II SA/Wa 1762/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu [...] sierpnia 2012 r. K. J. wniósł – za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji – skargę na pismo ww. organu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Powyższe pismo stanowi odpowiedź Komendanta Głównego Policji (dalej KGP) na wezwanie skarżącego z dnia [...] lipca 2012 r. do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.) w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od punktu drugiego decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji (dalej KWP) w [...] nr [...] dotyczącej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W zaskarżonym do Sądu piśmie organ po raz kolejny wyjaśnił skarżącemu, że decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. została wydana przez organ drugiej instancji i dlatego nie przysługuje od niej odwołanie w administracyjnym toku postępowania. W uzasadnieniu tej decyzji zostało zawarte pouczenie o prawie zaskarżenia jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z czego skarżący skorzystał. Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę (sygn. akt II SA/Kr 1018/09). Organ podniósł również, że w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji KWP w [...] nr [...] nie mogła mieć miejsca przewlekłość prowadzenia postępowania, gdyż wnioski skarżącego w tym zakresie były już przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie (sygn. akt: II SA/Wa 395/11, II SA/Wa 168/12). Jednocześnie organ w przedmiotowym piśmie poinformował skarżącego, że z uwagi na uprzednio udzielone skarżącemu wyjaśnienia oraz fakt, że dotychczasowe jego skargi zostały odrzucone przez organy (KGP, KWP w [...]) oraz sądy (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie), kolejne pisma skarżącego dotyczące przedmiotowej kwestii będą w trybie art. 239 § 1 k.p.a. pozostawiane bez rozpoznania. W ocenie skarżącego, pismo organu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] jest decyzją wydaną na podstawie art. 37 k.p.a. Swoje stanowisko podtrzymał w piśmie z dnia [...] października 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Podniósł, że w obecnym stanie sprawy nie nastąpiło wszczęcie postępowania administracyjnego, wobec czego nie biegną terminy określone w art. 35 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Podkreślić należy, że zarówno ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i Kodeks postępowania administracyjnego nie zawierają definicji decyzji. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że decyzją jest każdy, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego przepisu prawa, władczy i jednostronny akt organu administracji, rozstrzygający konkretną sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej (vide J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 25). W ocenie Sądu, pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] nie posiada przedstawionych wyżej cech niezbędnych do zakwalifikowania go jako decyzji administracyjnej. Przedmiotowe pismo ma charakter informacyjny, stanowi odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] lipca 2012 r. Nie posiada cech indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie z zakresu administracji publicznej, a zawartych w nim stwierdzeń nie sposób uznać za rozstrzygnięcie wydane na podstawie art. 37 k.p.a. W związku z powyższym skarga wniesiona na tego rodzaju pismo, niemieszczące się w podanym wyżej zakresie określonym przez art. 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.