II SA/Wa 1757/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku U. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi U. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać U. C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. U. C. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. We wniosku wskazała, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z małoletnią córką N. C. Podała, że utrzymuje się wraz z córką z jej renty rodzinnej przyznanej w drodze wyjątku oraz z zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, w łącznej wysokości 1.350 zł. Jednocześnie oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, a na dochód rodziny składają się jedynie zasiłki rodzinne wraz z dodatkami oraz renta córki, co łącznie stanowi około 1.350 zł miesięcznie. W związku z powyższym uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.