II SA/Wa 1765/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Miejskiego Zakładu Oczyszczania w P. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić sprzeciw, 2) zwrócić Miejskiemu Zakładowi Oczyszczania w P. sp. z o.o. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania O. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w P. od decyzji Miejskiego Zakładu Oczyszczania w P. Sp. z o.o. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. uchyliło ww. decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W dniu 17 października 2017 r. Miejski Zakład Oczyszczania w P. Sp. z o.o. (zwany dalej organem pierwszej instancji) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], zarzucając naruszenie zarówno przepisów postępowania administracyjnego, jak też przepisów prawa materialnego. Podnosząc powyższe, organ pierwszej instancji wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi, stwierdzenie nieważności decyzji ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej przez podmiot, którego rozstrzygnięcie było przedmiotem postępowania, a nie stroną, a gdyby Sąd nie podzielił stanowiska organu – o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). W dziale III po rozdziale 3 P.p.s.a. został dodany rozdział 3a w brzmieniu "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a-64e. Zgodnie z treścią art. 64a P.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Nadto, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 P.p.s.a.). Sprzeciw od decyzji wnosi siew terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.). Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 P.p.s.a). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a). Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Wobec treści art. 64a oraz 64c § 1 P.p.s.a. skargę Miejskiego Zakładu Oczyszczania w P. Sp. z o.o. Sąd rozpoznał jako sprzeciw. Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ pierwszej instancji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, powyższe stanowisko należy przyjąć również w odniesieniu do sprzeciwu od decyzji. Zatem stwierdzić należy, że Miejski Zakład Oczyszczania w P. sp. z o.o., jako podmiot, który w pierwszej instancji wydał decyzję uchyloną następnie zaskarżoną decyzją, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia sprzeciwu do Sądu. Legitymację tę posiada bowiem O. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w P. jako wnioskodawca i to jej interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia, a o zwrocie wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jednocześnie wyjaśnić należy, że z uwagi na wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi Sąd nie miał podstaw do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.