazując, że zgodnie z tym przepisem prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). W dalszej części uzasadnienia GIODO stwierdził, iż w decyzji z dnia [...] października 2014 r. wskazano wyraźnie, że upublicznione na stronie internetowej BIP informacje dotyczą sfery życia prywatnego nie tylko pracowników pełniących funkcje kierownicze w Agencji, ale również pracowników powiązanych z tymi osobami - członków ich rodzin, osób pozostających z nimi we wspólnym pożyciu, krewnych lub powinowatych do drugiego stopnia, osób powiązanych z nimi z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. Z uwagi na szczegółowe określenie w opublikowanym wystąpieniu pokontrolnym powiązań między osobami pełniącymi funkcje kierownicze w Agencji a innymi pracownikami tego podmiotu (wskazanie imienia, nazwiska i stanowiska osoby pełniącej funkcję kierowniczą oraz stopnia pokrewieństwa, stanowiska i jednostki organizacyjnej, w której jest zatrudniony pracownik będący osobą bliską dla pełniącego funkcję kierowniczą) określenie tożsamości tych innych pracowników, czy też powiązanie z nimi udostępnionych informacji, nie wymaga nadmiernych kosztów, czasu lub działań (stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy), zwłaszcza dla osób, które z tymi pracownikami mają kontakt w trakcie wykonywania swoich obowiązków. Upublicznione informacje w wymienionym zakresie są więc, w rozumieniu ustawy, także danymi osobowymi pracowników innych niż osoby pełniące funkcje kierownicze w Agencji. Informacje te dotyczą więcej niż jednej osoby, stanowią dane o podwójnym odniesieniu. GIODO podniósł, że Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie w wydanych orzeczeniach wyrażał pogląd, iż prawo dostępu do informacji nie ma charakteru bezwzględnego, a jego granice wyznaczone są m.in. przez konieczność respektowania praw i wolności innych podmiotów, w tym przez konstytucyjnie gwarantowane prawo do ochrony życia prywatnego (wyrok z dnia 20 marca 2006 r., sygn. akt K. 17/2005). Organ stwierdził, iż w powołanym wyroku TK prawidłowo wskazał, iż cyt.: "(...) prywatność osób pełniących funkcje publiczne, pozostając pod ochroną gwarancji konwencyjnych (zwłaszcza art. 8 Europejskiej Konwencji), może podlegać ograniczeniom, które co do zasady znajdować mogą usprawiedliwienie ze względu na wartość, jaką jest jawność i dostępność informacji o funkcjonowaniu instytucji publicznych w państwie demokratycznym. Wartość ta związana z transparentnością życia publicznego nie może prowadzić do całkowitego przekreślenia i zanegowania ochrony związanej z życiem prywatnych osób wykonujących funkcje publiczne". Zdaniem Generalnego Inspektora przy upublicznieniu wystąpienia pokontrolnego jedynie w celach informacyjnych (dla wypełnienia obowiązku udostępnienia informacji publicznej) zbędne było (nieadekwatne do celu) ujawnianie imion i nazwisk pracowników Agencji ze względu na wskazaną powyżej możliwość ustalenia dzięki nim tożsamości pracowników innych niż osoby pełniące funkcje publiczne. GIODO podkreślił, że publikacja dokumentu, który zawiera dane osobowe w zakresie, który może powodować naruszenie prawa do prywatności, powinna nastąpić po odpowiednim przetworzeniu zawartych w nim danych osobowych. W niniejszej sprawie oznacza to zdaniem organu, że upublicznienie wystąpienia pokontrolnego K. powinno nastąpić po uprzednim usunięciu z niego danych osobowych pracowników Agencji w zakresie ich imion i nazwisk. W ocenie Generalnego Inspektora pozostawienie w treści wystąpienia pokontrolnego jedynie stanowisk pracowników, których ten dokument dotyczy, w żadnym razie nie narusza obowiązku informacyjnego określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej, a jednocześnie zapewnia ochronę prawa do prywatności z uwzględnieniem zasady adekwatności. Za chybione GIODO uznał zarzuty K. podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczące pominięcia art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi K., reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych zarzucił niezgodność z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego polegającą na: 1. naruszeniu art. 7 art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez ocenę zebranych materiałów w sprawie w sposób przekraczający zasadę swobodnej oceny dowodów oraz brak wyjaśnienia motywów przyjęcia, iż ujawnienie imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska było nieadekwatne do celu przetwarzania danych oraz przyjęcia, że protokół dotyczył innych osób niż pełniące funkcje publiczne; 2. naruszeniu przepisów art. 23 ust. 1 pkt 4, art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez uznanie, iż publikacja imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska była zbędna do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego oraz nieadekwatna w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane; 3. pominięciu w swoim rozstrzygnięciu art. 5 ust. 2 zdanie drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej ustanawiającego regułę, iż osobom pełniącym funkcje publiczne przysługuje mniejszy zakres ochrony danych osobowych niż innym podmiotom. Pełnomocnik skarżącego podniósł, iż w zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do argumentacji K. w zakresie wzajemnych relacji pomiędzy konstytucyjnymi wartościami, tj. ochroną prywatności i prawem do informacji publicznej w kontekście publikacji danych osobowych w wystąpieniu pokontrolnym, ograniczając się do stwierdzenia, że wartość związana z transparentnością życia publicznego nie może prowadzić do całkowitego przekreślenia i zanegowania ochrony związanej z życiem prywatnych osób wykonujących funkcje publiczne. Odnosząc się do powyższego wskazano, iż można zgodzić się, że osoby wykonujące funkcje publiczne nie są pozbawione ochrony związanej z życiem prywatnym oraz z tym, że z faktu wykonywania funkcji publicznych nie można wywodzić prawa do podania każdej informacji objętej sferą prywatności. Jednakże w niniejszej sprawie mamy sytuację szczególną, bowiem przedmiotem kontroli była sfera prywatności powiązana z wykonywaniem funkcji publicznych. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że "ukryta" wspólność interesów pomiędzy urzędnikami, wynikająca z istniejących pomiędzy nimi więzów rodzinnych tworzy niebezpieczeństwo nadużyć i korupcji. Jeżeli zatem kontrola ujawniła nieprawidłowości w instytucji publicznej, które dotyczyły nepotyzmu i kumoterstwa osób pełniących funkcje publiczne, to trudno zgodzić się ze stwierdzeniem, że ujawnienie imion i nazwisk osób pełniących kierownicze stanowiska prowadziło do całkowitego przekreślenia i zanegowania ochrony związanej z życiem prywatnych osób. Pełnomocnik podkreślił, że informacje dotyczące sfery prywatności, były bowiem powiązane z wykonywaniem funkcji publicznych. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że kontrola dotyczyła wyłącznie pracowników Agencji, tj. osób zajmujących kierownicze stanowiska oraz ich bliskich pracujących w Agencji. Wszystkie te osoby, jako zatrudnione w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, pełnią funkcje publiczne czego wydaje się nie zauważać organ. Skarżący stwierdził, że informacje zawarte w opublikowanym wystąpieniu pokontrolnym były adekwatne do celów, w jakich były przetwarzane, tj. celu przedmiotowej kontroli, a swym rodzajem i treścią nie wykraczały poza potrzeby wynikające z celu ich zbierania. Pełnomocnik podniósł, że do publikacji wystąpienia pokontrolnego zobowiązywały K. przepisy art. 6 ust. 1 pkt 1- 3, pkt 4 lit. a) tiret drugie oraz art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wystąpienie pokontrolne z kontroli w ARiMR jest dokumentem urzędowym w rozumieniu wymienionej ustawy, zatem jego publikacja w BIP była obowiązkowa. Skarżący podkreślił, że wykonanie decyzji GIODO dotyczącej nakazu anonimizacji imion i nazwisk może narazić inne osoby na ewentualne spekulacje w stosunku do nich. Część bowiem osób wymienionych w opublikowanym dokumencie nie pracuje już w ARiMR lub wykonuje inne zadania, a stanowiska zajmowane przez nie zostały objęte przez innych pracowników. Usunięcie imion i nazwisk z niniejszego dokumentu może zatem wprowadzać w błąd, ponieważ istnieje ryzyko nieprawidłowej interpretacji, że osoby, które objęły stanowiska po osobach wskazanych w wystąpieniu pokontrolnym, są odpowiedzialne za stwierdzone nieprawidłowości. W odpowiedzi na skargę GIODO wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe ustalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. W ocenie Sądu, zarówno decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2014 r. nakazująca K. usunięcie z wystąpienia pokontrolnego z dnia [...] lipca 2013 r. – zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej – imion i nazwisk pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jak również zaskarżona decyzja, wydane zostały z naruszeniem przepisu art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1182 ze zm.), zwanej dalej u.o.d.o., w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., co miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie jest bezsporne, że nakaz usunięcia z wystąpienia pokontrolnego z dnia [...] lipca 2013 r. zamieszczonego w Biuletynie Informacji Publicznej, imion i nazwisk pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczył imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska, co wynika z uzasadnień obu decyzji GIODO. Kontrola, której wynikiem było wystąpienie pokontrolne z dnia [...] lipca 2013 r. przeprowadzona została przez Prezesa Rady Ministrów na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. Nr 185, poz. 1092). Przetwarzanie danych osobowych w ramach kontroli miało miejsce na podstawie przepisów powołanego aktu prawnego. W sprawie nie jest też kwestionowane, że celem kontroli przeprowadzonej w ARiMR było m.in.: ustalenie skali zatrudnienia członków rodzin pracowników w Agencji i innych osób im bliskich (liczby pracowników, którzy posiadają lub posiadali w okresie objętym kontrolą w Agencji osoby bliskie w tym członków rodziny), ustalenie mechanizmów zapobiegających faworyzowaniu członków rodzin, krewnych i znajomych i innych osób bliskich przy ich zatrudnianiu, awansowaniu i nagradzaniu oraz ocenę skuteczności tych mechanizmów, weryfikację prawidłowości zatrudnienia osób wskazanych w sygnałach o nieprawidłowościach i innych pracowników Agencji, których osoby bliskie pracowały lub pracują w Agencji oraz sprawdzenie ścieżek ich kariery (awanse, wynagrodzenia, nagrody), jak też m.in. występowanie podległości służbowej między osobami, które wskazały, że w Agencji pracują lub pracowali członkowie ich rodzin lub inne osoby bliskie. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 u.o.d.o., na którym Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych oparł nakaz usunięcia imion i nazwisk z BIP, administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane te były merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane. W ocenie Sądu, zarówno z zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji GIODO nie wynika w istocie, dlaczego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej, w wystąpieniu pokontrolnym, imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska w Agencji będącej państwową osobą prawną, nad którą nadzór sprawuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi, a w zakresie gospodarki finansowej – minister właściwy do spraw finansów publicznych, było nieadekwatne do celu przetwarzania. Biorąc pod uwagę, że GIODO działaniem swoim objął badanie zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych ujętych w dokumencie urzędowym podlegającym ustawowemu obowiązkowi udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej, dokonując oceny zgodności przetwarzania danych osobowych z przepisami u.o.d.o., organ ochrony danych osobowych nie mógł pominąć przepisów u.d.i.p. Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Ustawodawca jednoznacznie wskazał też w art. 8 ust. 3 u.d.i.p., że podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane do udostępniania w Biuletynie Informacji Publicznej informacji publicznych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, pkt 4 lit. a tiret drugie, lit. c i d i pkt 5. Podmioty, o których mowa w zdaniu pierwszym, mogą udostępniać w Biuletynie Informacji Publicznej również inne informacje publiczne. Powołany przepis zobowiązuje zatem podmiot dokonujący kontroli do zamieszczenia wystąpienia pokontrolnego w BIP. Oczywiście ustawodawca wskazał też w art. 8 ust. 5 u.d.i.p., że w przypadku wyłączenia jawności informacji publicznej, w Biuletynie Informacji Publicznej podaje się zakres wyłączenia, podstawę prawną wyłączenia jawności oraz wskazuje się organ lub osobę, które dokonały wyłączenia, a w przypadku, o którym mowa w art. 5 ust. 2, podmiot, w interesie którego dokonano wyłączenia jawności. W sytuacji, gdy to GIODO – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – podjął się badania zgodności z prawem udostępnienia w Biuletynie Informacji Publicznej określonych danych (imion i nazwisk osób zajmujących kierownicze stanowiska w państwowej osobie prawnej), przy ocenie adekwatności organ ten nie mógł pominąć powołanych wyżej regulacji prawnych. Mają one bowiem kluczowe znaczenie w sprawie. W ocenie Sądu, na gruncie powołanych przepisów, brak było podstaw do stwierdzenia, że udostępnienie w BIP imion i nazwisk osób, o których mowa w decyzji GIODO z dnia [...] października 2014 r., nie było adekwatne do celu przetwarzania danych, tj. realizacji ustawowego obowiązku udostępnienia w BIP informacji publicznej w postaci wystąpienia pokontrolnego. Z akt sprawy wynika, że dane, których usunięcie z BIP GIODO nakazał, dotyczą osób pełniących funkcje publiczne lub osób, które te funkcje publiczne w kontrolowanej jednostce pełniły. Z wystąpienia pokontrolnego wynika, że są to imiona i nazwiska Prezesów i Z-ców Prezesa ARiMR, dyrektorów i z-ców dyrektorów oddziałów regionalnych, dyrektorów departamentów, naczelników, radców prawnych w Biurze Prezesa, dyrektorów Biura. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Osobą pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. jest funkcjonariusz publiczny. Zgodnie z art. 115 § 13 k.k., funkcjonariuszem publicznym jest m.in. osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych (pkt 4), osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe (pkt 5), osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej (pkt 6). W świetle powyższego, stwierdzenie GIODO, że pozostawienie w Biuletynie Informacji Publicznej w wystąpieniu pokontrolnym imion i nazwisk osób pełniących funkcje publiczne jest zbędne dla wypełnienia obowiązku udostępnienia informacji publicznej, nie jest zrozumiałe. Odnosząc się do twierdzenia organu, że ujawnienie w BIP imion i nazwisk osób pełniących funkcje publiczne może prowadzić do naruszenia prawa do prywatności, wskazania wymaga, iż dane osobowe osób pełniących funkcje publiczne z natury swej korzystają z ograniczonej ochrony, a prawo dostępu do nich wyprowadzić można bezpośrednio z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Informacja publiczna dotycząca imienia, nazwiska, pełnionej funkcji, czy też innych danych określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej (w tym kompetencji, sposobu powołania na stanowisko) lub nawet informacji w niej niewymienionych, a ściśle związanych z pełnioną aktualnie lub w przeszłości funkcją publiczną, nie narusza prawa do prywatności. Problematyka związana z konfliktem między prawem do informacji publicznej a ochroną prawa do prywatności w odniesieniu do osób pełniących funkcje publiczne była już przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, który przyjmuje, że możliwość ingerencji w prawo do prywatności ma znacznie szerszy zakres w stosunku do osób pełniących funkcje publiczne, niż do pozostałych osób. Trybunał Konstytucyjny nie wyłącza a priori ochrony prywatności osób pełniących funkcje publiczne. Rozważając konstytucyjność wyłączenia, o którym mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., Trybunał wskazał, że podstawowym problemem jest określenie związku między życiem prywatnym takiej osoby, a działalnością publiczną. Jego istnienie oznacza, że informacja powinna się wiązać z funkcjonowaniem instytucji, w szczególności mogłaby mieć znaczenie dla ukształtowania się poglądu o sposobie jej funkcjonowania (wyrok TK z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05, OTK-A 2006/3/30). Prawo do prywatności, statuowane w art. 47 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zagwarantowane jest m.in. w aspekcie ochrony danych osobowych (art. 51 Konstytucji RP). Przepis art. 47 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. Przez życie prywatne należy przy tym rozumieć takie wydarzenia, które nie są bezpośrednio związane z wykonywaniem przez daną osobę zadań i kompetencji organów władzy publicznej, czy też innej działalności o publicznym znaczeniu (zob. P. Winczorek "Komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej", Warszawa 2008, str. 114; wyrok SN – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 3 października 2002 r. sygn. akt III RN 89/2002, OSNP 2003/18 poz. 426). Prawo do prywatności często ujmowane jest jako prawo do bycia pozostawionym w spokoju. Nikt nie chce bowiem, aby bez istotnego uzasadnienia ingerowano w jego życie. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, imię i nazwisko osoby publicznej – a tych danych dotyczył nakaz usunięcia z BIP – stanowią informacje związane z działalnością publiczną i funkcjonowaniem państwowej osoby prawnej. GIODO nie wykazał, że imię i nazwisko osoby publicznej ujawnione w wystąpieniu pokontrolnym udostępnionym w BIP narusza prywatność osób, których dotyczy treść nakazu określona w decyzji z dnia [...] października 2014 r. Dane, których usunięcie z BIP organ nakazał są informacjami ściśle związanymi z funkcjonowaniem instytucji publicznej. Kształtują one pogląd o sposobie funkcjonowania ARiMR. GIODO nie wykazał też, że ujawnienie imienia i nazwiska osób pełniących funkcje publiczne narusza prawo do prywatności innych osób. Okoliczność, że imiona i nazwiska osób pełniących funkcje publiczne zawarte w wystąpieniu pokontrolnym w zestawieniu z innymi informacjami zawartymi w tym wystąpieniu pozwalają pośrednio ustalić dane osobowe zatrudnionych w ARiMR członków rodziny osób pełniących funkcje publiczne nie stanowi podstawy do usunięcia z BIP (z treści wystąpienia pokontrolnego) imion i nazwisk osób pełniących funkcje publiczne. Usunięcia tych danych dotyczył zaś nakaz określony decyzją z dnia [...] października 2014 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozstrzygając w granicach sprawy – wyznaczonych zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzją – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy.